ارزپاشی دولت علیه سرمایه‌های کشور

کد خبر: ۱۶۵۰۸۹

تاریخ: ۲۸ ارديبهشت ۱۴۰۰ - ۱۸:۱۹

علی سعدوندی
کارشناس اقتصادی

سیاست اقتصادی که 50 سال گذشته در کشور وجود داشته «انتقال ثروت به اقشار برخوردار» بوده است؛ این سیاست زمانی اجرایی می شود که کشور به مشکل خاصی می‌خورد و در آن زمان تصمیم گیران ارشد دولتی، با اتخاذ سیاست های تبعیض آمیز امتیازات خاصی را به نام حمایت از تولید یا اقشار آسیب پذیر به نفع یک درصد برتر جامعه ارائه می‌دهند ..ارائه امتیاز به یک درصد خاص از جامعه در نهایت منجر به خروج پول و سرمایه از کشور می‌شود. در دولت اقای روحانی و زمان مدیریت اقای سیف در بانک مرکزی نیز همین سیاست تکرار شد، به محض اینکه فشار اندکی در بازار ارز بوجود آمد تصمیم به تخلیه منابع ارزی و طلای کشور گرفتند، هرچند که به صورت غیرقانونی و غیرشرعی سعی کردند با دریافت مالیات از سکه بخشی از ارزش این منابع طلایی را به ذخایر کشور برگردانند ولی مشکل حل نشد. گرچه ممکن است تحریم ها برداشته شود و امریکا نیز به برجام برگردد ولی باز هم مشخص است که اولین سیاست دولت در این شرایط ، ارزپاشی خواهد بود، البته دولت فرصت زیادی ندارد و در این 100 روز باقیمانده باز هم تلاش می کند که منابع ارزی را در اختیار افراد برخوردار قرار دهد مگر اینکه با مطالبه گری جامعه این روند مخرب پنجاه ساله متوقف شود. بی شک ارزپاشی جزو برنامه های اصلی دولت در زمان آزادسازی منابع بلوکه شده ارزی است، روزی که ایران بتواند منابع ارزی بلوکه شده خود را تحویل بگیرد بلافاصله ارزپاشی شروع خواهد شد. البته بانک مرکزی منابعی برای ارزپاشی ندارد و انچه در روزهای اخیر وارد بازار شده ارزهای خانگی است که در ارزپاشی های قبلی توسط برخی از مردم خریداری شده و الان وارد بازار شده‌اند اما به محض اینکه تحریم ها برداشته شود ارزهای شرکتی، دولت و بانک مرکزی احتمالا وارد بازار خواهد شد و شاهد کاهش قیمت ارز برای یک دوره کوتاه خواهیم بود. اما آنچه در روزهای اخیر باعث کاهش قیمت ارز شده صرفا ورود ارزهای خانگی به بازار بوده است. درصورت اجرای این سیاست قیمت دلار تا مدتی کاهش می یابد که البته بستگی به این دارد که به درآمد نفتی برسیم یا خیر؛ کشورهای دیگر درامدهای نفتی را در زیرساخت ها و صندوق های خارجی معمولا سرمایه گذاری می کنند اما در کشور ما این کار نمی شود و کاملا برعکس است، زیرساخت را تقویت نمی کنند به بهانه اینکه تولید تضعیف نشود، برداشت شان هم این است که تقویت تولید یعنی زیرساخت را خودمان بسازیم درحالی که توانایی ساخت این زیرساختها را متناسب با استانداردها ندارند ضمن اینکه زمان بر هم خواهد بود.