۵ فیلم ترسناک مورد علاقه کوئنتین تارانتینو؛ از فرانکنشتاین تا طالع نحس

کد خبر: ۱۵۱۵۴۹

تاریخ: ۲۹ دی ۱۳۹۹ - ۱۶:۵۱

کوئنتین تارانتینو بارها از علاقه‌ی خود به سینمای وحشت و فیلم‌های ترسناک گفته است و در این مطلب نگاهی می‌اندازیم به محبوب‌ترین فیلم‌های ترسناک تاریخ از نظر این کارگردان برنده‌ی اسکار.

زمانی که به فیلم‌های تارانتینو نگاه می‌کنیم به وضوح مشخص است این کارگردان همواره در تصویرگری خشونت و برخی صحنه‌های دلهره‌آور فیلم‌هایش نگاهی به سینمای وحشت داشته است. او به عنوان یکی از فیلم‌بین‌ترین کارگردان‌های سرشناس زنده دنیا شناخته می‌شود و در بسیاری از گفت‌وگوهایش به این موضوع اشاره کرده است. کوئنتین تارانتینو به عنوان یکی رکن‌های اصلی سینمای پست مدرن در دهه‌ی پایانی قرن بیستم شناخته می‌شود و بی‌تردید روایت داستان‌های غیرخطی مبتنی‌بر عنصر اتفاق در فضایی خشن علاقه‌ی اصلی او در سینما است، اما تارانتینو بارها از علاقه خود به فیلم‌های ترسناک و رزمی، آثار وسترن سرجو لئونه و برخی تریلرها گفته و به همین خاطر بهترین فیلم‌های سینمایی در این سبک‌ها از نظر او برای هوارانش همواره موضوعی حائز اهمیت بوده است.

۱۰ فیلم که هواداران کوئنتین تارانتینو باید ببینند

تمام ۵ فیلم حاضر در این فهرست مربوط به پیش از دهه‌ی ۱۹۸۰ میلادی هستند و بر اساس ترتیب زمان اکران مرتب شده‌اند.

فیلم‌های ترسناک محبوب تارانتینو

ابوت و کاستلو با فرانکنشتاین ملاقات می‌کنند (Abbott and Costello Meet Frankenstein)

کارگردان: چارلز بارتون

نویسنده: رابرت لیز

سال ساخت: ۱۹۴۸

بازیگران: بود ابوت، لان چینی جونیور و جین رندالف

تارانتینو وقتی فقط پنج ساله داشته فیلم کمدی-ترسناک «ابوت و کاستلو با فرانکنشتاین ملاقات می‌کنند» را دیده است و آن را «بزرگترین فیلمی که تاکنون ساخته شده و احتمالاً ساخته خواهد شد» خوانده است. او درباره‌ی علت علاقه‌اش به فیلم چارز بارتون می‌گوید: «این فیلم ترکیبی از دو سبک مورد علاقه‌ی من در سینما است؛ وحشت و اسکروبال‌های کلاسیک.»

ابوت و کاستلو با فرانکنشتاین ملاقات می‌کنند بدون شک یک فیلم ترسناک کامل است که حتی پس از گذشت بیش از ۷ دهه از زمان ساخت‌اش می‌تواند نظر دوست‌داران آثار ترسناک و آثار کلاسیک را به خود جلب کند. این فیلم در هر صحنه بسیار هراس‌انگیز به نظر می‌رسد و شخصیت‌هایش را در موقعیت‌های ملتهبی قرار می‌دهد، اما هرگز بار کمدی آن فراموش نمی‌شود. بارتون در ابوت و کاستلو با فرانکنشتاین ملاقات می‌کنند قهرمانی به سادگی یک کودک را در دنیای هیولاها قرار می‌دهد و یک ماجراجویی عاشقانه را هم به آن اضافه می‌کند تا به آسانی همدلی بیننده را برانگیزد و با فیلم خود همراه کند.

