قاچاق پیاز زعفران به چین و افغانستان

طلای سرخ ایران به آخر خط می رسد؟

مسائل و موضوعات مختلفی نظیر کاشت زعفران در چین و افغانستان طی سال‌های اخیر از سرخی این محصول استراتژیک کاسته وحضورش را در برخی بازارها کمرنگ کرده است.

کد خبر: ۴۵۰۸۵

تاریخ: ۲۹ فروردين ۱۳۹۶ - ۱۶:۱۰

قاچاقچیان منافع خود را بر هر امری ترجیح می‌دهند و همواره سعی بر آن دارند که با قاچاق پیاز زعفران و عرضه در بازارهای جهانی، آتشی بر جان تولید داخل بیندازند.
البته ناگفته نماند مسائل و موضوعات مختلفی نظیر کاشت زعفران در چین و افغانستان طی سال‌های اخیر از سرخی این محصول استراتژیک کاسته و حضورش را در برخی بازارها کمرنگ کرده است.
حال جای سؤال است که چرا مسئولین وزارتخانه با وجود نقش پر اهمیت این محصول در بازارهای صادراتی توجه چندانی به مسئله قاچاق پیاز زعفران ندارند؟
غلامرضا میری نائب رئیس شورای ملی زعفران با اشاره به اینکه اگر زعفران چینی و افغانی به بار نشیند باید فاتحه زعفران ایرانی را خواند، اظهار داشت: در صورت اعمال مدیریت و برنامه‌ریزی صحیح کاشت زعفران چینی نمی‌تواند تهدیدی برای تولید داخل باشد.
وی با اشاره به ضرورت حذف تعرفه صادرات زعفران به چین و هند افزود: با وجود آنکه زعفران یک سرمایه ملی و محصول استراتژیک به شمار می‌رود از این رو برای افزایش اشتغال، ارزآوری بالا می‌بایست با ایجاد صنایع تبدیلی از صادرات خام محصول جلوگیری نمود چرا که در غیر این‌صورت تولید طلای سرخ ایرانی با به بار نشستن زعفران چینی و افغانی و صادرات آن به بازارهای هدف مختل می‌شود.
میری ادامه داد: طبق روال همه ساله با آغاز کشت پیاز زعفران شاهد پدیده شوم قاچاق هستیم که از این رو لازم است که مسئولان وزارتخانه با ترفند‌های مختلف از خروج پیاز زعفران جلوگیری نمایند چرا که در آینده‌ای نه چندان دور با به بار نشستن محصول در سایر کشور‌ها انحصار تولید زعفران را از دست خواهیم داد.
همچنین علی حسینی عضو شورای ملی زعفران گفت: طی چند سال اخیر در پی عدم مدیریت صحیح تولید و تجارت، چینی‌ها به دنبال کشت زعفران رفتند که در صورت به بار نشستن محصول در بازارهای هدف دیگر حرفی برای گفتن نخواهیم داشت.
به گفته وی تولید و عرضه زعفران با کیفیت و قیمت مناسب تنها راه حل سلب رقابت از دیگر کشور‌ها خواهد بود.
حسینی با اشاره به راهکارهای اساسی در جهت حفظ انحصار تولید این محصول استراتژیک بیان کرد: شناسنامه‌دار کردن محصول و افزایش بازارهای صادراتی تنها راه حل این موضوع است چرا که با وجود تلاش گسترده افغان‌ها و چینی‌ها بعید نیست که آنها در آینده‌ای نزدیک بتوانند جای بزرگترین تولید کننده این محصول را بگیرند.
به گفته عضو شورای ملی زعفران  کاشت زعفران در دیگر کشورها را باید به عنوان یک چالش جدی نگاه کرد به طوریکه وزارت جهاد کشاورزی با اعمال مدیریت صحیح از خروج پیاز زعفران جلوگیری نماید.