سواد اقتصادی/ پارادوکس صرفه‌جویی

آیا پس‌انداز هرچه بیشتر برای جامعه مفید است؟ اگر همه مردم شروع کنند به پس‌انداز کردن حداکثری، چه اتفاقی خواهد افتاد؟

کد خبر: ۲۲۵۹۷۵

تاریخ: ۲۱ تير ۱۴۰۲ - ۲۰:۱۷

پارادوکس خسّت یا همان تناقض صرفه‌جویی توسط جان مینارد کینز رایج شد و از آن زمان توسط بسیاری از اقتصاددانان ‏به ویژه کینزی ها پذیرفته شد. با این حال، خود این مفهوم در نوشته‌های مختلف خیلی ‏زودتر، حتی در کتب مقدس، ذکر شده است. این پارادوکس را پارادوکس پس‌انداز یا مشکل ‏کم‌مصرف‌بودن نیز می‌نامند؛ این نام‌ها نشان می‌دهند با وجود این که پس‌انداز پول به سادگی ‏ممکن است برای فرد مفید باشد، اما اگر همه افراد جامعه به آن روی آورند، وضعیت کلیت ‏جامعه بدتر خواهد شد و حتی توانایی یک‌یک افراد برای پس انداز تحت تاثیر قرار خواهد ‏گرفت. مخارج شما درآمد شخص دیگری است و بدیهی است که اگر همه شروع به پس‌انداز ‏بیشتر کنند، بنگاه‌ها پول کمتری به دست خواهند آورد؛ بنابراین، دستمزدها کاهش می‌یابد، ‏مشاغل از بین می‌روند و فرد در نهایت می‌تواند در درازمدت کمتر پس‌انداز کند، زیرا شغل ‏خود را از دست داده یا درآمد کمتری نسبت به قبل دارد. اما منتقدان به این موارد اشاره ‏می‌کنند:‏یک: این پارادوکس فقط در مورد نگهداری پول نقد در خانه صدق می‌کند، زیرا اگر پس‌انداز ‏خود را در بانک نگه دارید، می توان آن پول را قرض داد که برای اقتصاد خوب است.‏دو: در دنیایی همراه با پدیده‌ی جهانی‌شدن، این قاعده برای هر کشور اعمال نمی‌شود. به ‏عبارت دیگر تنها در صورتی اعمال خواهد شد که همه افراد روی این سیاره شروع به ‏پس‌انداز بیشتر کنند. اگر فقط فرض کنیم آلمانی‌ها بیشتر پس‌انداز کنند، شرکت‌هایشان ‏می‌توانند بیشتر به افرادی از کشورهای دیگر بفروشند تا نهایتاً آلمان خود را از رکود خارج ‌‏‌کند.‏سه: مصرف‌گرایی افراطی را تشویق می‌کند. ‏ در مجموع اما همه می‌توانند از تناقض خسّت چیزی بیاموزند، حتی اگر آن را قبول نداشته ‏باشند.‏