درباره اشتباه بزرگ صدا و سیما

اصغر نعمتی

کد خبر: ۱۸۲۲۲

تاریخ: ۱۴ مرداد ۱۳۹۴ - ۰۹:۳۴

رفتار صداو سیما در قبال انتشار اخبار و تحلیلها درباره توافق هسته ای ایران و 1+5 در طول هفته‌های اخیر بارها از سوی افراد مختلف ؛ از دولتمردان گرفته تا صاحب نظران سیاسی و رسانه ای، تقبیح شده است اما متاسفانه نه تنها تغییر چندانی در رویکرد سیاسی صداو سیما دیده نمی شود بلکه اکنون با اعتراض سید عباس عراقچی به انتشار محتوای یک جلسه خصوصی و کاری با شورای خبر صدا و سیما، ابعاد تازه ای به خود گرفته است ؛ رفتاری که به تصریح این عضو  ارشد تیم مذاکره کننده هسته ای نه تنها غیرحرفه ای و غیراخلاقی، بلکه یک خلاف بیّن اداری و مغایر با منافع و امنیت ملی است.
در واقع اگر رفتار قبلی صداو سیما در قبال توافق هسته ای نبود می شد از این خطا چشم پوشی کرد ؛ اما با وجود داستانهایی که صداو سیما در یک ماه اخیر داشته، نمی توان به راحتی باور کرد که این اشتباه، یک استثنا در این مجموعه عریض و طویل بوده است.
متاسفانه اینکه صداو سیما به ورطه ای افتاده که چنینی اشتباهات فاحشی به راحتی در این مجموعه رخ می دهد، نشان این است که مشکلات در این رسانه به جایی رسیده که بعد از کاهش روزافزون مخاطبان این رسانه و روی آوردن مردم به شبکه‌های مغرض خارجی که دغدغه ای برای نظام است، حالا باید نگران خدشه دار شدن امنیت ملی از سوی این رسانه هم بود! این رسانه ظاهرا فیلترها و کنترلهای متعدد برای انتشار اخبار دارد و این اتفاق درباره یکی از جلسات داخلی این رسانه افتاده است که علی القاعده فقط مدیران این سازمان به آن دسترسی داشته اند؛ و به این ترتیب باید گفت که چنین اشتباهی، اگر عمدی نباشد، نشان از بی تجربگی و ناتوانی برخی مدیران این سازمان در کنترل اخبار دارد. به تعبیر دیگر قضیه با یک عذرخواهی و این توجیه که اشکال فنی بوده قابل حل و فصل نیست؛ و اگر واقعا قرار است دیگر چنین اتفاقاتی تکرار نشود باید انقلابی اساسی در سطح مدیران صداو سیما رخ دهد .
نکته جالب توجه در این خصوص این است که اگر اتفاقی به مراتب کم اهمیت تر از این، در یکی از روزنامه‌های مستقل می افتاد مطمئنا همین صداو سیما و رسانه‌های همسو با آن، در شبکه‌های مختلف و سایتهای خود، آن را با آب و تاب فراوان به عنوان سند افشای رفتار مغرضانه و خلاف منافع ملی روزنامه‌ها به مردم معرفی می کردند و نظریه توهم توطئه را چنان بسط و گسترش می دادند که حتی خود صاحبان روزنامه هم به مزدور نبودن خود شک می کردند.  با این وصف است که رفتار مسئولان این رسانه در قبال این گاف بزرگ خود اهمیت بیشتری پیدا می کند و توجه بیشتری را بر می انگیزد .