تامین اجتماعی گرفتار ناآگاهی ها

کد خبر: ۱۷۷۸۹۰

تاریخ: ۱۰ شهريور ۱۴۰۰ - ۰۴:۰۲

حسن صادقی
قائم مقام خانه کارگر

در دنیای امروز و در فضای رقابتی سیاسی و اقتصادی جوامع، هر فردی به محض قرار گرفتن در منصب و مقام جدید سعی در ارائه ایده‌ای نو از سوی خود و افزایش بهره وری سازمان و وزارت مربوطه را با مدیریت خود دارند. وضعیت امروز اعضای کابینه دولت سیزدهم نیز به همین صورت است. البته این امریست طبیعی و از ذات انسان و حس تمایزی که نسبت به دیگر همنوعان خود داردچیزی غیر از این نمی‌توان انتظار داشت. اما زمانی می‌توان به منطقی و اثربخش بودن ایده و پیشنهادات پی برد که در سایه دانش، علم، آگاهی، تجربه و مشورت بیان شوند. در غیر اینصورت نه تنها اثربخش نخواهد بود بلکه اثرات سوء نیز به همراه خواهد داشت. وزیر صمت دولت سیزدهم خبر از انعقاد تفاهم نامه با عبدالملکی وزیر تعاون، کار و رفاه اجتماعی داد. گویا وزیر صمت برای کم کردن هزینه‌های واحدهای تولیدی قصد دارد طی تفاهم نامه‌ای با وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی در بیمه‌پردازی واحدهای تولیدی به سازمان تأمین اجتماعی، تجدیدنظر نماید؛ چراکه به زعم وزیر صمت بیش از ۴۰ درصد مشکلات واحدهای تولیدی صنعت ایران در حوزه صنایع و خدمات مربوط به سازمان تأمین اجتماعی است، که قرار است در قالب یک تفاهم نامه با وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی این ۴۰ درصد از دوش صنایع برداشته شود. ایشان بر این عقیده است که بزرگترین مشکلات را تأمین اجتماعی برای صنعت و صنایع فراهم کرده است.
این مطلب آن هم از زبان وزیر جدید صمت، لرزه بر اندام افراد آگاه می اندازد. اظهارات وزیر تازه کارِ بدون شناخت از حوزه تامین اجتماعی به درستی مشخص کرد که فاطمی امین هیچ اطلاع و آگاهی از قوانین تامین اجتماعی ندارد که اینگونه بی‌محابا سخن از حذف سازمان در حوزه صنایع به میان می‌آورد؛ یا واقعاً آگاه است و منابع جایگزین برای حذف سازمان در نظر گرفته است که در هر دو صورت چنانچه وزیر تعاون، کار و رفاه اجتماعی همین نظر را داشته باشد بدا به حال سازمان تامین اجتماعی و کارگران و بازنشستگانی که چشم امید به وزیر کار دوخته اند.
در صورت تحقق این قرارداد، جامعه کارگری به هوش باشد که تفکر کمیته امدادی حاکم بر حوزه رفاه، به دنبال تحرکی است که اگر بی‌تفاوت باشیم اموال جامعه کارگری و خانه امید آن‌ها که همانا سازمان تأمین اجتماعی است به یغما خواهد رفت. البته امیدوارم این چنین نباشد؛ چراکه نظام سیاسی کشور را به دچار بحران عظیمی خواهد شد.