والس مفیستو (The Mephisto Waltz)

کارگردان: پل وندکوس

نویسنده: بن مدو

سال ساخت: ۱۹۷۱

بازیگران: آلن آلدا، جکلین بیسیت و باربارا پارکینز

«والس مفیستو» فیلم ترسناک نسبتاً ناشناخته‌ای است که تارانتینو امیدوار است سینمادوستان بیشتری آن را تماشا کنند. از این فیلم به عنوان بچه رزماری برعکس شده نیز یاد می‌شود؛ مقایسه‌ای که ناشی از پایان‌بندی غیرقابل پیش‌بینی و جذاب این دو فیلم است. والس مفیستو به زندگی الن الدا، یک نوازنده‌ی پیانو ناموفق می‌پردازد که در اولین کنسرتش با انتقادها و بازخوردهای منفی مواجه شده است. روزنامه‌نگار موسیقی به نام مایلز کلارسکون سعی دارد تا با الدا گفت‌وگو کند، اما او تمایلی به انجام این گفت‌وگو نشان نمی‌دهد تا اینکه متوجه می‌شود مایلز دستان ایده‌آلی برای نواختن پیانو دارد.

راجر ایبرت، منتقد سرشناس سینما برخلاف تارانتینو والس مفیستو را دوست ندارد و در بخشی از یادداشت خود درباره‌ی این فیلم در نشریه‌ی شیکاگو سان-تایمز آورده است: «اینطور به نظر می‌رسد که سازندگان فیلم [در چنین اثری] جادو را به اندازه‌ی کافی جدی نگرفته‌اند. منظور من این نیست که آن‌ها باید به آن اعتقاد داشته باشند، بلکه منظور این است که آن‌ها باید فیلمی می‌ساختند که در آن به وجود داشتن جادو [برای تاثیرگذاری بیشتر] وانمود می‌کردند.»

شب استاکر (The Night Stalker)

کارگردان: جان لوولن ماکسی

نویسنده: ریچارد متیسون

سال ساخت: ۱۹۷۲

بازیگران: درن مک‌گون، سیمون اوکلند و کرول لینلی

«شب استاکر» در واقع یک فیلم تلویزیونی بوده که در سال ۱۹۷۲ از طریق شبکه‌ی ABC پخش شده است. تارانتینو علاقه‌ی زیادی به فیلم‌های ترسناک ساخته شده برای تلویزیون در دهه‌ی ۱۹۷۰ میلادی دارد و طی گفت‌وگویی درباره‌ی این دست فیلم‌ها بیان کرده است: «آن‌ها بسیار بهتر از فیلم‌های ترسناک تکراری [یا سودجو] آن دوران هستند. بازیگران خوبی دارند از داستان‌های واقعاً جذابی بهره می‌برند.»

این فیلم بر اساس داستان کوناهی نوشته‌ی ریچارد متیسون و جان ماکسلی ساخته شده و شخصی اصلی آن یک خبرنگار لاس وگاسی است که پس از وقوع چند قتل تصور می‌کند برخلاف باور عمومی، این قتل‌ها توسط یک خون‌آشام انجام شده‌اند.

فیلم تلویزیونی شب استاکر که تارانتینو تماشای آن را تجربه‌ای هیجان‌انگیز می‌داند، موفقیت‌های بسیاری نسیب شبکه‌ی ABC کرد و محبوبیت‌هایش تا آنجا پیش رفت که برای آن یک دنباله و مجموعه‌ای فرعی و هفتگی تولید شد!

