تجارت آنلاین یک پدیده شوم در اقتصاد ایران را بررسی کرد:

صنعت دلالی

دلالها در همه بخشهای اقتصادی کشور نفوذ کرده و شبکه بزرگی ایجاد کرده اند که در هیچ سازمان و نهادی ثبت نشده است، آنها با یک تلفن کارهایی انجام می دهند که یک فرد معمولی با ماهها دوندگی قادر به انجام آنها نیست،

کد خبر: ۱۸۰۰۵۹

تاریخ: ۲۷ شهريور ۱۴۰۰ - ۱۶:۱۶

تجارت آنلاین - گروه اقتصاد: لباس برند می پوشد، ماشین آخرین مدل سوار می شود و در لوکس ترین برجهای شمال شهر دفتر دارد، بله او کسی نیست جر جناب آقای «دلال»! دلالها در همه بخشهای اقتصادی کشور نفوذ کرده و شبکه بزرگی ایجاد کرده اند که در هیچ سازمان و نهادی ثبت نشده است، آنها با یک تلفن کارهایی انجام می دهند که یک فرد معمولی با ماهها دوندگی قادر به انجام آنها نیست، اصلا به این دلیل است که بخش عظیمی از ثروت کشور را به جیب زده و یک ریال هم مالیات نمی دهد و کسی جرات نمی کند عنوان دلال را به آنها اطلاق کند. آنها معمولا آقای دکتر، جناب مهندس و حاج آقا خطاب می شوند و عمدتا خود را تاجر یا سرمایه گذار معرفی می کنند. آنها نفوذ بالایی در حاکمیت دارند و همیشه نقدینگی برای خرید در گاوصندوقشان موجود است. در دفتر دستکشان چندین نفر مشغول به کار هستند و دست به سینه؛ اگر سبیلشان را چرب کنید کارهایی از آنها ساخته است که یک وزیر قادر به انجام آن نیست، هر چه باشد آنها دلال هستند!
به گزارش تجارت آنلاین، وظیفه دلالان در اقتصاد کشور تعیین قیمت است، چرا که آنها با در دست گرفتن انحصاری یک کالا قیمت نهایی آن در بازار را تعیین می کنند، آنها از بازار قطعات خودرو تا مواد غذایی حضور دارند، و مانع اصلی ارتباط تولید کننده با مصرف کننده هستند، به عنوان مثال: سیب پای درخت کیلویی 500 تومان به فروش می رسد، اینجا دلال ورود می کند و همه سیبهای کشاورز را با این قیمت می خرد، او سیبها را بنا به شرایط چند وقتی در سردخانه دپو می کند تا مطمئن شود نیاز به آن در بازار ایجاد شده است، حالا او وارد می شود و سیبها را به قیمت دلخواه از هزار تومان تا 15 هزارتومان به غرفه دار می فروشد، غرفه دار هم سود خود را اضافه کرده و به خورده فروش می فروشد، خورده فروش هم سود خود را محاسبه کرده و به مصرف کننده می فروشد، و مصرف کننده چیزی در حدود 20 تا 30 هزار تومان بسته به منطقه و شرایط جوی و ... برای یک کیلو سیب پرداخت می کند.
در بخشهای دیگر اقتصاد هم همین بازی در جریان است، از گرفتن مجوز تا دارو، این قشر آنقدر بزرگ هستند و آنقدر عمیق در اقتصاد کشور ریشه دوانده اند که می توان دلالی را یک صنعت دانست که نه مالیات می دهد و نه کسی بر عملکرد آن نظارت می کند و در مقابل بسیار ثروتمند است و آنقدر موفق بوده که هر کس در هر شان و جایگاهی به نوعی از آن بهره می برد، و همواره برای ورود به این صنعت داوطلب وجود می شود، از استاد دانشگاه گرفته تا راننده تاکسی در مقابل گرفتن پورسانت هر کاری انجام می دهند.
اما برای مقابله با این صنعت زیرزمینی چه باید کرد؟ دلالان از ضعف در بازار عرضه و تقاضا سواستفاده کرده و وارد بازی می شوند تا با اقدامات سوداگرانه سود خود را ببرند، آنها هیچ تاثیری بر رشد اقتصادی و بهبود فضای کسب و کار ندارند و هر چه بیشتر سود کسب کنند و بزرگتر شوند به همان اندازه به رکود، گرانی، تورم و سقوط اقتصادی دامن می زنند، لذا مقابله و مبارزه با آنها باید یکی از اولویتهای حاکمیت باشد. قوه قضاییه باید ورود راحت افراد به بخش های واسطه گری را پرهزینه کند، قانون گذار باید از طریق راهکارهای قانونی زمینه های ورود دلالان به بخشهای مختلف اقتصاد را مسدود کند و دولت باید بستر مناسب تولید، توزیع کالا و خدمات را فراهم آورد. آنگاه می توان امیدوار بود که این قشر نامحترم فشار دست خود بر گلوی مصرف کننده را کم کند!