یک فصل دوندگی برای یک امضا!

رئیس اتحادیه گلخانه‌داران، با اشاره به اینکه روند طولانی صدور مجوزها به دلیل ناکارآمدی کارمندان ادارات و سازمان ها است تصریح کرد که راهکار این مسئله سیستماتیک و شفاف شدن حوزه تولید و اشتغال زایی به واسطه درگاه ملی مجوزها است.

کد خبر: ۲۰۴۶۶۱

تاریخ: ۱۰ فروردين ۱۴۰۱ - ۰۱:۱۵

علاوه بر امضاهای طلایی و رانت که فرد را از انتهای صف دریافت مجوز به ابتدای صف هل می‌دهد، یکی دیگر از دلایلی که متقاضیان کسب و کار را پشت صف های طولانی دریافت مجوزها و استعلامات منتظر می‌گذارد، ناکارآمدی و عدم بهره وری کارمندان سازمان و ادارات مرجع است. برخی کارمندان که به بهانه های واهی از انجام کار ارباب رجوع طفره می‌روند و آن ها را در انجام کوچک‌ترین خدمات سرگردان و معطل می‌کنند، یکی از بزرگ‌‌ترین عوامل مانع تراشی و طولانی شدن روند صدور مجوزها هستند؛ به عبارتی دیگر، گاهی مواد قانونی بی ایراد بوده اما مرحله اجرا و نظارت بر آن، مشکل سازی می‌کند.

درگاه ملی، به عنوان پنجره ای واحد برای صدور مجوزها می‌تواند در شفاف سازی این روند موثر باشد و از رفت و آمدهای وقت‌گیر و آزار دهنده به سازمان ها و ادارات جلوگیری کند. در واقع با الکترونیکی شدن روند صدور مجوز مشخص می‌شود که کدام سازمان در تایید یا رد استعلامات کوتاهی کرده است؛ همچنین رشوه، امضاهای طلایی و برخوردهای سلیقه ای را کاهش می‌هد.

محمد بلاغی، رئیس هیئت مدیره اتحادیه گلخانه داران در گفتگو با الف تاکید کرد که 90 درصد متقاضیان احداث گلخانه، بایستی برای دریافت مجوز به صورت حضوری اقدام کنند چرا که جایگاهی برای استعلامات مورد نیاز این صنف در درگاه ملی تعریف نشده است.

وی در رابطه با ناکارآمدی کارمندان ادارات و سازمان ها تصریح کرد: "در کشورهای دیگر وقتی شخص درخواست صدور مجوز می‌دهد، طی 20 روز تعیین تکلیف می‌شود؛ در ایران هم به همین شکل است و قانون هم تاحدودی درست بوده اما مشکلی که وجود دارد این است که کارمندان سازمان ها کم لطفی می‌کنند؛ بنابراین روند صدور طولانی می‌شود".

رئیس اتحادیه گلخانه داران همچنین در راستای استفاده از رانت در صدور مجوزها گفت: "بنده یک متقاضی داشتم که طی ده روز و تنها با چند تماس و بدون آنکه مدرکی تحویل دهد، مجوزهای احداث مجوز را گرفت. در واقع پروانه این متقاضی با رانت صادر شد و به او گفته شده بود که بعدا مدارک را تحویل بده"!

بلاغی در ادامه به یکی از مسائل اساسی دیگر این صنف اشاره کرد و گفت: "اگر شخصی متقاضی احداث گلخانه در مناطق بیابانی و خارج از شهر باشد، نیازمند محل سکونتی برای خود و خانواده اش است، چرا که حد فاصل محل سکونتش با گلخانه کاهش یافته و مجبور نمی‌شود برای رسیدگی به محصولاتش دائما در رفت و آمد بین محل سکونت و گلخانه شود. این مسئله همچنین از خسارت های احتمالی مختلفی پیشگیری می‌کند و صاحب گلخانه در صورت مواجهه با سیل یا حوادث طبیعی دیگر، به سرعت اقدام کرده و از اتفاقات زیان بار و هزینه ساز جلوگیری می‌کند".

وی افزود: "در حال حاضر این مسئله از دغدغه های اصلی بسیاری از گلخانه داران است و به دلیل حدفاصل طولانی بین محل سکونت و گلخانه، ممکن است در صورت مواجهه با حوادث طبیعی هنگام رساندن خود به گلخانه، کار از کار بگذرد".

بلاغی در مورد اقدامات خود برای بازتاب مشکلات مطرح شده مدعی شد: "بنده دو مقاله در اینترنت دارم و برای انتشار به روزنامه درخواست دادم اما قبول نکردند؛ همچنین یکی از مقامات به خاطر این مقالات با بنده برخورد کرد و در نامه ای دستور داد که هیچ پروژه دولتی به شرکت ما داده نشود".

وی در پایان با ارائه راهکاری توضیح داد: "پیشنهاد بنده این است که حوزه تولید و اشتغال زایی سیستماتیک شود و مجوزها از طریق درگاه ها صادر گردد تا شفاف و مشخص شود نامه ها در کارتابل چه کسی مانده و چه کسی کوتاهی کرده است".