افسانه‌های مردم ایران/۲

«بز و گوساله و قوچ»

خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا) - افسانه‌های مردم ایران

کد خبر: ۱۰۲۰۵۵

تاریخ: ۰۷ فروردين ۱۳۹۹ - ۰۱:۳۷

گوساله و قوچ و بزی از گله دور افتاده بودند و نمی‌دانستند از کدام طرف بروند. همان‌طور که سرگردان بودند، سه‌تا گرگ آن‌ها را دیدند و به‌ طرفشان دویدند. بز و گوساله و قوچ توی درخت‌های بلوط گیر افتاده بودند و نمی‌دانستند چکار کنند.

گرگ‌ها که رسیدند، با هم زوزه کشیدند و گفتند: هی‌ هورنه، هورنه، هورنه. گوساله برای شام مونه، قوچ برای ناهارمونه، بز برای صبحانه‌مونه.

قوچ به بز و گوساله گفت: اگر بخواهیم فرار کنیم، گرگ‌ها جرأت پیدا می‌کنند و ما را تکه پاره می‌کنند.

بز گفت: باید کاری کنیم که گرگ‌ها فرار کنند.

گوساله گفت: باید فکری کنیم و زودتر دست به کار شویم.

بز، تکه‌ای حلبی گیر آورد و روی شاخ‌هایش گذاشت و قوچ با شاخ به حلبی زد.

دنگ، دنگ، دنگی دوا. کاغذ داریم از زبان شا. پوست گرگ بکنید برای دوا.

گرگ‌ها ترسیدند و فکر کردند که سواران پادشاه می‌آیند تا پوست آن‌ها را برای دارو بکنند. فرار کردند و رفتند سر کوه. آتشی پیدا کردند و دوباره خواندند: هی هورنه، هورنه، هورنه، گوساله برای شام مونه، قوچ برای ناهارمونه، بز برای صبحانه‌مونه.

بز و گوساله و قوچ دوباره تکرار کردند: دنگ، دنگ، دنگی دوا... کاغذ داریم از زبان شا. پوست گرگ بکنید برای دوا.

گرگ‌ها که خیلی ترسیده بودند، پا گذاشتند به فرار و گوساله و قوچ هم رفتند تا به‌گله‌ای رسیدند و قاطی آن‌ها شدند.

علی‌اشرف درویشیان و رضا خندان مهابادی در توضیح این افسانه که در کتاب «فرهنگ افسانه‌های مردم ایران»، نشر ماهریس درج شده، نوشته‌اند: در این قصه قهرمانان، پس از، از سرگذراندن تجاربی، به میان جمع یا جایی که از آن جدا گشته‌اند باز می‌گردند. نمونه‌هایی دیگر از این قصه‌ها را آورده‌ایم. قصه «بز و گوساله و قوچ» را عینا از کتاب «افسانه‌های لرستان» می‌نویسیم.

انتهای پیام