تجارت آنلاین در گفت و گو با غمام نو چالش های ممنوعیت واردات را بررسی می کند

بازار ابزار در تسخیر قاچاق

صنعت ابزارهای دستی ممنوعیت در واردات، بازار ابزار کشور را دچار چالش های متعددی کرده است. ‎در این رابطه با فریدون غمام‌نو رییس اتحادیه ابزارفروشان تهران گفت و گو کرده ایم که در ادامه می خوانید.

کد خبر: ۱۷۴۸۶۵

تاریخ: ۲۰ مرداد ۱۴۰۰ - ۰۴:۰۵

رشد و رونق اقتصاد کشور به گزینه های متعددی بستگی دارد که تولید در صدر آنهاست. اما تولید به اشکال گوناگون در معرض تهدید قرار می گیرد که از جمله واردات بی رویه، قاچاق، نبود بازار مصرف، کمبود نقدینگی و... را می توان نام برد. بدتر اینکه در بسیاری از موارد برخی مسوولان با تصمیمات غیرکارشناسی، اقتصاد را از مسیر اصلی منحرف و به بی راهه می برند. یکی از این موارد را در صنعت ابزارهای دستی شاهد هستیم که با ممنوعیت در واردات، بازار ابزار کشور را دچار چالش های متعددی کرده است. ‎در این رابطه با فریدون غمام‌نو رییس اتحادیه ابزارفروشان تهران گفت و گو کردیم.
‎وی با تاکید بر اینکه تولید نبض اقتصاد هر کشوری است و اقتصاد تمامی کشورها بدون تولید فلج است گفت: کشور با تولید سرپاست اما تمامی کشورهای جهان که به عنوان قطب تولید شناخته شده‌اند، در کنار تولید، واردات نیز دارند، زیرا به دنبال درجا زدن نیستند.
‎غمام نو با اعلام اینکه در قالب واردات، تبادل تکنولوژی اتفاق می افتد و در نهایت رقابت برای بهبود کیفیت تولید داخل رقم می خورد افزود: امروزه کشورهای توسعه یافته که قطب تولید جهان هستند، بسیاری از کالاهای خود را در چین تولید می‌کنند و آن کالاها با عنوان ساخت چین، در همان کشورها فروخته می شود.
‎وی با تاکید بر اینکه با توجه به گستردگی و تنوع کالاها، هیچ کشوری نمی تواند تمامی کالاها و محصولات مورد نیازش را تولید کند گفت: تمامی کشورها برای تامین بسیاری از نیازها بخصوص نیازهای بخش تولید، به واردات برخی کالاهای ضروری و استراتژیک نیازمند هستند.
رییس اتحادیه ابزارفروشان تهران‎ با تاکید بر اینکه در کشور ما هم نمی‌توان منکر نیاز به واردات بسیاری از کالاهای ضروری بود افزود: در بسیاری از صنایع از جمله صنعت تولید خودرو، صنایع هواپیماسازی و پترپشیمی به شدت نیازمند کالاهای استراتژیک هستیم. ‎وی از تولید ابزارهای دستی به عنوان یکی از بخش‌هایی که بسیار به واردات وابسته است و تاکنون نتوانسته‌ایم در بحث تولید حرفی برای گفتن داشته باشیم، یاد کرد و گفت: ‎امروزه بیش از ۹۰ درصد ابزارآلات دستی کشور از خارج وارد می شود و در بهترین حالت و اگر خوش‌بینانه به قضیه نگاه کنیم، بیش از ۱۰ درصد نمی توانیم تولید داخلی داشته باشیم. با این وصف شاهد هستیم که ممنوعیت واردات ابزارآلات دستی به تصویب رسید. ‎وی از تعداد انگشت شمار کارخانه تولید کننده ابزار دستی در کشور خبر داد و گفت: ‎نکته بسیار مهم این که تنوع ابزارآلات دستی بسیار گسترده و فراگیر است و مختص به چکش، آچار رینگی یا تخت، انبردست و پیچ گوشتی نمی‌شود. امروزه آچارهای استراتژیکی داریم که اگر نباشد، بسیاری از صنایع غیر فعال میشود. آچارهای ضدجرقه داریم که در صنعت هواپیمایی مصرف می‌شود. بسیاری از این آچارها در ایران تاکنون تولید نشده و نیاز کشور در صنایع مربوطه فقط از طریق واردات رفع