از پل مدیریت تا صندلی مدیریت / نسل جدید مدیران ایران از کدام دانشگاه می‌آیند؟

مدیران جدید جمهوری اسلامی در سطوح بالا، حالا یک خصیصه مشترک دارند، اغلب آنها فارغ‌التحصیل دانشگاه امام صادق هستند و بندی نامرئی همه مدیران را از صدر تا ذیل به هم متصل می‌کند.

کد خبر: ۲۲۲۳۱۲

تاریخ: ۱۰ فروردين ۱۴۰۲ - ۲۰:۱۶

زهرا علی‌اکبری- هر چند برخی از مدیرانی که دانش‌آموخته دانشگام امام صادق هستند از قطار دولت سیزدهم پیاده شده‌اند اما هنوز شمار فازغ‌التحصیلان این دانشگاه در دولت سیزدهم بالاست.

علی‌اکبر صالح‌آبادی و حجت‌الله عبدالملکی، از سرشناس‌ترین دانش‌آموختگان دانشگاه امام صادق بودند که یکی از وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی خداحافظی کرد و دیگری از ریاست بانک مرکزی برکنار شد.

بیشتر بخوانید:

از عفت مرعشی تا جمیله علم الهدی/ 5 همسر روسای جمهور ایران چه اقدامات مهمی را مدیریت کرده اند

میدان‌داری «تندروها» در فضای بهارستان/ پارلمانی دور از مطالبات جامعه و ناتوان در «نظارت» و «پاسخگویی»

تجمع امام صادقی‌ها در وزارت امور اقتصادی و دارایی یعنی قلب سیاستگذاری اقتصادی ایران بیش از هر جای دیگری احساس می‌شود. احسان خاندوزی، وزیر امور اقتصادی و دارایی، مجید عشقی رییس بورس اوراق بهادار و داوود منظور، رئیس سازمان امور مالیاتی هر سه از دانشگاه امام صادق فازغ‌التحصیل شده‌اند. حسین قربانزاده، رییس سازمان خصوصی‌سازی نیز دیگر دانش‌آموخته دانشگاه امام صادق است.همچنین میثم لطیفی، رئیس سازمان اداری و امور استخدامی کشور، ریاست دانشکده مدیریت دانشگاه امام صادق را در کارنامه کاری خود دارد.

شاید حضور امام صادقی‌ها در عرصه اقتصاد حالا به چشم بیاید اما نکته این‌جاست که پیش از این فارغ‌التحصیلان این دانشگاه در عرصه فرهنگ و سیاست خارجی حضوری پررنگ داشتند. صداوسیما، وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی و وزارت امور خارجه و زیرمجموعه‌هایشان وگمرک چهار نهادی هستند که مقصد عمده امام صادقی‎ها تا قبل از روی کارآمدن دولت سیزدهم محسوب می‌شد.

به این ترتیب در کنار حضور پررنگ امام صادقی‌ها در این سه عرصه، حالا اقتصاد ایران شاهد حضور پرتعداد مدیرانی از این دانشگاه است. با توجه به رشته‌هایی که در این دانشگاه تدریس می‌شود، حضور دانش‌آموختگان دانشگاه امام صادق در این عرصه دور از ذهن نبود.

حضور اقتصادی‌ها در کنار حمید جبلی، رییس سازمان صداوسیما، باقری‌کنی، معاون سیاسی وزارت امور خارجه و همچنین محمد حسینی، معاون رئیس‌جمهور در امور مجلس همراه با وحید یامین پور، معاون وزیر ورزش که همگی به این بند نامرئی متصل هستند ، سبب شده است که رسیدن از پل مدیریت به مدیریت بیش از پیش به چشم بیاید. در این میان غلامحسن اسماعیلی، رئیس دفتر رئیس‌ جمهورنیز هرچند مدرک دکترای حقوق خصوصی خود را از دانشگاه تربیت مدرس اخذ کرد اما ریاست دانشکده حقوق دانشگاه امام صادق (ع)، در رزومه کاری وی ثبت شده است .محمد حسینی، معاون رئیس جمهور در امور مجلس: در مقطع کارشناسی ارشد در رشته معارف اسلامی و علوم سیاسی از دانشگاه امام صادق فارغ‌التحصیل شد. او سپس به دانشگاه تهران رفت و دکترای خود را در رشته فقه و مبانی حقوق اسلامی اخذ کرد.علی باقری کنی که در زمان دبیری سعید جلیلی در شورای امنیت ملی، عضو تیم مذاکره‌کننده هسته‌ای بود، رئیس تیم مذاکره‌کننده ایران در مذاکرات مربوط به احیای برجام در وین است. باقری کنی برادرزاده محمدرضا مهدوی کنی رئیس پیشین دانشگاه امام صادق و فرزند محمدباقر باقری کنی است که او هم مدتی بعد از فوت برادرش سرپرستی دانشگاه را برعهده داشت. او فارغ‌التحصیل لیسانس تا دکترای رشته معارف و اقتصاد از دانشگاه امام صادق است.

