چرا مسکن ارزان نمی شود

کد خبر: ۱۳۳۴۴۱

تاریخ: ۰۴ مهر ۱۳۹۹ - ۰۰:۵۴

معضل کمبود و گرانی مسکن همواره یکی از مهمترین دغدغه های مردم و احیانا مسئولین طی دهه های گذشته در ایران بوده است. در سالهای گذشته هر از چند گاهی شاهد افزایش شدید قیمت مسکن بوده ایم. یکی از بزرگترین افزایش قیمتها طی سال گذشته و تا هم اکنون در حال رخ دادن است. افزایش قیمتها آنچنان سرسام آور است که عملا بخش زیادی از مردمی که مسکن ندارند با این روند به احتمال قریب به یقین هیچگاه خانه دار نخواهند شد. اما چرا این اتفاق در کشور ما و در بازه های زمانی مختلف رخ می دهد؟

برای این امر دلایل مختلفی را می توان نام برد که از آن جمله افزایش قیمت دلار ، تورم ، افزایش قیمت مصالح ، دلال بازی سودجویان و... . می باشند. اما مهمترین عاملی که باعث می شود عوامل فوق الذکر تاثیر زیاد خود را در افزایش قیمت مسکن نشان دهند ، کمبود ساخت و عرضه مسکن در کشور بویژه طی 7 سال گذشته می باشد.

نیاز کشور به مسکن حدود " 600 هزار واحد در سال "می باشد که با توجه به کوتاهی دولت در سالهای گذشته هم اکنون با کمبود حدود " سه و نیم میلیون " واحد مسکونی مواجه هستیم که این خود بزرگترین عامل گرانی افسار گسیخته مسکن می باشد.

جالب اینکه در کشور ما که بخش عمده امور دولتی است و دولتهای مختلف با چنگ و دندان به همه امور کشور چسبیده اند و حتی با وجود تاکیدات فراوان بزرگان و کارشناسان دلسوز حاضر به کم کردن حضور خود در عرصه های مختلف کشور از خودروسازی گرفته تا تملک تیمهای فوتبالی نیستند ، اما وقتی پای ساخت مسکن که به میان می آید با غیبت عجیب و حیرت آور دولت در این مقوله مهم روبرو می شویم.
واقعیت این است که بخش عمده ساخت مسکن در کشور _ حدود 90 درصد _ توسط مردم و بخش خصوصی ساخته می شود.

تنها در صورتی شاهد تعدیل قیمت مسکن خواهیم بود که دولت نیز سالانه ساخت درصد بیشتری از ساخت و ساز مسکن را بر عهده بگیرد. حضور دولت از این جهت در کاهش قیمت ها بسیار مهم است که اولا
در طرح های ساخت مسکن دولتی به جهت استفاده از زمینهای ملی ، عملآ قیمت زمین از قیمت تمام شده مسکن حذف می شود . ثانیا سودی که بخش خصوصی روی قیمت تمام شده ساخت و ساز اعمال می کند نیز در طرح های دولتی وجود ندارد.در نتیجه قیمت تمام شده مسکن ساخته شده بسیار کمتر از قیمتهای جاری می باشد.

به طور تقریبی هزینه متوسط ساخت بنا در کشور حدود 4 میلیون تومان به ازای هر متر مربع می باشد. یعنی اگر قیمت زمین و سود ساخت و ساز و دلالی حذف شود ، قیمت یک واحد آپارتمان 100 متری آماده تحویل حدود 400 میلیون تومان خواهد بود. در حالی که هم اکنون در شهر های کوچک قیمت یک واحد 100 متری حدود 1 میلیارد و در شهرهای بزرگ تا 10 میلیارد تومان و بیشتر متغییر می باشد.
و این مساله نشان می دهد که تنها راه تعدیل قیمت مسکن در کشور الزاما حضور و ورود پر رنگ تر دولت در امر ساخت مسکن می باشد.

به عقیده بنده مجلس محترم بایستی قانونی را به تصویب برساند که دولتها را موظف به ساخت تعداد مشخصی مسکن در هر سال نموده و هر وزیر پیشنهادی راه و شهر سازی برای دریافت رای اعتماد مجلس بایستی تعهد ساخت این تعداد مسکن سالیانه را تضمین نماید و در صورت کوتاهی در این امر مهم مورد استیضاح نمایندگان مجلس قرار گیرد.

امید است که با تصویب این قانون و پیگیری مجدانه نمایندگان مردم در مجلس و دولت و سایر ارکان دولتی و حکومتی شاهد باشیم که آرزوی خانه دار شدن برای مردم عزیز ایران به رویایی دست یافتنی تبدیل شود.