ممنوع‌هایی که در اروپا مشروع می‌شوند/ تمایل روزافزون اروپایی‌ها به ساخت حصارهای مرزی

در جریان بحران پناهندگان اروپا در مسیر عبور از خط قرمزهای خود قرار گرفته و ساخت حصارهای مرزی برای مقابله با پناهجویان که به عنوان تابو در این اتحادیه مطرح بود مشروعیت می یابد.

کد خبر: ۱۸۸۹۲۸

تاریخ: ۰۱ آذر ۱۴۰۰ - ۱۵:۴۱

- اخبار بین الملل -

به گزارش گروه بین الملل خبرگزاری تسنیم، روزنامه "نویه زوریخه سایتونگ"، در مطلبی به این مسئله اشاره کرد که چگونه برخی ممنوع ها در دوران بحران پناهندگان در اتحادیه اروپا به مشروع تبدیل می شود.

در این گزارش آمده است: در اروپا تمایل فزاینده ای به بستن قلمروها با حصارها و موانع فیزیکی برای جلوگیری از مهاجرت های غیر قانونی ایجاد شده است.

بحران پناهندگان سال 2015 حالا متحول شده است. تابوها در سیاست مهاجرت اتحادیه اروپا ازبین می رود. یکی از این تابوها استفاده از سیم های خاردار و نرده های مرزی است. تا به حال در اتحادیه اروپا این طور جا افتاده بود که این ها ابزار موثری برای تنظیم وضعیت مهاجرت در اتحادیه اروپا نیستند. این راهکار به عنوان ابزاری گران و ناکارآمد در اتحادیه اروپا ارزیابی می شد و بروکسل هم تمایلی برای مشارکت مالی برای ساخت این گونه حصارها با کشورها نداشت.

اما در تاریخ 10 نوامبر(19 آبان ماه ) و در پی تشدید اوضاع در مرزهای لهستان، "چارلز میشل"، رئیس شورای اروپایی اعلام کرد که این امکان وجود دارد که اتحادیه اروپا بتواند در هزینه های ایجاد موانع فیزیکی در مرزها مشارکت کند.

چند هفته قبل از آن هم "یلوا یوهانسون"، کمیسر امور داخلی اتحادیه اروپا در لیتوانی نصب حصار در مرزها با بلاروس را ایده خوبی برای کاهش مهاجرت ها دانست.

این تغییر و تحول و روی آوردن به فرم جدید بازدارندگی در برابر مهاجران، در جریان بحران ایجاد شده در مرزهای لهستان و بلاروس رخ داد. در این منطقه نیروهای مرزی لهستان از هر ابزاری برای جلوگیری از ورود پناهجویان از مرزها به اتحادیه اروپا استفاده می کردند. هم زمان لهستان ساخت یک حصار محکم فولادی که بر اساس اطلاعات رسانه های محلی 5.5 متر ارتفاع و 140 کیلومتر طول دارد را در دستور کار قرار داد.

در پارلمان اروپا هم همچنان درباره ساخت حصارهای مرزی برای جلوگیری از هجوم مهاجران بحث می شود. اواسط اکتبر هم تنها اکثریت اندکی در بین سران کشورهای اروپایی علیه تامین مالی مشترک این ابزار وجود داشت.

اوایل اکتبر، هشت وزیر کشور از اروپای شرقی همراه با همتایان خود از کشورهای اتریش، دانمارک، یونان و قبرس در نامه ای به کمیسیون اروپایی خواستار حمایت بروکسل از کشورها در حمایت از مرزها و ساخت حصارهای فیزیکی برای مقابله با هجوم پناهندگان شدند.

به این ترتیب این رویکرد سختگیرانه که سال های 2010 آغاز شده و در جریان بحران پناهندگان در سال 2015 اولین نقطه اوج خود را به دست آورد تقویت شده است . این سیاست همان ساخت حصار و موانع فیزیکی برای جلوگیری و کاهش عبورهای مرزی برای مهاجران است.