میشد و هنوز هم می شود، اما به دلیل ممنوعیتهای مطرح شده، بازاردچار کمبود فاحش این ابزار و در پی آن ایجاد بازار سیاه و گرانی بی رویه شده است. ‎غمام نو قاچاق را بدترین و تاسف بارترین اتفاقی دانست که برای اقتصاد هر کشور رخ می دهد و گفت: با توجه به ممنوعیت های تصویب شده، به نظر میرسد بخشی از بازار تشنه ابزارها، از مبادی غیرقانونی تامین می شود که قطعا باعث کاهش درآمد دولت میشود، زیرا بخشی از درآمد دولت که به صورت تعرفه گمرکی تعریف می‌شود، از بین می‌رود و در مقابل عده‌ای سودجو از روشهای غیرقانونی با دور زدن قانون و سواستفاده، کالاها را وارد کشور می کنند.
‎وی گفت: بسیاری از آچارهایی که در داخل کشور تولید می‌شود، مصرف آنچنانی ندارد، زیرا فناوری به اندازه ای رشد کرده که برای باز کردن ساده ترین پیچ ها، به جای آچارهای دستی، سعی می‌شود از ابزارهای بادی یا بوکس جغجغه ای که در ایران امکان تولید آنها نیست، استفاده شود. همچنین آچارهای ترکمتردار یا فشارسنج پیچ که بسیار کاربردی است، در ایران تولید نمی شود. اما مشاهده می‌کنیم که با وجود ممنوعیت واردات، این ابزارها در بازار به وفور یافت می شود که محل واردات آن جای سوال دارد.
‎وی با ابراز تاسف از اینکه برخی مسوولان با نادیده گرفتن نیاز شدید بازار، بدون درنظر گرفتن تأثیرات ناشی از کمبود ابزارهای ضروری و ناتوانی تولیدکنندگان انگشت شمار در تامین نیاز بازار، به یکباره فرمان ممنوعیت ابزارهای دستی را صادر کرده‌اند گفت: اگر از مسئولان وزارت صمت سوال کنیم مصرف ابزارآلات دستی در کشور چقدر است و چه مقدار تولید کنندگان داخلی توان تولید دارند، هرگز اطلاعات درستی در این زمینه ارائه نمی‌دهند، زیرا گستردگی ابزار آنقدر زیاد است که نمی توان عدد و رقم خاصی در مورد آن اعلام کرد. ‎وی با تاکید بر اینکه ابزارآلات محور اصلی تمامی صنایع کشور است گفت: بی شک اگر ابزارآلات وجود نداشته باشد، امکان تولید هیچ کالای صنعتی وجود ندارد، زیرا تمامی محصولات صنعتی می بایست به کمک ابزارآلات تولید، نصب و راه اندازی شود و برای سرهم بندی دستگاههای کوچک و بزرگ، فقط به ابزار خوب نیاز است. بنابراین می بایست با توجه به تاکید مقام معظم رهبری در حمایت از تولید، توجه زیادی به ابزارآلات صورت گیرد. ‎غمام نو افزود: برای آنکه یک محصول تولید شود، بازار مصرف مهم‌ترین و اصلی‌ترین دلیل شکل گیری است، اما با وجود بازار تشنه ابزاردستی، تاکنون کمتر تولیدکننده ای توانسته سرپا بماند و به فعالیت خود ادامه دهد. بزرگترین و مطرح ترین تولید کننده ابزاردستی در ایران، شرکت ابزار مهدی بود که ماشین‌آلاتش را از ایتالیا وارد کرد و کیفیت خوبی داشت، اما به دلیل چالش هایی که برای این تولیدکننده به وجود آمد، مجبور به تعطیلی بنگاه اقتصادی شد.
رییس اتحادیه ابزارفروشان تهران با تاکید بر اینکه دولت می بایست به عنوان هماهنگ کننده، برای تولید ابزارآلات وارد عرصه شود گفت: البته در صنعت ما کسانی هستند که مایل به سرمایه گذاری در تولید ابزار هستند، اما سرمایه آنان برای تولید کافی نیست و چنانچه وزارت صمت بتواند هماهنگی لازم را بین مشتاقان تولید ابزار ایجاد کند و بخشی از سرمایه را نیز در اختیار مشتاقان تولید ابزار قرار دهد، می‌توان به تولید ابزار با کیفیت به میزان قابل توجه امیدوار بود.
