وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی:

بدون فردوسی و شاهنامه سرنوشت زبان فارسی مبهم و نامعلوم بود

مشهد - وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی گفت: شاهنامه یکی از قله‌های پرافتخار و مایه مباهات ایرانیان است لذا بدون فردوسی و شاهنامه سرنوشت زبان فارسی مبهم و نامعلوم بود.

کد خبر: ۱۱۲۶۶۵

تاریخ: ۲۵ ارديبهشت ۱۳۹۹ - ۱۱:۵۷

به گزارش خبرگزاری مهر، به نقل از اداره کل فرهنگ و ارشاد اسلامی خراسان رضوی، مناسبت بزرگداشت روز ملی حکیم ابوالقاسم فردوسی و پاسداشت زبان فارسی، سید عباس صالحی وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی پیامی صادر کرد.

متن پیام وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی به شرح ذیل است:

آسمان سراسر افتخار و عظمت ادبیات ایران، سرشار از ستارگان پرفروغی است که تاریخ بلند و پرشکوه ما را همواره روشن و تابنده نگاه داشته است. فرهنگ غنی این سرزمین به واسطه بزرگان و مفاخری زنده و پویاست که اندیشه و منش آنها، برگ‌های زرینی در دفتر اوراق فرهنگ و ادب فارسی آراسته و صفحات درخشان فرهنگ و هنر ایرانیان را در جغرافیای پهناور و تاریخ کهن دامن این مرز و بوم به هم متصل کرده است.

از جمله قله‌های پرافتخار و مایه مباهات ایرانیان، بلکه رفیع‌ترین قله ادب پارسی اثر جاودان حکیم طوس ابوالقاسم فردوسی است که حد و غایتی برای آن نمی‌توان متصور شد. شاهکاری که اعتلای فرهنگ و هنر ایران زمین و دین مداری و وطن دوستی و اخلاق محوری ایرانیان را به زیباترین وجه به تصویر کشید و از این منظر اثری بی نظیر خلق کرده است. او به افتخارات ایران کهن جان داد و مکارم ایرانیان را آشکار ساخت. شاهنامه فردوسی، بزرگترین اثر حماسی ایران، آئینه تمام نمای فرهنگ، زبان و ملت ایرانی و حکیم ابوالقاسم فردوسی مصدر نشین شعرای ایران زمین است. روایت‌ها و افسانه‌های پهلوانی این اثر، مناظر خیال انگیز و نقش‌های دلپذیری خلق کرده که عمری به بلندای تاریخ دارد و هرگز رنگ زوال و کهنگی به خود نمی‌گیرد.

فردوسی احیاگر تاریخ گذشته ایران و برانگیزاننده آدمیان و الهام بخش هنرمندان مؤمن و معتقد برای آفرینش گری امروز و فردای سرزمین ماست و شاهنامه نقطه درخشان چکاد ادب فارسی، گنجی پربها و منبعی پایان ناپذیر برای آفرینش و خلاقیت و درخشش هنرمندان ایران زمین بوده و خواهد بود. هفت خان عشق و نزاع تن و نبرد روح، مسیری برای رسیدن به کمال و راهیابی به روشنایی فراروی ما می‌گشاید.

هم چنین این اثر جاودانه، در مانایی و پویایی زبان فارسی نقشی بی مانند داشت، بی فردوسی و شاهنامه سرنوشت این زبان مبهم و نامعلوم بود.

بیست و پنجم اردیبهشت، سال روز نکوداشت حکیم ابوالقاسم فردوسی و روز بزرگداشت زبان فارسی فرصت دوباره ای است تا با تعمق و تفکر در این اثر ژرف، راهی به کمال بیابیم. با گرامیداشت این روز بزرگ، تلاش علاقه مندان و دوستداران فرهنگ این مرز و بوم را که در شرایط ویژه امسال هم، با تکاپوی بسیار برنامه‌هایی را در فضای مجازی برای ارج نهادن به مقام والای حکیم توس تدارک دیدند، می‌ستایم. موفق و پیروز باشید.