صيد و صيادي در معرض تهديد

کد خبر: ۴۴۱۳۱

تاریخ: ۲۲ اسفند ۱۳۹۵ - ۱۱:۵۹

کورش شرفشاهی
بي شک ماهي اهميت ويژه اي در برنامه غذايي انسان دارد، اما امروزه قيمت گران ماهي مانند بسياري از مواد غذايي ديگر باعث شده تا اين گوشت لذيذ به غذايي لوکس براي مرفهان و آرزويي براي اقشار کم درآمد تبديل شود. اما گراني باعث شده تا بلايي که سر صنعت و کشاورزي آمده، به روزگار ماهي نيز بيايد،‌ به نوعي که‌امروزه واردات ماهي بلايي بر جان صيادان ايراني شده است. اگر به جغرافياي ايران توجه کنيم، مي‌بينيم که شمال و جنوب کشورمان در محاصره دريا قرار دارد. اگر درياي خزر با محدوديت منابع رو به رو است، درياي عمان و خليج فارس به دليل اتصال به اقيانوس، مي‌تواند بزرگترين ذخيره مواد غذايي دريايي باشد و از آن گردش مالي قابل توجهي نصيب کشورمان شود. امروزه بسياري از مردم در شهرهاي ساحلي شمال وجنوب کشور، به صيد ماهي اشتغال دارند و روزي خودشان را از اين آبها تامين مي‌کنند. اما واردات ماهي باعث شده تا اشتغال و درنتيجه اقتصاد سواحل کشورمان با تهديد رو به رو شود. اين در حالي است که پرورش ماهي در مناطق گوناگون کشورمان نيز مورد استقبال مردم قرار گرفته و اين رويکرد باعث شده تا شاهد اشتغالزايي از اين طريق نيز باشيم. اکنون سوال اينجاست که آيا مسوولان نمي‌دانند گردش مالي و ميزان اشتغالزايي ناشي از صيد و پرورش ماهي در کشورمان چقدر است که اجازه واردات بي رويه ماهي را مي‌دهند و آيا خبر ندارند که مجوز واردات و ضعف نظارت چه بلايي به روزگارمان مي‌آورد؟ اما لازم است که مديريت لازم در خصوص واردات ماهي صورت گيرد، زيرا سود واردات ماهي براي واردکنندگان بسيار بيشتر از سودي است که توليدکنندگان مي‌برند. بنابر اين بايد نگران روزي باشيم که توليدکنندگان ماهي دست از توليد بردارند و به خيل واردکنندگان بپيوندند. نتيجه اينکه به کشوري مصرف کننده تبديل مي‌شويم و فرسنگها از اقتصاد مقاومتي فاصله ميگيريم. نکته اي که بايد در ادبيات رهبر انقلاب مشاهده کنيم که از مسوولان سوال کردند اقتصاد مقاومتي را تا چه‌اندازه عملياتي کرده‌ايد. کافي است به مواردي همچون واردات ماهي نگاه کنيم تا متوجه شويم چقدر با اقتصاد مقاومتي فاصله گرفته‌ايم و ثابت شود که همچنان اقتصاد مقاومتي روز کاغذ است. اما نکته اي که مسوولان نبايد فراموش کنند،‌اين است که‌امروزه بسياري از صيادان به آبهاي کشورمان تجاوز مي‌کنند و ماهي‌هايي که در آبهاي ايران زندگي مي‌کنند را صيد کرده و به خودمان مي‌فروشند. اين در حالي است که بارها شاهد بوده‌ايم که اين صيادان از سوي گشتهاي انتظامي‌متوقف و حتي بازداشت شده‌اند اما اين ريسک را به جان مي‌خرند و وارد آبهاي کشورمان مي‌شوند. در نهايت بايد نگاه محبت آميزي به صيادان خودمان داشته باشيم و کار را بر آنها سخت نگيريم واجازه بدهيم تا صيادان به دريا بروند. زيرا اگر در برابر صيادان مقاومت کنيم و آنان را تحت فشار قرار دهيم، شاهد کوچ اين صيادان به شهرها خواهيم بود و بلايي که به روز روستاها آمد و شاهد مهاجرت روستاييان به شهرها بوديم، به شهرهاي ساحلي بيايد و شاهد مهاجرت صيادان به شهرها باشيم و آن روز حسرت اين را بخوريم که چرا به صيد و صياد کم لطفي کرديم و اين فرصت را نيز مانند بسياري موارد ديگر از دست داديم.