به بهانه چهارمین سالگرد درگذشت فرهنگ شریف؛

مردی که «بداهه» موسیقی اصیل ایرانی است+سه اثر او

امروز هفدهم شهریورماه چهارمین سالگرد درگذشت فرهنگ شریف (موسیقی‌دان،‌ آهنگساز و نوازنده) ایرانی است. به بهانه این روز درباره زندگی این چهره ماندگار بیشتر بشنویم و سه قطعه از او را بشنویم.

کد خبر: ۱۳۱۰۷۸

تاریخ: ۱۷ شهريور ۱۳۹۹ - ۱۱:۳۵

به گزارش خبرنگار ایلنا، امروز دوشنبه 17 شهریورماه چهارمین سالگرد درگذشت فرهنگ شریف موسیقی‌دان،‌ آهنگساز و نوازنده صاحب‌سبک تار است.

زنده‌یاد فرهنگ شریف زاده سوم فروردین ماه سال 1310 و اهل شهر آمل است. او که از چهره‌های ماندگار موسیقی ایرانی به شمار می‌رود از چهار سالگی نزد پدرش که با بزرگان موسیقی معاشرت داشت، آموزش موسیقی دید و از همان مقطع بود که نزد عبدالحسین شهنازی و مرتضی نی‌داوود (هر دو از نوازندگان برجسته دوران قاجار و اوایل پهلوی) تار نوازی را فرا گرفت و طی این روند او برای نخستین بار در سن دوازده سالگی به تکنوازی در برنامه زنده رادیو پرداخت و پس از آن در برنامه‌های پر مخاطبی چون «گلها» به عنوان تک‌نواز حضور یافت و خوانندگان مختلف را همراهی کرد.

او سال 1353 با همراهی حسین و اسدالله ملک، محمد موسوی و محمودی خوانساری و امیر ناصر در تالار وحدت به اجرای برنامه پرداخت.

فرهنگ شریف با ابداعاتی که در نحوه انگشت‌گذاری و مضراب‌زنی در نقاط مختلف سیم‌های تار انجام می‌داد، از تار صدایی کاملاً متفاوت به وجود آورد که بسیاری معتقدند زیباترین صدای تولیدشده از ساز تار است.

زنده‌یاد شریف با قریحه بی‌مانندش ملودی‌هایی بسیار لطیف و زیبا ساخته‌است. استفاده از ظرفیت‌های تار در صدادهی‌های متنوع، سکوت‌های سنجیده، آفرینش جملاتی فارغ از قالب‌های ردیف، جواب‌های کوتاه و مؤثر، اجرای ماهرانه انواع کشش‌ها و مالش‌های طولی و عرضی که ریشه در روش‌های ویولن‌نوازی ایرانی دارد، تکیه بر خیال آزاد و قدرت ایجاد موقعیت‌های خلسه‌آور در هنگام تک‌نوازی و آفرینش کوک‌های گوناگون اختصاصی از ویژگی‌های برجسته هنر نوازندگی فرهنگ شریف به‌شمار می‌رفت، به گونه‌ای که سبک و اسلوب نوازندگی‌اش منحصر به خود او بوده و از ساز هیچ نوازنده‌ای به غیر از ساز خودش شنیده نشده‌است.

فرهنگ شریف که به مدت چند سال در آمریکا زندگی کرد و در دانشگا‌ه‌های معتبر به تدریس پرداخت، پس از بازگشت به ایران مقوله آموزش را به صورت خصوصی ادامه داد.

زنده‌یاد احمد عبادی (نوازنده پیشکسوت سه‌تار) درباره این هنرمند گفته است: هیچ‌کس در بداهه نوازی نظیر فرهنگ شریف نیست. فرهنگ شریف بداهه موسیقی اصیل ایرانی است.

علی اکبر گلپایگانی خواننده موسیقی ایرانی نیز تار فرهنگ شریف را پرچم ایران دانسته است.

داریوش پیرنیاکان آهنگساز و نوازنده تار نیز درباره فرهنگ شریف اینگونه گفته است: استاد فرهنگ شریف از چهره‌های بسیار بارز تارنوازی ایران است. زمانی که موسیقی در رادیو تعطیل شد نوازنده‌های برجسته‌ای چون استاد شریف ادامه دهنده راه موسیقی بودند. شیوه تارنوازی شریف مختص به خود اواست و با نوازندگی دیگر استادان تارنواز بسیار متفاوت خواهد بود. مضراب استاد شریف بسیار شفاف است و همواره از ملودی‌های زیبایی استفاده می‌کرد.

فرهنگ شریف طی دوران حیاتش با بزرگانی چون ایرج خواجه‌امیری، علی‌اکبر گلپایگانی، محمود محمودی خوانساری، عبدالوهاب شهیدی، تاج اصفهانی، غلامحسین بنان، محمدرضا شجریان همکاری کرده است. او در برنامه‌های مختلف گل‌ها از جمله گلهای جاویدان، گلهای صحرایی، گلهای رنگارنگ، برگ سبز، یک شاخه گل، گلهای تازه، گلچین هفته، و برنامه تکنوازان رادیو به عنوان نوازنده همکاری داشته است.

«عشاق»، «شور معشوق»، «کرشمه»، «اصفهان»، «دردانه»، «سدره»، «نازنین یار»، «مینای شکسته»، «غروب کوهستان»،‌«غنچه پائیز» با همکاری اسدالله ملک و «گل افروز»، «جان افروز»، «مهر افروز» با همکاری همایون خرم برخی از آلبوم‌های زنده‌یاد فرهنگ شریف هستند.

زنده‌یاد فرهنگ شریف در هفدهم شهریور سال 1395 در سن 85 سالگی چهره در نقاب خاک کشید و در قطعه هنرمندان بهشت زهرا به خاک سپرده شد.

قطعه‌ای از آلبوم «کرشمه»/ دستگاه همایون؛

آواز دشتی (یکی از ملحقات دستگاه شور)؛

یکی دیگر از قطعات آلبوم «کرشمه» در دستگاه شور؛