برای نخستین‌بار از‌سال ١٩٩٨، فقر جهانی افزایش خواهد یافت

دو دهه تلاش ناکام برای کاهش فقر

کد خبر: ۱۰۹۳۴۶

تاریخ: ۱۳ ارديبهشت ۱۳۹۹ - ۱۶:۰۸

سلامت نیوز:میلیون‌ها نفر در سراسر جهان از فقر نجات پیدا کرده بودند‎ ‎‏ اماکرونا آنها را به شرایط ‏قبل بازگرداند شهیده خاتون دوازده ساله بود که از مدرسه بیرون آمد تا در یکی از کارخانه‌های پوشاک در بنگلادش کار کند و از این طریق ‏خانواده‌اش را از فقر نجات دهد.

به گزارش سلامت نیوز به نقل از روزنامه شهروند ،انگشتان او از دوختن شلوار و پیراهن برای فروش در آمریکا و اروپا تاول زده بود و درد می‌کرد اما ‏درآمد ٣٠ دلاری در ماه به این معنا بود که خانواده او برای نخستین‌بار می‌توانست غذاهای معمولی یا حتی لاکچری مثل مرغ و شیر ‏بخورد.‏یک دهه بعد، شهیده تقریبا توانسته بود که زندگی خوبی را برای فرزندش فراهم کند.

اما ناگهان دنیا تعطیل شد و شهیده هم ‏مانند میلیون‌ها کارگر روزمزد دیگر در سراسر جهان، خود را در میانه فقر دید. فقری که گمان می‌کرد دیگر آن را پشت‌سر گذاشته ‏است.‏به گزارش نیویورک‌تایمز، در عرض چند ماه، ویروس کرونا تمام دستاوردهای دو دهه گذشته را در این زمینه نابود کرد و ٢میلیارد نفر را در معرض خطر فقر قرار داد. شیوع این ویروس بدون تبعیض بود، اما آسیبی که تاکنون وارد کرده، ‏برای جوامع آسیب‌پذیر بیشتر بوده است.‏شهیده که حالا ٢٢‌سال دارد می‌گوید: «کارخانه پوشاک به من و خانواده‌ام کمک کرد تا از فقر نجات پیدا کنیم.

اما ویروس کرونا ‏ ما را دوباره به همان روزهای سخت بازگرداند.»‏بانک جهانی پیش‌بینی کرده که برای نخستین‌بار از‌سال ١٩٩٨، فقر جهانی افزایش خواهد یافت. تا پایان سال، ٨‌درصد جمعیت ‏جهان یعنی نیم‌میلیارد نفر احتمالا به زیر خط فقر کشیده خواهند شد. اینها تا حد زیادی به خاطر پاندمی کروناست.‏شهیده، یکی از هزاران زنی است که در جنوب آسیا به‌عنوان کارگر کارخانه کار می‌کند.

این افراد به محض ورود به محل کار، به ‏دنیا کمک کردند تا با فقر مقابله کند. حالا همه این دستاوردها درحال از بین رفتن است.‏‏آبهیجیت بانرجی، استاد موسسه تکنولوژی ماساچوست و برنده جایزه نوبل اقتصاد می‌گوید: «این داستان‌ها، از زنانی که وارد ‏محیط کار می‌شوند و خانواده‌های خود را از فقر می‌رهانند و برنامه‌ای بلندمدت را پیگیری می‌کنند، به ‏راحتی خراب می‌شود.»‏

در حالی که تمام جهان از ویروس کرونا متأثر شده، اما کشورهای درحال توسعه بیشترین آسیب را متحمل خواهند شد. بانک ‏جهانی پیش‌بینی کرده که کشورهای جنوب صحرای آفریقا، نخستین رکود اقتصادی خود را در ٢٥‌سال گذشته شاهد خواهند بود و ‏تقریبا نیمی از همه مشاغل در سراسر این قاره از بین خواهد رفت.

آسیای جنوبی هم بدترین شرایط اقتصادی را در ٤٠‌سال گذشته ‏ تجربه خواهد کرد.‏بیشترین آسیب‌ها در این جوامع به افرادی وارد می‌شود که در بخش‌های غیررسمی کار می‌کنند. بیش از ٢‌میلیارد نفر در این ‏بخش فعال‌اند و هیچ دسترسی به بیمه‌های سلامت یا بیمه‌های بیکاری ندارند. در بنگلادش، یک‌میلیون کارگر مانند شهیده ‏وجود دارند که اکثر آنها به صورت غیررسمی به کار مشغول‌اند. آنها حالا به خاطر قرنطینه کار خود را از دست داده‌اند.