‎غمام نو با تاکید بر اینکه برای یک فعالیت تولیدی چند گزینه باید در کنار هم جمع شود تا بتوان یک بنگاه اقتصادی را راه اندازی کرد گفت: گزینه اول بازار مصرف است که امروزه بازار مصرف ابزار بسیار تشنه تولید کالای ایرانی البته به شرط کیفیت و مرغوبیت است. نکته دوم وجود افراد متخصص و نیروهای توانمند است که خوشبختانه امروزه به اندازه کافی و در بین فارغ التحصیلان دانشگاهی از رشته‌های مختلف افرادی را داریم که بتوانند آلیاژ مورد نیاز آچار را تعیین کنند و مهندسانی که بتوانند آن آچار را تولید کنند. از سوی دیگر میزان بیکاری در کشور نیز رقم بسیار بالایی است و چنانچه یک بنگاه اقتصادی برای تولید آچار و ابزار احداث شود، حتماً می توان نیروهای کارآمد و توانمندی را برای فعالیت در آن بنگاه اقتصادی به کار گرفت.
‎وی در پاسخ به اینکه واردات ابزار به تولیدکننده داخلی ضربه نمیزند گفت: برای آنکه در این مورد تخصصی صحبت کنیم، به دو نکته اساسی می‌پردازیم. نکته اول این که مقام معظم رهبری فرمودند هر کالایی که امکان تولید آن در داخل وجود دارد، نباید مشابه خارجی آن وارد شود، اما ایشان تاکید داشتند اگر تولیدکننده داخلی امکان تامین نیاز داخل را نداشت، بقیه نیاز بازار از طریق مبادی قانونی وارد شود. آنهایی که از این بیانات رهبر انقلاب سواستفاده کرده و ممنوعیت واردات آچار و ابزار را تصویب کردند، بدانند که مقام معظم رهبری در فرمایشاتشان بارها با قاچاق مخالفت کرده و قاچاق را سمی مهلک برای اقتصاد کشور اعلام کرده اند و به تمامی دستگاه‌ها ماموریت داده‌اند که با شدیدترین نحو ممکن با قاچاق و قاچاقچی برخورد شود. در صورتی که امروزه در نتیجه ممنوعیت واردات ابزارآلات دستی از سوی وزارت صمت، قاچاق و قاچاقچی به صورت گسترده در زمینه ابزار فعالیت می‌کند و زیانهای جبران ناپذیری به اقتصاد کشور وارد می شود. نکته دوم اینکه ما با افتخار از تولیدکننده داخلی حمایت میکنیم و بارها در حمایت از تولید داخل تاکید کردیم که چنانچه کاری از دست اتحادیه و ابزارفروشان بربیاید، برای حمایت از تولید و تولیدکننده داخلی انجام می‌دهیم.
‎رییس اتحادیه ابزار فروشان تهران با تاکید بر اینکه تاکنون هرگز با ممنوعیت و محدودیتهای احساسی و غیر کارشناسی، دردی از اقتصاد و صنعت کشور حل نشده، گفت: لازم است مشکلات بازار با تحلیل به موقع و استناد به اعداد و ارقام بررسی شود، باید نظارت میدانی بر تولید، عرضه، واردات، نیاز بازار و قاچاق صورت گیرد.
وی با اشاره به تبعات جبران ناپذیر قاچاق برای اقتصاد، تولید و اشتغال گفت:َ در حالی که نباید از بازار غیرقانونی و قاچاق بی خبر بود، باید دانست که با ممنوعیتهای غیرمنطقی و غیرکارشناسی، تعرفه ای که می توانست به تامین درآمد مالی دولت کمک کند، از بین رفته و درآمد ناشی از تعرفه واردات سالم و مورد نیاز بازار با تصمیم گیری های غلط، دو دستی تقدیم بازار غیر قانونی و قاچاق شده است. غمام نو با تاکید بر اینکه ‎حتما باید میزان آسیب پذیری به قشر کارگر و صنعتگران مورد بررسی دقیق قرارگیرد‌ گفت: اکنون بازار به ابزار نیاز شدیدی دارد و بهتر است وزارت صمت ابتدا برای تولید ابزار برنامه ریزی اصولی داشته باشد و در ادامه با برداشتن ممنوعیت، اجازه دهد ابزار مورد نیاز بازار تامین شود.