کار رسانه را به خودمان واگذار کنید

کد خبر: ۳۸۵۰۰

تاریخ: ۱۶ آبان ۱۳۹۵ - ۱۰:۱۱

محمدآقازاده
روزنامه‌نگار

آنکه از تجربه نياموزد، محکوم است مدام در برابر مشکلات و بحران‌هايي قرار بگيرد که قبلا آنرا با گوشت و استخوانش لمس کرده است. يادمان باشد بشر حق دارد اشتباه کند - ورطه‌هاي ناشناخته، اين اشتباه را ناگزير مي‌کند- اما حق تکرار اشتباه را ندارد. متاسفانه نظام رسانه اي، امروز روزگار خوبي ندارد زیرا اعتماد عمومي‌نسبت به آن فرسوده شده است. نظام رسانه ای در رقابت با گروه‌هاي رقيب مثل کانالهاي ماهواره اي و شبکه‌هاي اجتماعي، توانايي کافي از خود نشان نمي‌دهد،  ميزان مخاطبش را از دست مي‌دهد و در ايجاد و بسط امنيت رواني براي توسعه ماندگار نقشش کم‌رنگ می‌شود.  سخنان امروز رئيس جمهور در آیین گشايش جشنواره مطبوعات را در همين زمينه می توان ارزيابي کرد و اميد داشت موانع از پيش پاي اين نظام بر داشته شود.
ریيس جمهوري دليل اين کاستي و ناتواني را با اين گزاره‌ها فرمول بندي مي‌کند؛  "دولت به دنبال تدوين لايحه‌اي است تا مثل نظام پزشکي، خطاهاي مطبوعاتي توسط خود اهالي رسانه مورد رسيدگي قرار گيرد" که اين خبر خوبي است اما بايد اين قانون به دليل پيچيدگي‌هايي که کار رسانه دارد، از دل گفت و گوهاي زنده و پوياي اهالی رسانه‌اي‌ و  کارشناسان خبر این حوزه بجوشد. حتي مي‌توان در تدوين اين لايحه مشکلات نهادهايي مثل نظام پزشکي را مورد بررسي قرار داد تا کار به روزتر و حرفه‌اي‌تر صورت بگيرد.  ضروری است تا تجارب کشورهاي ديگر را مورد مداقه قرار داد و از آنها آموخت. دانشگاههايي که در زمينه ارتباطات و آموزش روزنامه نگاري فعال هستند، مي‌توانند در بر انگيختن اين گفت و گو سهم اول را داشته باشند.  یادآوری این نکته ضروری است که  اگر خطاهاي پزشکي دو طرف دارد و به دليل تخصصي بودنش زود مي‌توان به قضاوت نزديک به حقيقت رسيد در جهان رسانه مسايل بسيار پيچيده‌اند، مسايل رسانه‌ایي با لايه‌هاي مختلف قدرت ،پيکربندي رنگارنگ خود جامعه و منافع متضاد گره خورده است . اگر بخشي از قدرت يک امر را خطا بدانند مخاطبان رسانه آنرا نه تنها خطا نمي‌دانند بلکه آنرا وظيفه فوري رسانه مي‌دانند.  سپردن امر قضاوت به کساني که به صورت عملي با اين پيچيده گي آشنا نيستند مشکلاتي را بر مي‌انگيزد که پيامدي جز وضع موجود ندارد.  گاهی به خاطر قضاوت نادرست و غير تخصصي بسياري از حرفه ايي‌ها يا به حاشيه رانده شده‌اند و خود انزوا را انتخاب کرده‌اند.  اگر نظام رسانه دقيق و با همه جانبه نگري شکل بگيرد و حاصل اجماع همه دست اندرکاران رسانه باشد. بطور یقین اين نظام پويايي‌اش را کسب خواهد کرد و دوران اوجش را تجربه مي‌کند.  به نظر مي‌رسد براي به ثمر رساندن اين مهم رسانه‌ها خود بايد نقش جدي بازي کنند و با پيگيري و زنده نگاه داشتن موضوع نگذارند در انبوه مشکلات و انتخابات پيش رو کار تدوين اين لايحه مشمول مرور زمان شود.