جهان منتظر هیچ کشوری نمی ماند

در پس زمینه وخیم تر شدن روابط بین آمریکا با چین و روسیه، برخی از چالش های منطقه ای و جهانی رو به رشد دارند. آمریکا برای حل و فصل این چالش ها هم توانایی و هم تمایل کمتری دارد. چین مدل و دستور کاری را ارائه می کند که مشتریان جدیدی را به سمت خود جذب می کند. فقط باید امیدوار بود که آمریکا پیش از آنکه خیلی دیر شود خود را جمع و جور کند. تاریخ دکمه مکث ندارد.

کد خبر: ۱۲۰۲۲۷

تاریخ: ۰۴ تير ۱۳۹۹ - ۱۰:۲۷

گروه غرب از نگاه غرب خبرگزاری فارس: ایالات متحده همزمان با چندین چالش رعب آور مواجه شده است. از طرفی با همه گیری کووید19 دست و پنجه نرم می کند که تاکنون جان نزدیک به 120 هزار تن از آمریکاییان را گرفته و در بخش های بزرگی از این کشور هیچ نشانه ای از فروکش کردن آن مشاهده نمی شود. تاثیرات اقتصادی این همه گیری ویرانگر بوده، تاکنون حدود 40 میلیون نفر شغل خود را از دست داده اند و بانک مرکزی پیش بینی می کند که عده زیادی از آنها برای دوره ای طولانی همچنان بیکار باقی خواهند ماند.
درصدر تمام این مسائل انفجار اعتراضات مردمی به دنبال قتل جرج فلوید، مرد آفریقایی آمریکایی 46 ساله به دست – یا دقیق تر بگوییم به زانوی- یک پلیس مینیاپولیس قرار دارد. اعتراضاتی که به سراسر کشور گسترش یافته، نه تنها نشانگر مشکل دیرینه نژادپرستی کاملا ریشه دوانده در آمریکاست، بلکه نشان دهنده رفتار پلیس است که بسیاری مواقع خشن و خارج از قوانینی عمل می کنند که  با بر تن کردن این یونیفرم ها سوگند می خورند از آنها پاسداری کنند.
هیچ تعجبی ندارد که جامعه آمریکا و مقامات انتخابی آنها انرژی خود را بر روی این چالش های داخلی متمرکز کرده باشند. اما مشکل این است که اتفاقات زیادی در جهان در حال رخ دادن است که توجه آمریکا را مطالبه می کند، اما از سوی این کشور هیچ توجهی به آنها نمی شود.
بدتر آنکه در این میان دولت دونالد ترامپ به آن دسته از مسائل جهانی توجه می کند که به اشتباه انتخاب شده اند: تهدید به خارج کردن حدود یک سوم از نیروهای مسلح آمریکا مستقر در آلمان و همه نیروهای مستقر در افغانستان و اعلام خروج آمریکا از سازمان بهداشت جهانی و پیمان آسمان های باز. نتیجه این وضعیت افزایش نگرانی ها در میان هم پیمانان آمریکا در مورد قابل اتکا بودن این کشور است و کاملا این امکان وجود دارد که استعداد ماجراجویی ها از سوی رقبا و دشمنان آمریکا تقویت شود.
در عین حال چندین مشکل در گوشه و کنار جهان وجود دارد که به سرعت رو به وخامت دارند. ماه گذشته  تشکیلات قانونگزاری چین صدور یک قانون امنیتی برای هنگ کنگ را تایید کرد که زمینه های خاتمه دادن به توافق «یک کشور دو سیستم» را که چین به هنگام پس گرفتن حاکمیت این جزیره در سال 1997 پذیرفته بود فراهم می کند. علاوه بر این چین در امتداد مرز مورد منازعه خود با هند به شدت فعال بوده و از شعارهای تندتری درمورد تایوان استفاده می کند.
علاوه بر این کره شمالی اعلام کرده است که تمام خطوط ارتباطاتی- از جمله خطوط تلفن نظامی- خود را با کره جنوبی قطع می کند که پرسش های جدیدی را درباره ثبات در امتداد مرزهایی به وجود می آورد که بیشتر از هر جای جهان در آنها تجهیزات نظامی مستقر است. کره شمالی این خط مشی را به همراه بیانیه ای اعلام کرده که دیپلماسی با ایالات متحده را رد می کند و وعده تقویت زرادخانه اتمی خود را می دهد. مهم ترین نکته این است که کره شمالی در مورد ساخت تسلیحات اتمی و موشک های بالستیک بیشتر(و پیشرفته تر)  و رساندن آنها به سطوحی لاف می زند که بسیار فراتر از میزانی است که تا پیش از نشست های بین ترامپ و رهبر کره شمالی کیم جونگ اون تولید کرده بود.

