معرفی کتاب؛

«رب الرقیب» فرصتی برای تفکر در دریای جوشن کبیر

شاهرود - کتاب «رب الرقیب» مجموعه اشعاری برگرفته از دعای معروف جوشن کبیر به قلم «ربابه خدامی» نویسنده و شاعر جوان شاهرودی یکی از پیشنهادهای خوب برای مطالعه است.

کد خبر: ۱۰۴۰۴۵

تاریخ: ۱۸ فروردين ۱۳۹۹ - ۱۴:۰۵

خبرگزاری مهر، گروه استان‌ها - «رب الرقیب» به قلم ربابه خدامی نویسنده و شاعر جوان شاهرودی فرصتی برای تفکر در دریای جوشن کبیر است این کتاب مجموعه اشعار این شاعره در معنای این دعای متبرکه است که در قالب مثنوی توسط آوای چلچله شاهرود برای نخستین بار در سال ۹۸ منتشر شد.

این کتاب مشتمل بر ۱۱۱ صفحه با تذهیب سیده‌فهیمه کاظمی یزدی و صفحه‌آرایی ابوالفضل طاشیان در شمارگان هزار نسخه و باقیمت ۶۰ هزار تومان هم‌اکنون در بازار و در اختیار علاقه‌مندان به اشعار مذهبی است.

این کتاب همان‌طور که نویسنده در مقدمه آن اشاره می‌کند مجموعه از مثنوی‌ها برگرفته از دعای صد بند جوشن کبیر و صفات خداوندی است که در سرودن آن از ترجمه فارسی این دعای متبرکه استفاده‌شده و نویسنده برای سرودن اشعار آن هفت سال زمان صرف کرده است.

در این کتاب ۱۰۰ شعر در باب صد بند دعای جوشن کبیر و دو شعر در مثابه دیباچه و اختتامیه گرد هم آمده و توانسته هارمونی خوبی را به علاقه‌مندان به اشعار به‌خصوص اشعار مذهبی ارائه دهد.

اینکه شاعر ۱۰۰ بند دعای جوشن کبیر را نیز در مطلع هر مثنوی آورده، نقطه مثبتی محسوب می‌شود اما به نظر می‌رسد اگر فونت و رسم‌الخط ادعیه عربی و اشعار باهم تفاوت می‌کردند نمای ظاهری بهتری به کتاب بخشیده می‌شد همچنین انتخاب فونت نامناسب را شاید بتوان تنها نقطه‌ضعف ظاهری آن دانست.

نقطه قوت این کتاب اما اشعار قوی با دایره واژگان مناسب از سوی نگارنده است که توانسته مخاطب را با خود همراه کند البته باید در نظر داشت که قالب مثنوی برای سرودن اشعار این‌چنین عارفانه به نسبت تغزل کمی دشوار به نظر می‌رسد که شاعر توانسته از عهده این امر به خوبی بر بیاید. همچنین دیگر نقطه قوت این کتاب تهذیب به خصوص جلد این کتاب است که ان را شبیه تابلوی نقاشی کرده است.

ربابه خدامی متولد سال ۵۶ در شهرستان شاهرود است.

در بخش‌هایی از این کتاب می‌خوانیم:

با کلام وحی ثابت کرده‌ای حق را خدا، گر تو حکی کرده‌ای آن می‌شود تقدیر ما

ما مطیع امر بودیم آسمان و هم زمین، پس فرستادی تو باد و ابر را بر ما چنین

بین ما و قلب هامان حائلی داری حضور، پس شفاعت جز به اذنت کی کند پیشت عبور

**

ترس دارد خلقت از خشمت پر از شوقی عظیم، کی ببینیم روی ماهت را تویی تنها کریم

حاجتم را عرض کردم تا که مطلوبم شود، زندگانی را به کامم کن که غم جان می درد