چهار سال بدون حاشیه

کد خبر: ۴۶۱۷۲

تاریخ: ۲۶ ارديبهشت ۱۳۹۶ - ۱۳:۰۲

کورش شرفشاهی

بار دیگر مردم ایران در آستانه آزمونی بزرگ  قرار دارند. مردم باید یک بار دیگر به جهانیان اثبات کنند که دموکراسی بر کشور ایران حاکم است و مردم هستند که در مورد سرنوشت و آینده خودشان تصمیم می گیرند. اما نکته مهم آن است که اگر می خواهیم انتخاب کنیم، باید گذشته را با حال مقایشه کنیم و بهترین گزینه برای مقایسه حال و گذشته، نگاهی به عملکرد دولت دهم و دولت یازدهم است. باید به یاد داشته باشیم هنگامی که روحانی دولت را از احمدی نژاد تحویل گرفت، شرایط بحرانی آن دوران هیچگاه از حافظه تاریخی ملت ایران پاک نخواهد شد. مردم فراموش نمی کنند که در آن شرایط کشور ایران تحت بدترین تحریمهای جهانی قرار داشت. پرونده ایران مشمول فصل هفتم سازمان ملل شده بود و جنگ بر آرامش و آسایش ایران سایه افکنده بود و ادبیات خشن دولتمردان آمریکا و هم پالکی هایش هر روز تندتر و تندتر می شد. نوسانات شدید بازار مالی فعالان اقتصادی را به تنگ آورده بود. قیمتها افسار گسیخته بود و شاخصهای فلاکت سیر صعودی داشت. تحریمها کمر صنعت را شکسته بود و تولید خودرو به میزان قابل توجهی کاهش یافته بود. از این دست گرفتاریها به اندازه ای بود که ذکر آن از حوصله این بحث خارج است. روحانی در چنین شرایطی با شعار تدبیر و عقلانیت بر کرسی ریاست جمهوری نشست و از همان ابتدا در پی تحقق وعده های خود دست به کار شد و با برگزیدن محمد جواد ظریف و معرفی وی به عنوان وزیر خارجه به مجلس، نشان داد که حل وفصل منازعات بین المللی نیز راهی جز تقابل و رویارویی دارد. اگر چه موضوع برجام دو سال تمام از وقت دولت یازدهم را گرفت اما برآیند تلاشها نشان داد که می توان پرونده ای به پیچیدگی موضوع هسته ای ایران را پشت میز مذاکره حل کرد و ایران را از بند هفت منشور سازمان ملل خارج کرد که این اتفاقی نادر در عرصه دیپلماسی بین المللی است که تنها از روحانی و دیپلمات خبره اش محمد جواد ظریف برآمد. روحانی پرونده هسته ای را به سرانجام رساند و اصلی ترین وعده خویش را محقق کرد. وی با شرایط مطلوبی که در پسابرجام به دست آورد خاکریزهای اقتصادی را یکی پس از دیگری فتح کرد. تورم 45 درصدی را تک رقمی کرد و رشد منفی شش درصد اقتصادی را به مثبت هفت درصد رساند. سرمایه گذاران خارجی را در حوزه نفت وانرژی و صنعت برای ورود به ایران به صف کرد.  تولید گندم را از مرز خودکفایی عبور کرد و صادرات سه میلیون تنی آن را محقق کرد. معضلات زیست محیطی از جمله خشکی دریاچه ارومیه و تالاب هامون که دغدغه چندین استان ایران بود، حل کرد و نشاط را دوباره به تمام بخشهای جامعه بازگرداند.امروز اگرچه رقبای روحانی با بی اخلاقی و بی انصافی وی را متهم به ناکارآمدی می کنند اما ملت ایران قدردان هستند و همواره قدرشناسی خود را در طول تاریخ نسبت به مردان بزرگ نشان دادند. روز جمعه 29 اردیبهشت مردم ایران اوج این قدرشناسی را در پای صندوقهای رای به منصه ظهور می رسانند تا سیه روی شود هرکه در او غش باشد.