مهاجرت کارگران از طلای سیاه به طلای پاک

یک سوم مهندسان دریایی بریتانیا حرکت از بخش نفت و گاز را کلید زده اند.

کد خبر: ۳۵۹۲۸

تاریخ: ۲۷ شهريور ۱۳۹۵ - ۰۸:۳۶

به گزارش خبرآنلاین، نزدیک به 300 مایل دورتر از حوضچه نفتی دریای شمال، توربین های بادی در ساحل یورکشایر به آرامی در حال تحول در  نیروی کار بریتانیا هستند.
براساس آمار، یک سوم مهندسان دریایی در بخش انرژی های تجدید پذیر در حال توسعه بریتانیا فعالیت می کنند که روند حرکت از بخش نفت و گاز را کلید زده اند؛ آمارهای شغلی که  از تضاد تحول نیروی کار دو صنعت اطلاع می دهد.

امروز بهای نفت به نصف آنچه که در سال 2014 بود رسیده است؛ آن زمان 450 هزار نفر در این صنعت در دریای شمال فعالیت می کردند. سال گذشته تعداد مشاغلی که در این صنعت حمایت می شد 84 هزار نفر کاهش یافت و به 370 هزار نفر رسید و انتظار می رود تعداد این مشاغل تا پایان امسال 40 هزار نفر دیگر هم کاهش داشته باشد.

در مقابل داده های دولت نشان می دهد در بخش صنایع بادی و انرژی یک چرخش هشت میلیارد پوندی ایجاد شده و از هر پنج نفر دو نفر در این صنایع به کار گرفته می شوند.

در زمان تحول صنایع نفت، بخش اکتشاف نیروی کار زیادی را از دیگر صنایع به نفع خود ربود و این کار را با پرداخت دستمزد بالا انجام داد و حالا این روند معکوس شده است.

ماف اسمیت، معاون مدیرعامل شرکت رینیوبل یو کی می گوید: «حجم گسترده ای از نیروی کار ماهر در سال های آتی مورد نیاز صنایع انرژی های تجدیدپذیر است. تا پایان دهه جاری انتظار داریم بخش فراساحل انرژی های بادی بریتانیا دو برابر شود. بنابراین بریتانیا در جایگاهی قراردارد که به دلیل تجربه 40 ساله در بخش فراساحل باید از آن بهره ببرد و این کار با انتقال نیروی کار از بخش سوخت های فسیلی به سمت انرژی های تجدید پذیر ممکن می شود.»

هرچند که مهاجرت نیروی کار ماهر به این بخش آغاز شده است اما موانعی در این راه وجود دارد. هانا پیت، مدیر شرکت انرژی جاب لاین می گوید: «شرکت ما اطلاعات 500 هزار جویای کار را در اختیار دارد و در طول 12 ماه گذشته 40 درصد تعداد افراد با سابقه در صنایع نفت و گاز جویای کار در بخش انرژی های تجدید پذیر افزایش یافته است؛ اما تنها یک نفر از هشت نفر موفق به انتقال از سوخت های فسیلی به سمت مزارع بادی می شوند. انرژی های تجدید پذیر تازه در ابتدای راه بهره وری از نیروی کار متخصص در زمینه نفت و گاز است. باید آموزش هایی بیشتری در این مورد عرضه شود.»

به عقیده خانم پیت، بسیاری از مدیران منابع انسانی از تشابه تجربه نیروی کار نفت و گاز با انرژی های تجدید پذیر اطلاع ندارند ونیروی کار ماهر را پس می زنند. از سوی دیگر در آبردین، قلب صنایع نفت دریای شمال، صاحبان مشاغل نسبت به این نیروی کار ماهر تمایلی ندارند چرا که بر این باورند این نیروها به محض بازگشت رونق به بازار صنایع نفت و گاز و پرداخت دستمزد بالاتر، کار خود را رها می کنند. اما از آنجا که احتمال کمی برای بازگشت نفت 100 دلاری وجود دارد، کارگران ماهر دوباره آموزش دیده در صدر نیروی کار مورد نیاز انرژی های تجدید پذیر قرار دارد.

با تداوم بهای پایین نفت و کاهش اکتشافات نفت و گاز، بخش بزرگی از نیروی کار به ویژه در آمریکا راه خود را از این صنعت جدا کرده اند. با این وجود صنایع انرژی های نوین نتوانسته آینده انرژی دنیا را برای جدا شدن از صنایع نفت و گاز و حرکت به سمت انرژی های تجدید پذیر تضمین کند. این مساله تهدیدی برای آینده انرژی دنیا به شمار می رود.

بر اساس تخمین ها هم اکنون به ازای هر 20 بشکه نفتی که مصرف می شود معادل یک بشکه اکتشاف می رود که این مسأله بازار انرژی را در میان مدت تهدید می کند. برخی بر این عقیده اند به محض احساس نیاز دوباره می توان با سرمایه گذاری بر روی پروژه های اکتشافی در بازه زمانی کوتاه کمبود انرژی را جبران کرد. اما مهاجرت نیروی کار به سمت صنایع دیگر به غیر از صنایع نفت و گاز این چشم انداز را تهدید می کند.

با مهاجرت این نیروی کار و کاهش سرمایه گذاری در بخش اکتشافات شاید زمانی برای جبران عقب ماندگی صنایع انرژی های فسیلی باقی نماند که البته این خود می تواند اهرمی برای پیشراندن صنایع انرژی های نوین باشد و انرژی هایی که هم اکنون چندان به صرفه به نظر نمی رسند آن زمان صرفه اقتصادی پیدا کنند.