از دوران پایان جنگ سرد که ابتدا منجر به تخریب بسیاری از موانع مرزی شد تا به حال در اروپا دیوارهای مرزی مستحکم به طول هزار کیلومتر ساخته شده است.

بحث برانگیزترین ساخت حصار مرزی در اروپا توسط ویکتور اوربان، نخست وزیر مجارستان شکل گرفت که البته اولین آن هم نبود. وی در ژوئن سال 2015 تصمیم گرفت مرزهای خود در مسیر بالکان را ببندد. در آن زمان صدها هزار مهاجر از ترکیه برای رسیدن به اروپا به مرزهای مجارستان هجوم آوردند.

مجارستان پس از آن حصار مرزی به طول 175 کیلومتر با صربستان ایجاد کرد. این طرح البته جواب داده و منجر به کاهش هجوم پناهندگان شد.

در حالی که رهبران کشورهای عضو ویسگراد از این اقدام مجارستان استقبال کردند اما واکنش های انتقادی به این اقدام از طرف برلین و بروکسل وجود داشت. فرانسه هم این حصار مرزی را سمبل بی توجهی به ارزش های اروپایی دانست.

اما مجارستان همچنان با وجود این انتقادها به سیاست های خود در ساخت حصارهای مرزی ادامه داد و آن را به صورتی متحول کرد که عبور از آن تقریبا برای همه مهاجران غیر ممکن شد.

مهاجران در پی ایجاد این حصارها مسیر خود برای رسیدن به اروپا را تغیر دادند. از آن پس مهاجران کرواسی را به مقصد اسلوونی ترک کرده و از آنجا به اتریش و آلمان می رفتند.

اما ارتش در مرزهای کرواسی –اسلوونی و اسلوونی با اتریش هم حصارهای مرزی با سیم خاردار کشید. بعدها حصارهایی هم بین یونان و مقدونیه و همچنین بین مقدونیه و صربستان ایجاد شد.

به هر حال این مرزبندی ها به ابتکار اتریش شکل گرفت و منجر به بسته شدن مسیر بالکان در ماه مارس سال 2016 شد. اسلوونی هم مرزهای خود را بست و بقیه کشورهای بالکان هم این روند را دنبال کردند.

اما در نهایت این حصارهای مرزی نبود که باعث کاهش هجوم پناهندگان به اتحادیه اروپا شد بلکه اجرای توافق نامه اتحادیه اروپا با ترکیه در 18 ماه مارس سال 2016 به داد اروپا رسید.

بعد از بسته شدن مسیر بالکان کشورهای حوزه بالتیک و شمال اروپا ترسیدند که به کشورهای مقصد برای یک مسیر مهاجرتی جدید تبدیل شوند. به این ترتیب در عرض دو سال این کشورها شروع به ساخت حصارهای مرزی با روسیه کردند.

نویسنده در بخش دیگری از این مطلب به تبدیل شدن حصارهای مرزی ساده در اروپا به موانع فنی پیچیده که دائما در حال گسترش و بهبود است اشاره کرده و نوشت: حصار 7 کیلومتری مرزی ملیلا که اسپانیا برای جلوگیری از هجوم مهاجران از مراکش ساخته است در سال جاری میلادی به صورت اساسی تعمیر نوسازی شد.

دولت اسپانیا این اقدام خود را به عنوان پیشرفتی بشر دوستانه اعلام کرد که در آن سیم های خاردار که پناهندگان هنگام عبور از آن به شدت مجروح می شدند برچیده شده است. طراحان موانع مرزی جدید دوربین های حرارتی و آشکارسازهای حرکتی را بر روی دیوارهایی که در مرزها ساخته شد نصب کردند.

استونی هم اخیرا اعلام کرده که برای مقابله با پناهجویان می خواهد یک حصار سیم خاردار در مرزها با روسیه ایجاد کند.

لهستان هم ساخت یک حصار مرزی محکم با بلاروس را در دستور کار قرار داده است.

انتهای پیام/