در گزارش مرکز پژوهش های مجلس شورای اسلامی تصریح شد

12 پیشنهاد برای حل مشکل بیمه کشاورزی

مشکلات بیمه کشاورزان، محصول شرایط خاص حاکم بر بخش کشاورزی کشور است از این رو ضرورت دارد که ابتدا نسبت به اصلاح آن شرایط، اقدامات سلبی و ایجابی مناسب انجام شود.

کد خبر: ۴۱۱۱۰

تاریخ: ۱۹ دی ۱۳۹۵ - ۱۲:۰۰

مرکز پژوهش های مجلس شورای اسلامی در گزارشی که درباره مشکلات بیمه کشاورزی در ایران منتشر کرده تأکید کرده است " مشکلات بیمه کشاورزان، محصول شرایط خاص حاکم بر بخش کشاورزی کشور است از این رو ضرورت دارد که ابتدا نسبت به اصلاح آن شرایط، اقدامات سلبی و ایجابی مناسب انجام شود".
نکته دیگر اینکه عدم هماهنگی مخارج و دریافتی های صندوق بیمه کشاروزی ایران، نمی تواند در بلندمدت تداوم داشته باشد و ضرورت دارد که هم اقدامات کارآمدی در زمینه کاهش مخارج (غرامت و مخارج اجرایی) صورت پذیرد و هم به افزایش و کسب بهنگام دریافتی ها از سوی نهادهای قانونگذار ، ناظر و مجری بیمه کشاورزی توجه لازم انجام شود.
از سوی دیگر به منظور جلوگیری از انباشت مطالبات بانک کشاورزی از صندوق بیمه کشاورزی و پرداخت سالانه یارانه حق بیمه کشاورزی، پیشنهاد می شود که ردیف بودجه مشخصی با عنوان یارانه حق بیمه کشاورزی در بودجه های سالانه تعریف شود.
بر اساس این گزارش، در راستای کمک به کاهش بار مالی بیمه کشاورزی بر بودجه دولت، تشویق شرکت های بیمه بازرگانی و توسعه و کارآمدسازی خدمات بیمه ای در بخش کشاورزی می‌توان اقدامات ذیل را انجام داد:
1- از ظرفیت قانونی تبصره «5» ماده (17) قانون افزایش بهره وری بخش کشاورزی و منابع طبیعی مبنی بر حضور «صندوق های حمایت از توسعه بخش کشاورزی» به عنوان بیمه گر با هماهنگی صندوق بیمه کشاورزی استفاده لازم صورت پذیرد.
2- دولت با ایجاد بسترهای قانونی و اجرایی لازم، نسبت به کارگیری مدل بیمه مشارکتی خصوصی - دولتی با حفظ جایگاه دولت به عنوان بیمه گر اتکایی در بخش کشاورزی اقدام کند.
3- باتوجه به تمایل بالای «واحدهای زراعی و باغی بزرگ، واحدهای دامداری و واحدهای مرغداری صنعتی» به پرداخت حق بیمه ، سهم دولت در پرداخت یارانه حق بیمه واحدهای کشاورزی مزبور به حداقل میزان ممکن کاهش پیدا کند. این تصمیم عملا در راستای هدفمند کردن یارانه حق بیمه پرداختی توسط دولت به بخش کشاورزی (حمایت از کشاورزان خرد) نیز خواهد بود.
4- مشروط نمودن پرداخت وام به کشاورزان به بیمه کردن فعالیت کشاورزی خود (این موضوع در ماده (31) اساسنامه صندوق بیمه کشاورزی ایران نیز دیده شده است)
5- بهره مندی از ظرفیت های جهانی بیمه اتکایی در کنار ظرفیت های داخلی
6- به کارگیری ابزارهای فرانشیز (تخفیف حق بیمه ) و کسورات به منظور کاهش مخاطرات اخلاقی بیمه گذاران
7- تنوع بخشی به محصولات و خدمات بیمه ای در کشاورزی
8- طبقه بندی ریسک های مختلف کشاورزی بر حسب مناطق و بیمه گذاران
9- تعیین دقیق و هدفمند محل های مصرف یارانه های پرداختی دولتی به بیمه کشاورزی
10- ایجاد فضای رقابتی در بازار بیمه کشاورزی به منظور تشویق برای حضور کارآمد بخش خصوصی
11- راه اندازی بیمه های تعاونی کشاورزی با بهره مندی و پشتوانه بیمه اتکایی دولتی و یا تشکیل اتحادیه بیمه های تعاونی کشاورزی
12- راه اندازی صندوق های بیمه متقابل در بخش کشاورزی