سهم خواهی از تمرکز منابع با شعار تعارض منافع

کد خبر: ۱۸۳۲۲۸

تاریخ: ۲۳ مهر ۱۴۰۰ - ۰۱:۳۷

سیدیدالله مناجاتی
عضو سازمان نظام مهندسی ساختمان

سازمان‌های نظام مهندسی با هدف حفظ منافع عمومی و سرمایه‌های ملی در بخش خصوصی تهیه، تدوین و تصویب شده و هدف از تهیه و تصویب قانون نظام مهندسی و تشکیل سازمان‌های نظام مهندسی، حفظ منافع جامعه در بخش خصوصی است که زیر نظر دولت قرار ندارد. مطابق ماده ۳ قانون نظام مهندسی و کنترل ساختمان .. سازمان‌های نظام مهندسی غیر انتفاعی بوده و جهت حفظ منافع عمومی و ملی به وجود آمده است. با این پیش فرض، چرا سازمان برای وزارت راه و شهرسازی که مسولیت ساختمان را به شهرداری واگذار کرده، اینقدر مهم است؟
با مقایسه سازمانهایی مثل نظام پزشکی یا وکلای دادگستری با نظام مهندسی و فرض اینکه دغدغه وزیر بهداشت یا وزیر دادگستری این سازمانها باشد، آنگاه متوجه عمق فاجعه خواهیم شد و سوال بالا معنی دار خواهد شد.
بی شک یک مهندس به خاطر علم و تخصصی که دارد، اهمیت خاصی برای وزارت راه و شهرسازی دارد و به همین دلیل برای وزارت خانه عزیز است، اما شاید منابع و منافع مادی که در اختیار سازمان نظام مهندسی قرار دارد، باعث شده چشم طمع وزارت خانه معطوف به نظام مهندسی شود.
منابع مالی مهندسان که به صورت نامشروع در اختیار سازمان نظام مهندسی قرار گرفته و مدیران بی کفایت به اسم حفظ منافع کارفرمایان و در واقع به خاطر منافع شخصی، این منابع را درسازمان حفظ می کنند و باعث انباشت اسمی یک هزار و350 میلیارد تومان در سازمان شده، گویای اجرای سیاست غلط در این زمینه و چشمداشت وزارت راه و شهرسازی به سازمان است.
نگاه واقع بینانه بیانگر آن است که در حالی سرمایه مهندسان در بانک ها دپوشده که مهندسان دچار مشکل معیشتی هستند و هیات مدیره سازمان به بهانه کارگشایی، برای آنها صف دریافت وام تشکیل داده و از این بابت به خود افتخار نیز می کند.
شخص ثالث میبیند که چرا در وزارتخانه بحث شیوه نامه پیش می آید تا شرکت های برنامه و بودجه که بیکار شده اند، بتواند از این نمد کلاهی برای خود دوخته و سهمی به وزارتخانه بدهند. یک شخص ثالث با نگاه بی طرف متوجه می شود وزارت راه و شهرسازی هدف نظام مهندسی را فراموش کرده و فکر می کند که علم مهندس فقط کارکرد با سیستم جیره بندی بوده و فکر می کند باید مسئول از جیره بنده معاف باشد تا جیره بیشتری بر ندارد و بحث تعارض منافع را مصوب می کند و تعجب آور اینکه مدیران سازمان نه تنها این ادبیات را توهین نمی دانند بلکه سعی در حفظ مدیریت خود دارند. تمامی این موارد و بسیاری ناگفته های دیگر اهمیت انتخابات نظام مهندسی را دوچندان می کند. حال از زاویه شخص ثالث به سازمان و وزارتخانه بنگریم، تصمیم بگیریم از این سیستم نجات یابیم، ارزش مهندسی را بازیابیم و بدانیم که رد صلاحیت کاندیداها به چه علت بوده است و در نهایت تحقیق کنیم که این همه تلاش برای تصدی هیئت مدیره برای چیست؟