مبارزه با قاچاق کالا از حرف تا عمل-اصغرنعمتی

کد خبر: ۳۳۵۱۶

تاریخ: ۳۰ تير ۱۳۹۵ - ۱۱:۳۲

چرا مبارزه با قاچاق درایران نتیجه نمی دهد؟ این پرسشی بسیارجدی است که اذهان مسئولان و فعالان اقتصادی وحتی مردم  را درگیر خود کرده است.همه ازخود می پرسند چرا پدیده ای که اقتصاد مولد را زمین گیر کرده است وعده ای را مبدل به سوپر میلیاردروشکاف طبقات را به مرحله خطرناکی رسانده که اعتراض بالاترین مقامات کشوری را هم درآورده است درعمل نه تنها کنترل نمی شود بلکه ابعاد گسترده تری هم می یابد.شگفت آنکه همه به اتفاق معتقدند که سیل بیکاری حاصل ازاین قاچاق مبدل به سونامی خطرناکی شده است. این پرسش تا کنون پاسخ روشنی نیافته و حتی زمانی که این کالاها کشف می شوند برای فروش شان رانت هم بوجود می آورند. شاید وقت آن رسیده باشد که سوال را به صورت معکوس بپرسیم .مثلا سوال را به این گونه صورت بندی کنیم :چرا باید انتظارداشته باشیم کنش اقتصادی وفعالیت مالی با اینهمه سود آوری نیاز به کنترل دارد؟! آنهم درحالی که قاچاقچیان به خاطر قدرت مالی که دراختیار دارند می توانند شبکه گسترده ای از نهادها و سازمان های مسئول را آلوده کنند،این صورت بندی جواب سوال را بیشترمکشوف می کند وما را به حقیقت ماجرا نزدیک ترمی کند.اجازه بدهید بیست میلیارد دلارمیزان قاچاق سالانه کالا درایران را در3500 تومان ضرب کنیم که البته قیمت حداقلی دلاراست به عدد ساده ای می رسیم یعنی70000000000000 تریلیارد تومان یعنی یک هفت با سیزده صفر. این عدد برای ما حداقل بگیران حتی تصورش هم غیرممکن است. رقمی که وسوسه آن را داشتند هرفردی را تسخیر و تسلیم خود می سازد.تردید نیست یک مشت کولبروقاچاقچی که با شانه هایشان ودربهترین حالت با موتوردست به قاچاق می زنند نمی توانند یک میلیون یک درصد کالا را جابجا کنند و آنهم در حالی که با سخت گیری بسیاری روبرویند وحتی جانشان را برسرآن می گذارنند.بنابراین قاچاقچیان کالا بسیار سازمان یافته تر از آنند که ما فکر می کنیم . قطعا برای قاچاق این حجم کالا نیازبه شبکه بزرگی ازنیرو،اسکله و... خواهد بود.این نوع شبکه ای عمل کردن با چشم عادی هم قابل رصد است و نیازبه عملیات پیچیده هم ندارد. دراینجاست که جواب سوال خود را می یابیم. فساد ساختاری سازمان یافته ریشه دار در قاچاق کالا  هرمبارزه ای را غیرممکن می کند. برای نمونه تنها برای مبارزه با گوشی های قاچاق کافیست مخابرات به این گوشی ها مجوز بهره برداری ازشبکه ارتباطاتی خود را ندهد ولی درعمل این مهم روی نمی دهد. اتفاقی که اگررخ می داد شاید صا ایران که قراربود هرروزبرترازدیروزباشد تبدیل به یک برند بین اللملی می شد . می ماند یک راه حل که مردم ایران خود برای برای نجات کارگران ومتخصصان ایرانی ازخرید کالای قاچاق خودداری کنند . برای این کارهم لااقل مردم باید بدانند کدام کالا قاچاق است وکدام نیست.ساده ترین کارآنست با یک برچسب قانونی و یک کد قابل پیگیری شناسایی شوند تا مردم بدانند چه باید بکنند. پرسش حساس امروز همین است آیا دست کم این فرصت برای ملت ایران فراهم می شود که خودشان نجات بخش صنعت ،کارفرما و کارگر ایرانی شوند؟