‏شهیده که شوهرش هم از کار بیکار شده، شرایط سخت گرسنگی و قرض دوباره سربرآورده است. او مجبور شده برای یک وعده‌غذایی پوره سیب‌زمینی از بقالی محل قرض کند.‏بسیاری از متخصصان هشدار می‌دهند که این شرایط با از میان رفتن ویروس به پایان نخواهد رسید.

کشورهایی مانند بنگلادش که ‏تا حد زیادی در تلاش برای بهبود برنامه‌های آموزش‌وپرورش و بخش سلامت هستند، دیگر نمی‌توانند این برنامه‌ها را پیگیری ‏کنند.‏پروفسور بانرجی می‌گوید: «اینها گروه‌هایی از مردم هستند که از نردبانی بالا رفته و حالا به پایان سقوط کرده‌اند. بسیاری از ‏خانواده‌ها دوباره وارد فقر خواهند شد و ممکن است دیگر نتوانند به این راحتی از آن خارج شوند.»‏

در‌سال ١٩٩٠ حدود ٣٦‌درصد جمعیت جهان معادل ١,٩‌میلیارد نفر روزانه با درآمد ١.٩٠ دلار یا کمتر زندگی می‌کردند. تا ‏سال ٢٠١٦ این عدد به ٧٣٤‌میلیون نفر کاهش یافت که معادل ١٠‌درصد جمعیت جهان بود.‏برخی از بزرگ‌ترین این دستاوردها در هند بود، جایی که براساس گزارش سازمان ملل، ٢١٠‌میلیون نفر از‌سال ٢٠٠٦ تا ٢٠١٦ ‏از فقر رهایی پیدا کردند. از‌ سال ٢٠٠٠ بنگلادش موفق شد ٣٣‌میلیون نفر معادل ٢٠‌درصد از جمعیت خود را از فقر برهاند و ‏بر روی برنامه‌های تحصیل دختران، بالا بردن امید به زندگی و بهبود وضع سواد در جامعه تمرکز کرده بود.‏

دیگر خبری از آن روزهایی که مردم جنوب آسیا درگیر قحطی بودند، نیست و چنین وضعیتی بسیار نادر است. اما این فرآیند ‏می‌تواند برعکس شود.‏در هند، میلیون‌ها کارگر مهاجر به دلیل شرایط تعطیلی و قرنطینه، از کار بیکار شده و شب‌ها بدون جای خواب مانده‌اند. در ‏بخش‌هایی از آفریقا میلیون‌ها نفر با ازدست دادن شغل‌هایشان و از بین رفتن شبکه‌های توزیع مواد غذایی، احتمالا با ‏گرسنگی روبه‌رو خواهند شد.

در مکزیک و فیلیپین هم اوضاع بسیار خراب است و بسیاری از افراد نمی‌توانند دیگر برای ‏خانواده‌هایشان پول بفرستند.‏‏ناتالیا لینوس، مدیر اجرایی مرکز بهداشت و حقوق بشر دانشگاه ‌هاروارد می‌گوید: «این تراژدی، چرخشی است. فقر عامل بزرگی ‏در ایجاد بیماری‌ها و امراض است. امراض و بیماری‌هایی که خانواده‌ها را دچار فقر می‌کند و آنها را همانجا نگه می‌دارد.»

‏حالا شهیده بسیار نگران آینده پیش‌رو است. به‌زودی صاحبخانه‌اش، او را که با خانواده‌اش اتاق کوچکی که حمام و آشپزخانه آن با همسایه‌ها ‏مشترک است، اجاره کرده، بیرون خواهد کرد. در این صورت آنها باید به روستایی بازگردند که ‏شهیده، یک دهه پیش آنجا را ترک کرده بود.‏شهیده می‌گوید: «تنها آرزوی من این بود که پسرم تحصیلات خوبی داشته باشد و همه بگویند گرچه مادرش کارگر کارخانه ‏پوشاک است، اما پسرش تحصیلکرده است و شغل خوبی دارد. اما این آرزو حالا درحال از بین رفتن است.»‏