در خاورمیانه این احتمال وجود دارد که اسرائیل با تشویق و حمایت آمریکا بخش هایی از کرانه غربی را به خاک خود ضمیمه کند. این کار  باقیمانده ناچیز امید به تشکیل یک کشور فلسطینی را نیز از بین خواهد برد. همچنین چنین الحاقی می تواند ثبات در اردن و پیمان صلح اسرائیل- اردن را نیز از بین ببرد. همچنین می تواند آینده اسرائیل را  به مخاطره بیندازد؛ اسرائیل می تواند این یا آن را داشته باشد، ولی در صورت عملی کردن چنین الحاقی، نمی تواند هر دو را با هم داشته باشد.
تشدید کشمکش تنها خطری نیست که جهان با آن مواجه است. برزیل به عنوان یک مانع بزرگ بر سر راه مبارزه با تغییرات اقلیمی ظاهر شده که به خوبی می تواند چالش بین المللی تعریف کننده قرن حاضر باشد. در دوران ریاست جمهوری ژائیر بولسونارو در این کشور، نابودی جنگل بارانی آمازون سرعت گرفته است. این مسئله اهمیت دارد به این دلیل که این جنگل بارانی میزان قابل توجهی از دی اکسید جهانی را جذب می کند و بر الگوهای آب و هوایی جهان تاثیرگذار است، همانطور که قطع درختان یا سوزاندن آنها روند تغییرات اقلیمی را تشدید خواهد کرد و به سیاره زمین و حیات روی آن آسیب خواهد زد.
بی مسئولیتی برزیل  تا اندازه ای یکی از نتایج فرعی بلبشوی داخلی این کشور است که باید آن را ناشی از شیوع سریع و گسترده کووید19 و سیاست های پوپولیستی آن دانست. افسوس که از این جهت این کشور تنها نیست. همه گیری کرونا در مکزیک، مصر، روسیه و بنگلادش نیز اثرات مخربی بر جای گذاشته که بازتابی است از سیستم های سلامت درمانی ناکافی، ضعف مدیریت یا هر دو.
خوشبختانه تمامی خبرها بد نیستند. شاید نویدبخش ترین تحول در اروپا در حال وقوع باشد، جایی که کمیسیون اروپایی و بانک مرکزی اروپا با پشتیبانی فرانسه و آلمان، در حال برداشتن قدم هایی برای کمک به کشورهایی هستند که از اثرات منفی این همه گیری و بحران اقتصادی ناشی از آن لطمه خورده اند. این نشانه امیدواری کننده ای است که به دنبال برگزیت، اتحادیه اروپایی در حال نشان دادن  ارتباط و عزم مجدد خود برای ایجاد یک تغییر است.
اما این تحول مثبت استثنایی است از یک قاعده.  در پس زمینه وخیم تر شدن روابط بین آمریکا با چین و  روسیه، برخی از چالش های منطقه ای و جهانی رو به رشد دارند. آمریکا برای حل و فصل این چالش ها هم توانایی و هم تمایل کمتری دارد و شرکا و هم پیمانان این کشور نیز فاقد قدرت لازم برای انجام این کار به تنهایی هستند و چین مدل و دستور کاری را ارائه می کند که مشتریان جدیدی را به سمت خود جذب می کند. فقط باید امیدوار بود که  آمریکا پیش از آنکه خیلی دیر شود خود را جمع و جور کند. تاریخ دکمه مکث ندارد.
نویسنده: ریچارد هاس (Richard N. Haass) رئیس شورای روابط خارجی و نویسنده کتاب «مقدمه ای کوتاه بر جهان»
منبع: https://b2n.ir/590901

انتهای پیام.