افزایش هزینه‌های صنعت نفت با بلاتکلیفی قراردادهای نفتی

معاون وزیر نفت گفت: از صنعت نفت انتظار می رود پیشران توسعه اقتصادی کشور باشد، حال آن‎که سیاست زدگی‎ها دست و پای این صنعت را بسته است.

کد خبر: ۳۷۷۷۳

تاریخ: ۰۲ آبان ۱۳۹۵ - ۱۱:۲۳

به گزارش خبرآنلاین، امیرحسین زمانی نیا در همایش «بررسی الزام‎ها و چالش‌های قراردادهای مشارکت و ابزارهای مالی سرمایه‌گذاری در صنعت نفت» با اشاره به  اینکه وجهه ایران در سطح بین المللی در حال تغییر و بازده سرمایه گذاری در پروژه های صنعت نفت ایران مطلوب است،اظهارداشت: قراردادهای جدید نفتی را باید به نحوی آماده می کردیم که این قراردادها بلافاصله پس از برجام امضا و از فرصت‎ها به نحو مطلوب استفاده شود، اما آنقدر همایش‎ها و سمینارها یا جلسه‎ها در دانشگاه‎ها برگزار کردیم و آنطور که باید و اقتضا می کرد به مسائل اصلی نپرداختیم که حصول اجماع درباره قراردادها تا این حد زمانبر شد.
وی افزود: ایرانی‎ها انسانهای بسیار سیاسی هستند؛ از صنعت نفت انتظار می رود پیشران توسعه اقتصادی کشور باشد، حال آن‎که سیاست زدگی‎ها دست و پای این صنعت را بسته است.

معاون وزیر نفت در امور بین الملل و بازرگانی با اشاره به اینکه در طول بیش از صد سال قدمت صنعت نفت ایران به مزیت برخورداری از رتبه نخست ذخایر نفت و گاز دنیا افتخار می کنیم،خاطرنشان کرد: این درحالی است که وجود این ذخایر، دنیا نمی تواند منابع انرژی ایران را نادیده گیرد؛ در حالی که تحریم‎ها ثابت کرد دنیا می تواند منابع انرژی ما را نادیده گیرد.

او اضافه کرد: کشورها برای تامین منافع خود، در روابط بین الملل بسیار بی رحمانه برخورد می کنند، همانطور که در تحریم‎ها به‎طور ظالمانه عمل کردند و ذخایر هیدروکربوری ایران را نادیده گرفتند.

به گفته وی روابط بین الملل در دنیا بر مبنای عدالت کارگزاری نمی شود؛ عدالت معیار نخست سازمان ملل در حل اختلافات نیست و یا نباید شورای امنیت را دادگاهی برای اجرای عدالت قلمداد کرد.

چرا از ظرفیت ها درست استفاده نشد؟

معاون وزیر نفت گفت: در دنیای امروز باید واقعیت‎ها را مدنظر قرار داد و در مدیریت منابع انرژی خوب عمل کرد،این درحالی است که هم اکنون صنعت نفت ایران با قدمت بیش از صد سال، از نظر نسبت تولید به ذخایر، وضع مطلوبی ندارد و کشورهایی مانند عربستان و روسیه بسیار بیش از ایران تولید می کنند و ظرفیت پالایشگاهی دارند.

او اضافه کرد: حتی عراق از ایران بیشتر تولید می کند و صنعت نفت ما با نسبت کنونی تولید به ذخایر به جایگاهی بیش از این نمی رسد اما  متاسفانه ما در نشان دادن و معرفی ظرفیت‎های خود ماهر نیستیم.

زمانی نیا به دیدارهای خود با وزیران و معاونان وزیران کشورهای خارجی پس از توافق برجام اشاره کرد و گفت: با وجود زمان بسیاری که برای نهایی شدن قراردادهای جدید نفتی صرف شد، اما خوشبختانه الگوی این قراردادها نهایی شده و شرکت‎های بین المللی مایل به سرمایه گذاری در صنعت نفت ایران هستند.

او تاکید کرد: تمایل شرکت‎های خارجی به همکاری با ایران، نه به این دلیل که نتوانند ذخایر نفت و گاز ما را نادیده گیرند، بلکه به دلیل این است که وجهه ایران در سطح بین المللی در حال تغییر و بازده سرمایه گذاری در پروژه های صنعت نفت ایران مطلوب است.

معاون وزیر نفت با اشاره به اینکه هم اکنون پیش ارزیابی شرکت‎های بین المللی برای حضور در مناقصه‎‎های قراردادهای نفتی ایران آغاز شده است و مذاکرات جدی با شرکت‎های روسی، چینی،  اروپایی و...  در دست اقدام است،خاطرنشان کرد: زمانبر شدن حصول اجماع درباره قراردادهای جدید نفتی به معنای پرداخت هزینه است، البته مایه افتخار است که در کشور ما تصمیم گیری در لایه های مختلف صورت می گیرد، اما باید به عواقب زمانبر شدن برخی تصمیم‎ها اندیشید.

استفاده از فرصت های سوآپ و ترانزیت نفت خام

او در بخش دیگری از سخنان خود به فرصت بهره مندی از ذخایر هیدروکربوری اشاره کرد و گفت: بعید است سبد انرژی دنیا در ۵۰ سال آینده شرایطی شبیه اوضاع کنونی داشته باشد و با توجه به اهمیت روزافزون انرژی های تجدید پذیر، نفت و گاز به اندازه امروز در تامین انرژی جهان نقش ایفا کند.

او ادامه داد: امنیت سیاسی و فیزیکی، موقعیت ژئوپلتیک ایران در قلب بیضی انرژی جهان، رتبه نخست ایران در برخورداری از ذخایر گاز طبیعی و رتبه چهارم در برخورداری از ذخایر نفت خام، سرمایه انسانی ماهر و نخبه و وجود حدود ۲۰۰ مخزن توسعه نیافته از مزیت‎های صنعت نفت ایران به شمار می آیند.

زمانی نیا دیپلماسی انرژی ایران را دارای اهمیت بسیار ارزیابی کرد و گفت: باید برای تبدیل ایران به مرکز مبادلات و مدیریت بازار انواع حامل‎های انرژی تلاش کنیم.زیرا همسایگان ایران به منابع ما نیاز دارند و  فرصت‎های زیادی در دریای خزر و در بخش سواپ و ترانزیت نفت خام در شمال کشور وجود دارد و در این زمینه مذاکراتی در دستور کار است.

به گفته هم اکنون فرایند گازرسانی به بغداد و بصره در حال نهایی شدن است و پروژه صادرات گاز به عمان در حال اجراست؛ همچنین امارات و کویت خواهان گاز ایران هستند.