اما و اگرهای یک لایحه برای حداقل‌های زندگی بازنشستگان

کد خبر: ۱۸۲۰۸۵

تاریخ: ۱۲ مهر ۱۴۰۰ - ۱۸:۱۰

مریم کاظمی

روزنامه نگار

تعریف بازنشستگی، بسته به اینکه در کدام کشور موردبررسی قرار بگیرد، متفاوت است؛ مثلاً در کشورهای صنعتی و جهان اول به این معناست که شما می‌توانید دوران بازنشستگی را کتاب بخوانید و با نوه‌هایتان بازی کنید، اما در ایران به معنای این است که دور جدیدی از کار را شروع کرده، در آژانس‌های املاک کارکنید و یا در تاکسی‌های اینترنتی مشغول به کار شوید، چراکه حقوق بازنشستگی نه‌تنها هزینه‌های درمان و بزرگ‌تر شدن خانواده به‌واسطه ازدواج فرزندان را پوشش نمی‌دهد، کفاف هزینه‌های ابتدایی زندگی هم نیست. در حقیقت دریافتی بازنشستگان بسیار پایین‌تر از دریافتی خط فقر 10 میلیون تومانی است و با اجرای دو مرحله متناسب‌سازی به حدود 4 میلیون تومان رسیده است و بر اساس حداقل مزد سال 1400، تنها حدود 36 درصد از هزینه‌های سبد معیشت این قشر پوشش داده‌شده است. البته در هفته جاری لایحه متناسب‌سازی حقوق بازنشستگان با 90 درصد حقوق شاغلان باکش و قوس‌های فراوان بعد از مدت‌ها، بالاخره در صحن علنی مجلس اعلام وصول شد که باید دید نهایتاً مجلس چه تصمیمی در مورد آن می‌گیرد و درباره نحوه اختصاص منابع مالی برای اجرای آنچه می‌کند و اصلاً رأی نمایندگانی که اعتقاددارند این لایحه تورم و بار مالی ایجاد می‌کند می‌چربد یا اینکه این لایحه به‌سلامت از مجلس خارج‌شده و در شورای نگهبان قطعی می‌شود!

آنچه روشن است، بدون متناسب‌سازی و ترمیم مستمری بازنشستگی، زندگی برای این قشر به‌سختی پیش خواهد رفت. اما چنانچه این لایحه بدون تبصره و ماده دست و پاگیر و محدودکننده تصویب شود، همسان‌سازی حقوق بازنشستگان منطبق با بازنشستگان سایر ارگان‌ها مانند نفت و ... افزایش پیدا می‌کند. حقوق بازنشستگان تا ۹۰ درصد هم‌تراز حقوق شاغلین دولتی می‌شود، به‌صورت دائمی به قانون تبدیل می‌شود و آنگاه می‌توان امیدوار بود قدرت خرید این قشر بهبود پیداکرده و از ثابت ماندن قدرت خرید بازنشستگان جلوگیری شود.

تورم و وضعیت اقتصادی شکننده کشور همواره بر گلوی بازنشستگان فشار آورده و هزینه‌های زندگی همواره از دغدغه‌های آنان است، اما در یکی دو سال اخیر به دلیل افزایش یک‌باره نرخ ارز، کاهش ارزش پول ملی، گرانی، مصیبت‌های به‌جامانده از کرونا چه برای پیشگیری و چه برای درمان و نایاب شدن گاه‌وبیگاه کالاهای اساسی، قشرهای آسیب‌پذیر جامعه همچون بازنشستگان روزگار سختی را گذرانده‌اند و رفع حداقل‌های معیشتی و هزینه درمان، خواسته زیادی نیست که باید توسط حاکمیت برآورده شود. ازاین‌رو انتظار می‌رود نمایندگان مخالف با لایحه متناسب‌سازی حقوق بازنشستگان با 90 درصد حقوق شاغلان با چشمان باز با این لایحه برخورد کنند و چنانچه همچنان بر تورم‌زا بودن آن اصرار کنند به خاطر بیاورند که چه رقم‌هایی در این کشور از صندوق بازنشستگی کشور که دسترنج همین بازنشستگان است به هدررفته و چشم‌هایشان بر این بذل و بخشش‌ها بسته بوده است.