نیروهای نظامی و سرنوشت ونزوئلا

کد خبر: ۴۵۸۱۹

تاریخ: ۱۸ ارديبهشت ۱۳۹۶ - ۱۲:۰۶

اکونومیست
ترجمه : فاطمه مهتدی
پیش از آنکه نیکولا مادورو رئیس جمهور ونزوئلا از طرح قانون اساسی جدید صحبت کند وی با مکث با اشاره به خدمات مقامات ارتشی از آنها خواست تا بیاستند. این لحظه ای خاص بود. مادورو با تهدیدی بزرگ روبرو است. تقریبا چهار پنجم مردم ونزوئلا خواستار کناره گیری وی هستند.تظاهرات خیابانی به دلیل کمبود غذا و فساد افزایش یافته است و هر روز بیشتر می شود. اقتصاد در وضعیت بغرنج است و نرخ تورم بسیار بالاست که ونزوئلا از افزایش 60 درصدی حقوق ها صحبت کرده است.اما برای رئیس جمهور هیچکدام مهم نیست. آینده او توسط نیروهای نظامی و ارتشی تصمیم گیری خواهد شد و نه مردم. اگر آنها دست از حمایت از دولت مادورو بردارند تغییر به زودی رخ خواهد داد درغیر این صورت گرسنگی و رکود ادامه خواهد داشت.تاکنون نشانه کمی از اختلاف رهبران ارشد نظامی با مادورو دیده شده است. ولادیمیر پادرینو لوپز رهبر نیروهای مسلح و وزیر دفاع فراخوان مادورو برای قانون اساسی جدید را ستود.این قانون اساسی جدید جایگزین قانون هوگو چاوز خواهد شد.  500 عضو شورای قانون اساسی قانون تازه را خواهند نوشت و نیمی از آنها توسط کمیته خلق  برگزیده می شوند.این رویکرد باعث دور کردن توجه از مشکلات مختلف می شود.دراین میان حزب اپوزیسیون به طور گسترده ای از نیروهای مسلح درخواست کمک کرده است.رئیس قوه مقننه خولیو بورجز اعلام کرد زمان آن است که مردان سبزپوش سکوت خود را بشکنند. انریکه کاپریلز یکی از رقبای مادورو که برای 15 سال از فعالیت منع شده از سربازان خواست تا دربراه سرنوشت حزب تصمیم بگیرند. ارتش تنها کمک دولت نیست. گارد ملی نیز با گاز اشک آور معترضان را متفرق می کند و مقصر در کشته شدن معترضان است.مادورو قصد دارد تا سلاح گارد ملی را به نیم میلیون اسلحه برساند. اما نیروهای مسلح و ارتش قضاوت نهایی را خواهد کرد. بخشهای مختلفی در ارتش وجود دارد که کمتر از ژنرالها به مادورو علاقه دارند. طبقه های  پایین ارتش راضی نیستند. اگرچه برخی از قاچاق سود می برند.آنها محرومیت موجود ونزوئلایی ها را درک می کنند اما این به معنی توقف فرمانبری از دستور نیست.