مسیر تهران - اصفهان 90دقیقه‌ای می‌شود

رییس جمهوری هفته آینده رسما طرح راه آهن سریع السیر قم اصفهان را کلنگ می زند تا بدین ترتیب ساخت یکی از مهمترین خطوط ریلی کشور که از آن به عنوان نسل جدید قطارها در ایران یاد می شود وارد مرحله اجرایی شود.

کد خبر: ۱۰۷۶۵

تاریخ: ۰۲ اسفند ۱۳۹۳ - ۱۰:۵۵

به گزارش تجارت آنلاين به نقل از ایسنا، راه‌آهن سریع السیر تهران – قم – اصفهان که با هدف اتصال زمینی سه استان مهم مرکزی کشور طراحی شده، بنا است زمان سفر ریلی در بین تهران –اصفهان را به کمتر از یک ساعت و نیم کاهش دهد.

اتفاقی که برای نخستین بار در ایران به وجود آمده و اجرای آن می تواند سرآغاز ورود قطارهای جدید به کشور باشد. پس از آن که نسل جدید قطارهای سریع السیر در مناطق مختلف جهان وارد عرصه خطوط راه‌آهن شد و حتی طرح سفر قطاری با سرعت بیش از 400 کیلومتر بر ساعت در دستور کار برخی از کشورهای توسعه یافته جهان قرار گرفت، راه‌آهن ایران نیز برنامه دارد درچارچوب یک طرح کلی عرصه را برای قطارهای سریع السیر باز کند.

دو شاخصه اصلی امنیت بالا و آلودگی پایین باعث شده دولت یازدهم برنامه ریزی زیادی برای افزایش سطح پوشش راه‌آهن در کشور داشته باشد و از این رو انتظار می رود با افزایش قابل توجه سرعت سیر قطارها بحث توجه مردم به سفرهای ریلی نیز افزایش یابد.

طبق برنامه ریزی‌های صورت گرفته پس از افتتاح راه‌آهن تهران – قم – اصفهان این قطار می‌تواند حدفاصل این شهرها را با سرعت 300 کیلومتر بر ساعت طی کند تا بدین ترتیب یکی از پرمسافرترین مسیرهای داخلی کشور بتواند قدرت رقابت قطار را با هواپیما تجربه کند.

در کنار این طرح همچنین طبق قراردادهای بسته شده با طرف چینی بنا است طرح راه‌آهن سریع السیر تهران – مشهد نیز در دستور کار قرار گیرد که آن طرح نیز تا پایان سال 1396 به افتتاح رسمی خواهد رسید.

روحانی در سفر هفته آینده به استان قم در حالی به شکل نمادین از طرح راه‌آهن سریع السیر تهران – قم – اصفهان بازدید می کند که این طرح با توجه به اعلام معاون وزیر راه و شهرسازی برای نخستین بار وارد مرحله گشایش اعتبارات اسنادی (ال سی) شده است که این امر می تواند بحث سرمایه گذاری و منابع اعتباری آورده به پروژه را تسهیل کند.

این پروژه درحالی وارد عملیات اجرایی می‌شود که پیش از این آخوندی، وزیر راه و شهرسازی در انتقاداتی رسمی نسبت به طراحی فضای ایستگاهی در این خط آهن سریع السیر موضعی منفی اتخاذ کرده بود و شرایط نامناسب در طراحی و مهندسی شهری را باعث از بین رفتن مزیت زمانی موجود در این پروژه راه‌آهن قلمداد کرده بود.