از پای بی‌قرار چه می‌دانیم؟

متخصص روانپزشک گفت: فرد یا افرادی که پای خود را بی‌اختیار تکان می‌دهند و یا احساس می‌کنند که باید تکان دهند به نوعی به اختلال سندرم پای بی‌قرار دچار شده‌اند.

کد خبر: ۱۲۵۶۹۶

تاریخ: ۱۰ مرداد ۱۳۹۹ - ۱۱:۴۷

سارا اکبرزاده روز جمعه در گفت وگو با ایرنا با بیان اینکه این احساس در برخی مواقع بطور تیک عصبی در قسمت اندام تحتانی پا رخ می دهد، اظهار داشت: اختلال سندرم پای بی‌قرار یا تکان دادن بی اختیار پا، در بلند مدت اثرات ناخوشایندی بر روی اعصاب و روان فرد مبتلا خواهد گذاشت.

وی گفت: فرد مبتلا به این اختلال در زمان دراز یا نشست و یا ایستادن طولانی مدت و حتی استراحت احساس خستگی بیش از اندازه در پای خود می کند و این احساس می تواند به شکل های گزگز، مورمور، سوزش، درد و کشیدگی در قسمت اعضلات ران اتفاق افتد.

این رواندرمانگر با بیان اینکه فرد مبتلا به سندرم پای بیقرار، با وجود این علائم بی اختیار احساس می کند با تکان دادن پاها مختصر تسکین می یابد، افزود: این احساس ناخوشایند معمولاً در نرمه ساق پا اتفاق می‌افتد ولی می‌تواند در هر جای اندام تحتانی از مچ پا گرفته تا ران و حتی در دست و شکم فرد ظاهر شود.

اکبرزاده تصریح کرد: مبتلایان به این اختلال بطور معمولاً در به خواب رفتن پاها دچار مشکل می شوند و از طرفی چون این افراد خواب کافی را تجربه نکرده‌اند ممکن است در طول روز خواب آلود باشند و این عده بهترین خواب را در انتهای شب و ساعات صبح تجربه می‌کنند.

وی با بیان اینکه وجود این سندرم یکی از علل بی خوابی به شمار می رود، گفت: گرچه علت واقعی بروز این اختلال همچنان ناشناخته است اما تا حدودی وراثت نقش مهمی را در این میان ایفا می کند.

این رواندرمانگر از بارداری، بیماری های مزمن همچون پارکینسون، کمبود آهن و ویتامین های C، D، E، نارسایی کلیه، دیابت و نوروپاتی محیطی یا التهاب عصب ها، به عنوان فاکتورهای مرتبط با پیشرفت یا وخیم شدن وضعیت سندرم پای بی قرار نام برد و افزود: داروهای ضد افسردگی، روان پریشی و ضد سرماخوردگی و آلرژی حاوی آنتی هیستامین که خواب آور و یا داروهای ضد تهوع و از همه مهمتر مصرف الکل و قهوه که موجب بی خوابی می شود، می تواند علائم این بیماری را بدتر کند.

راهکار درمان
اکبرزاده اظهار داشت: در صورتیکه علائم این بیماری در فرد یا افراد خفیف تا متوسط است می توان با تنظیم برنامه ورزشی که موجب بهبود گردش خون در اندامها می شود، الگوی خواب و بیداری منظم و خواب کافی، کاهش میزان مصرف الکل و سیگار، ماساژ پاها، حمام آب گرم و شستشوی پاها با استفاده از پک یخ، تا حدود بسیاری از گسترش آن جلوگیری کرد.
وی برای درمان دارویی اختلال سندرم پای بی قرار تصریح کرد: داروهای مختلفی برای درمان این بیماری وجود دارد که بعد از انجام آزمایش های لازم و اخذ شرح حال بیمار می توان آن را تجویز کرد و از طرفی چنانچه فردی داروی اعصاب مصرف می کند و احساس ناخوشایندی در پاهای خود دارد، در این مورد به مرکز مشاوره و یا روانپزشک مراجعه تا درمان مناسب را آغاز کند.