طالع نحس (The Omen)

کارگردان: ریچارد دانر

نویسنده: دیوید سلتزر

سال ساخت: ۱۹۷۶

بازیگران: گریگوری پک، لی رمیک، دیوید وارنر و بیلی وایتلا

کوئنتین تارانتینو «طالع نحس» را فیلمی برای سینمادوستان مسن‌تر در قیاس با نوجوانان می‌داند. او در این باره می‌گوید: «نکته‌ی جالب فیلم فضای رمزآلود آن است. در آنجا تحقیقی در حال انجام است و شما حداقل تا نیمه راه واقعاً نمی‌دانید که آیا می‌توانید به آن اعتماد کنید یا نه.» طالع نحس، به زندگی یک سیاست‌مدار آمریکایی به نام رابرت تورن می‌پردازد که نوزادش در بیمارستان می‌میرد و وی به توصیه کشیشی و برای این که همسرش از خبر مرگ فرزندشان دچار آسیب روحی و روانی نشود، سرپرستی نوزاد دیگری را بر عهده می‌گیرد و نام او را دیمین می‌گذارد. با بزرگ شدن دیمین، رفتارهای عجیبی از او سر می‌زند که باعث می‌شود مادرش نسبت به سلامت فرزندش شک کند و این سرآغاز اتفاقات ترسناک و هیجان‌انگیز فیلم است.

اگر فیلم طالع نحس را در کودکی یا نوجوانی دیده باشید، احتمالاً در ذهن‌تان داستان آن را بسیار ساده و سرراست تصور می‌کنید، اما تارانتینو توصیه می‌کند باری دیگر این فیلم را ببینید تا متوجه رمز و رازهای آن بشوید. طالع نحس با بودجه‌ی ناچیز ۲.۸ میلیون دلاری ساخته شده است، اما با اقبال خوبی از جانب سینمادوستان مواجه می‌شود و به فروشی بالغ‌بر ۶۰ میلیون دلار دست می‌یابد که نشان می‌دهد در آن سال‌ها بسیاری از علاقه‌مندان به فیلم‌های ترسناک در آمریکا مایل به تماشای اتفاقات هراس‌انگیز زندگی رابرت تورن و فرزندخوانده‌اش بوده‌اند.

کری (Carrie)

کارگردان: برایان دی پالما

نویسنده: استیون کینگ

سال ساخت: ۱۹۷۶

بازیگران: سیسی اسپیسک، جان تراولتا، پایپر لوری و پاملا جین سولز

«کری» به کارگردانی برایان دی پالما یکی از تحسین شده‌ترین فیلم‌های ترسناک ساخته شده در دهه‌ی ۱۹۷۰ است. این فیلم عموماً نقدهای مثبتی دریافت کرد و نامزد دریافت جوایز اسکار بهترین بازیگر نقش اول زن و نقش مکمل زن هم شد. کری نیز همانند طالع نحس در گیشه به موفقیت قابل توجه‌ای رسیده و بیش از ۱۸ برابر بودجه‌ی تولیدش در سراسر جهان فروخته است. ساخت و نمایش هفتمین فیلم دی پالما برای یونایتد آرتیستس حدود ۱.۸ میلیون دلار هزینه برداشت و بر اساس آمارها فروش این فیلم بیش از ۳۳.۸ میلیون دلار بوده تا بتوانیم آن را یک موفقیت تجاری کامل بخوانیم.

از این فیلم اغلب به عنوان محبوب‌ترین فیلم ترسناک کوئنتین تارانتینو در تمام دوران‌ها یاد می‌شود. کری در واقع یک اقتباس از رمان استیون کینگ به همین نام است که در خلاصه داستان آن آمده است: «کری دانش‌آموزی دبیرستانی و بسیار خجالتی و درون‌گرا است. او در روابط اجتماعی بسیار ضعیف بوده و به همین خاطر مشکلات فراوانی پیش پای‌اش قرار می‌گیرد. کری همیشه توسط همسن و سال‌ها و همکلاسی‌هایش مسخره می‌شود، اما این آزار و تمسخرها بی‌پاسخ نمی‌مانند؛ زیرا او قدرت‌های خاص و فراطبیعی دارد و تصمیم می‌گیرد از آن‌ها انتقام بگیرد. شخصیت کری به طور واضح روی شخصیت عروس در فیلم «بیل را بکش» تاثیر گذاشته است و می‌توان قرابت‌های دیگری نیز میان این فیلم و آثار تارانتینو پیدا کرد.

منبع: Taste of Cinema