غزل شاعر پیشکسوت تقدیم به مردم در قرنطینه خانگی

علیرضا طبایی یکی از غزل‌های خود را در قالب پویش مشاهنر به مردمی که در قرنطینه خانگی مانده‌اند تقدیم کرد.

کد خبر: ۱۰۴۹۰۶

تاریخ: ۲۳ فروردين ۱۳۹۹ - ۰۱:۳۱

علیرضا طبایی - شاعر و ترانه‌سرای پیشکسوت - که از اعضای پویش مشاهنر (همراهی هنرمندان با مردم در قرنطینه خانگی) است، در ویدیویی که در اختیار ایسنا قرار گرفته، با تبریک فرا رسیدن سال نو به تمامی ایرانیان و ایرانی‌تبارها، آرزو کرده است که همگی به یاری هم، از این مرحله‌ی تلخ و دشوار عبور کنیم و روز و روزگاری شادی‌آفرین و سرشار از امیدواری را شاهد باشیم:

مرورگر شما از ویدئو پشتیبانی نمی‌کند.
فایل آن‌را از اینجا دانلود کنید: video/mp4

علیرضا طبایی همچنین یکی از غزل‌های خود را با عنوان «برای بهاری که... گم شد!»، تقدیمی به مردم ایران خوانده است:

چه می‏‌دانی از من، بهار من، ای مژده‌ی‏ سال‏‌های بهاری!
که این‏‌گونه مشتاق، در صحن من، این زمستان خاموش پا می‌گذاری!

بهاری تو، سرشاری از شوق میلاد و شور شکفتن، ولی من!... چه گویم؟
مرا دیده‌ای هیچ و از جای پای زمستان، نشانی بر این خاک داری؟

شبی بادها، گرمی رویش و سهم لبخند را از کفم در ربودند
نمی‏‌روید این خاک، ای ابر بخشنده، هرچند بر این سترون بباری!

ببین می‌‏شناسی کسی را که در قاب تنهایی خویش پوسیده این‏جا؟
ببین پای زنجیری‏‌ام را، بگو تا کجا با من این راه را، می‌سپاری؟

تو از نسل شیرین و رودابه‌ای، از تبار بهاری، تو را می‌شناسم!
مرا پر کن از خویش، ای روح آیینگی، ای بهاری که آیینه‌واری

به‌سوی تو وا می‌‏شود این دریچه، صدا می‌کنم ای بهار جوان، عشق!
تو، ای آرزوی محال، این زمان، مثل من، برگ تقویم را می‏‌شماری؟

انتهای پیام