علی بهادری جهرمی، سخنگوی دولت نیز استاد دانشگاه امام صادق است و پایان نامه وی در مقطع کارشناسی ارشد با عنوان روابط میان قوا در حقوق اساسی جمهوری اسلامی ایران با نگاهی به نظریه کنترل و تعادل قوا در دانشگاه امام صادق ارائه شده است.

روایتی از راه‌اندازی اولین دانشگاه اسلامی

آیت‌الله مهدوی‌کنی روایتی خواندنی از این موضوع دارد. وی گفته است: «ما قبل از انقلاب با دوستانی که در انقلاب بودند؛ مانند شهید مطهری، شهید باهنر و شهید بهشتی به فکر تاسیس یک دانشگاه اسلامی بودیم. تاسیس چنین دانشگاه اسلامی ضروری به نظر می‌رسید، اساس‌نامه آن هم قبل از انقلاب تدوین شده بود، منتها رژیم پهلوی اجازه نمی‌داد که ما دانشگاه تاسیس کنیم. ما حتی در زندان هم که بودیم اندیشه تشکیل دانشگاه را داشتیم، چون می‌دیدیم بچه‌هایی که به دانشگاه‌ها می‌روند، از آن‌جا که محیط اکثر دانشگاه‌ها اسلامی نبود، بسیاری از آن‌ها منحرف می‌شدند، لذا فکر می‌کردیم اگر دانشگاهی درست کنیم که اسلامی باشد کار اساسی انجام داده‌ایم.»

وی درباره انتخاب محل کنونی دانشگاه گفته است: «محل کنونی دانشگاه امام صادق(ع) را برخی دوستان پیدا کردند که قبلا مرکز مطالعات مدیریت بود. البته دولتی نبود و هیات‌امنا داشت. آن هم قبل از انقلاب، که برادر شاه ریاست عالیه هیات‌امنا را داشت و امثال دکتر اقبال و لاجوردی از اعضای هیات‌امنای آن بودند. آن‌ها، این‌جا را تاسیس کرده بودند و زمین‌های این‌جا را خریده بودند. اسناد این‌جا نشان می‌دهد که دکتر اقبال از درآمد شرکت نفت این‌جا هزینه کرده است. طبق اسناد موجود، این‌جا برای تربیت مدیران سطح بالا تاسیس شده بود. این مرکز وابسته به دانشگاه هاروارد آمریکا و رئیس آن هم یک آمریکایی بود.

در هر حال با اجازه حضرت امام و حکم آیت‌الله محمدی گیلانی این محل در اختیار جامعه‌الامام‌الصادق(ع) قرار گرفت. امام اجازه فرمودند، ولی از نظر رسمی نیاز به حکم داشت، لذا حکم قضایی آن را هم آقای محمدی گیلانی دادند. ایشان پرونده‌ها را بررسی کردند و سوابق اساس‌نامه‌ مرکز مدیریت کاملا با کار ما منطبق بود. در اساس‌نامه نوشته شده بود که اگر هیات‌امنای این‌جا به عللی حضور نداشتند، این موسسه به موسسه مشابهی به لحاظ هدف و آموزش منتقل می‌شود. ما این اساس‌نامه را به آقای محمدی دادیم و گفتیم که هیات‌امنای مذکور بیش‌تر از کشور رفته‌اند، بعضی هم که مرده‌اند، دکتر اقبال و بعضی‌های‌شان هم که هستند بیرون از کشورند و در پایان اساس‌نامه آن‌ها نوشته شده اگر ادامه کار مرکز به عللی امکان نداشت، این مرکز به موسسه مشابه انتقال یابد.

پس انتقال این‌جا به جامعه‌الامام‌الصادق(ع) یک انتقال قهری و طبیعی بوده و به عقیده من اصلا نیازی به حکم قضایی نداشت، ولی ما احتیاط کردیم و حکم را گرفتیم؛ یعنی با اجازه حضرت امام و حکم قضایی، این مرکز را تصرف کردیم.»

به این ترتیب در روز تولد پیامبر در سال ۱۳۶۱، دانشگاه امام‌صادق وابسته به جامعه‌الصادق رسما فعالیت خود را آغاز کرد و کمی بعد در ۲۷ آذرماه همان سال، بعد از سی ماه تعطیلی به واسطه انقلاب فرهنگی، دانشگاه‌ها در کشور بازگشایی شدند و این روز در تقویم به نام روز "وحدت حوزه و دانشگاه" نام‌گذاری شد.

این چنین بود که همزمان با بازگشایی دانشگاه‌ها، دانشگاه جدیدی متولد شد که کم‌کم به بزرگترین سهم‌دار از حلقه مدیران جمهوری‌اسلامی‌ تبدیل گردید.

مشروح این گزارش را اینجا بخوانید.

223223