بیگانگی شورای رقابت با خودرو

کد خبر: ۱۵۰۴۴۳

تاریخ: ۲۰ دی ۱۳۹۹ - ۱۷:۳۷

امرالله امینی

استاد اقتصاد دانشگاه علامه طباطبایی

در شرایط حاضر خودروسازان با مسائل و مشکلات عدیدهای دست و پنجه نرم میکنند که نیازمند اقدامات کارشناسی و ساختاری برای رفع آنهاست، اما تصمیمگیری شورای رقابت برای آنها مشکلی دیگر شده و تاثیرات منفی بر جای گذاشته است. این یک واقعیت تلخ است که مشکلات صنعت خودرو در کشور با شورای رقابت قابل حل نیست، زیرا خودروسازان علاوه بر عملکرد  انحصاری، خود نیز با مشکلات ساختاری، مدیریتی و تولید مواجهاند.خودروسازان داخلی در شرایط ویژهای به سر میبرند، زیرا مطابق آمارهای بورس با زیاندهی مواجه شده، همچنین با تحریمهای ظالمانه دست و پنجه گرم میکنند، از طرفی بدهیهای زیادی بهویژه به قطعهسازان داشته و سرمایهگذاریهای زیادی از آنها در گذشته از بین رفته است. از سوی دیگر برنامه ریزی درستی برای صنعت نداشته ایم و بسیاری از سیاستها در گذشته ناکارآمد بوده و بیشترین حمله را به تولید از جمله در صنعت خودرو وارد کرده است، در حالی که رهبر معظم انقلاب دستکم در سالهای اخیر مضامین شعارهای سال را بر اساس تولید و توجه هر چه بیشتر به آن قرار دادهاند. در این شرایط کار تصمیم گیری را به شورایی داده ایم که تصمیمات نادرستی می گیرند که تبعات خوبی ندارد. این شورا باید کارشناسان متخصص داشته باشد که با موضوعات بهرهوری، بازدهی و هزینههای سربار در صنعت خودرو آشنا باشند، اما اعضای شورای رقابت صنعت خودرو را نمیشناسند و هیچوقت یک آنالیز کامل از قیمتهای تولید خودروها ارائه نکردهاند. متاسفانه در حالی شاهد تصمیمات اشتباه شورای رقابت هستیم که مشکلات صنعت خودرو مشخص و قابل حل است و پیشکسوتهایی در این صنعت داریم که راهکارهای خوب برای خروج از مشکلات میتوانند ارائه دهند. با نگاهی به گذشته متوجه می شویم که دو دهه پیش صنعت خودرو حرکت شتابانی را آغاز کرده بود، اما برخی سیاستگذاریهای اشتباه و عملکرد نامناسب خودروسازان و قطعهسازان آن را به حاشیه برد.زمانی در گذشته شرکتی با نام ساپکو ساماندهی قطعهسازان و ارتباط آنان با خودروسازان را بر عهده داشت، اما در ادامه رها شد و اکنون باید مجدد به سازماندهی قطعهسازان بازگردیم.در عین حال قطعهسازان نیز اشتباهاتی مرتکب شدند، از جمله زمانی که قیمت ارز پایین بود قطعات چینی را به نام ایرانی وارد کردند و همه این مسائل، سبب شده که امروز کمتر کسی به دنبال تولید باشد.