چرا مجلس هفتم ؟!

محمدحسین روانبخش

کد خبر: ۱۷۵۸۸

تاریخ: ۰۳ مرداد ۱۳۹۴ - ۱۰:۳۴

این روزها انتخابات پیش روی مجلس شورای اسلامی برای بعضی برادران و خواهران، حتی از توافق هسته ای و قطعنامه 2231 شورای امنیت و ... هم مهمترتر است؛ به هرحال فقط شش ماه تا این انتخابات مانده است، انتخاباتی که می تواند مثل انتخابات ریاست جمهوری دو سال قبل امید خیلی‌ها را تا حد انصراف از رقابت ناامید کند و تغییر و تحولاتی در صحنه سیاسی بوجود آورد که بعضی‌ها یک شبه از اطمینان قلبی به دلواپسی حاد برسند. با این مقدمه بی ربط مستقیما می رویم سراغ سخنان تازه برادر غلامعلی حداد عادل درباره انتخابات پیش روی مجلس. بخوانید: انتخابات مجلس آینده انتخاباتی بسیار حساس و مهم است و اصولگرایان نباید این موضوع را به هیج وجه ساده بگیرند. مجلس هفتم بهترین مصداق وحدت اصولگرایان بود و امیدوارم که مجلس بعد هم مجلسی اصولگرا باشد.حالا با توجه به این بیانات، این سوال پیش می اید که مگر مجلس اصولگرای هفتم چه ویژگی ای نسبت به مجالس اصولگرای هشتم و نهم دارد که حدادعادل نسبت به آن این همه دلبستگی دارد و آرزوی تکرار آن را دارد؟ پاسخ یکی از گزینه‌های زیر می تواند باشد:
1- برادر غلامعلی حدادعادل در مجلس هفتم رئیس مجلس بود، ولی در مجلس هشتم هرقدر تلاش نکرد نتوانست حریف برادر علی لاریجانی شود و رئیس نشد که نشد. در مجلس نهم هم از قبل معلوم بود که نباید تلاش کرد. این جمله که «نباید این موضوع را به هیج وجه ساده بگیرند» و «مجلس هفتم بهترین مصداق وحدت اصولگرایان بود» در این باره بیان شده است؛ البته آنقدر زیر پوستی و با ظرافت این نکته گفته شده که هیچکس نفهمیده؛ ما هم متوجه ماجرا نشده ایم و شما هم به همه بگویید متوجه نشده ایم!
2- مجلس هفتم در دوران دولت محمود احمدی نژاد، آنقدر شیفته آن برادر بود که اصولا هیچ اعتراضی به رفتارها و سوء مدیریت آن دولت در این مجلس دیده نشد. در همین راستا مجلس مورد نظر، برادر محمدرضا را رحیمی را به ریاست دیوان محاسبات کشور برگزید و وی نیز در همان دوران گفت که دولت آنقدر پاکدست است که احتیاج به محاسبه و این حرفها نیست و یک مسلمان سوری گفته است  که اگر بنا بود بعد از پیامبر خاتم، پیامبری بیاید، او احمدی نژاد بود! خوب معلوم است که این مجلس بهترین مصداق وحدت اصولگرایان بود دیگر و باید آرزوی تکرارش را داشت.
3- برادر حداد عادل در زمان انتخابات ریاست جمهوری با دو کاندیدای اصولگرای دیگر ائتلاف کرد و نهایتا به نفع یک کاندیدا بجز این دو کاندیدا انصراف داد! با توجه به آن داستان،  تعریف برادر حدادعادل از وحدت و مصداق آن، با چیزی که ما در ذهن داریم فرق می کند. پس باید خود ایشان بگوید که چه اتفاقاتی از نوع ائتلاف سه نفره در مجلس هفتم افتاده بود که وی آن مجلس را بهترین مصداق وحدت اصولگرایان می داند؟!