بحران فساد و تخلف

کد خبر: ۱۰۵۶۶۹

تاریخ: ۲۷ فروردين ۱۳۹۹ - ۱۴:۵۱

کورش شرفشاهی

روزنامه نگار

در اینکه گمان کنیم فساد، تخلف، رانت، سواستفاده و... به پایان رسیده، خیالی خام است. هرگاه که گمان میکنیم مسائل حل شده، تازه متوجه میشویم که درگیر خوش خیالی هستیم. بدتر اینکه مشکلات زمانی خودنمایی میکند که یک دستگاه مسوول نتیجه بررسیهای خود را اعلام میکند. هر گاه که سازمان بازرسی، دیوان محاسبات هیاتهای تحقیق و تفحص یا دیگر بخشهای نظارتی نتیجه رسیدگی خود را اعلام میکنند، تازه متوجه میشویم که مشکل ریشهایتر و عمیقتر از این حرفهاست. اما بار دیگر دیوان محاسبات نتیجه بررسیهای خود را اعلام کرد و تفریغ بودجه در صحن علنی مجلس خوانده شد. آمار و اعداد تخلفها وحشتناک بود. در این گزارش همه چیز به چشم میخورد. قانون گریزی، سواستفاده از بیت المال، تخلف، تفسیر به رأی از قانون، حقوقهای نجومی، خصوصی سازی های پرچالش و خلاصه از هردری سخن به میان آمده بود. جالبتر اینکه این گزارش تفریغ مربوط به سال ۹۷ بود و هنوز معلوم نیست در بودجه سال ۹۸ چه فجایعی رخ داده و کشور را چه کسانی و چگونه اداره کردهاند. البته جای تأسف دارد که چرا باید دستگاههای نظارتی همیشه با تأخیر بررسیها را اعلام کنند. تصور اینکه یک مسوول مرتکب تخلف شده و همچنان به کار خود ادامه داده و دو سال بعد تازه دستگاه نظارتی پرده از تخلفاتش برداشته مقداری تأسف بار است. نکته مهم اینجاست که زیاده خواهان هرگز از رو نمیروند. زیاده خواهان به فکر آبرویشان نیستند. حتی اهمیت نمیدهند امکان دارد روزی همچون دوستانشان با لباس زندان و پابند روبروی میز قاضی بنشینند و در برابر دوربین ناچار باشند راست و دروغ بچینند تا مقداری از میزان جرمشان کاسته شود. زیاده خواهان نه از مجازات میترسند و نه نگران این هستند که سالهای زیادی از عمرشان را ناچار باشند پشت میلههای زندان سپری کنند. حتی اعدام مفسدان فی الارض نیز درس عبرتی برای این افراد نشد. تأسف آورتر این است که افرادی دست به تخلف میزنند که در مسندهای مهمی جا گرفته و مورد اعتماد نظام بودهاند. از این دست افراد در زندانها بسیار داریم. آقایانی که محاکمه و محکوم شدهاند و آقایانی که هنوز در انتظار محاکمه هستند. آقایانی که نه تنها نگران از دست دادن آبرویشان در این دنیا نیستند، بلکه گویا اعتقادی به آخرت نیز ندارند زیرا با دست اندازی به اموال بیت المال، آنچنان خودشان را مدیون مردم کردهاند که معلوم نیست در آخرت چگونه میخواهند از مردم رضایت بگیرند.