عضو کمیسیون انرژی در گفتگو با "تجارت آنلاین" تشریح کرد:

دستاوردهای اقتصادی قرارداد با توتال

تجارت آنلاین: عضو کمیسیون انرژی در خصوص اینکه چرا در بین همه شرکت‌های متعد و بزرگ نفتی سراغ توتال رفته ایم نیز اظهار داشت: سرمایه گذاری شرکت توتال و عقد قرارداد با این غول بزرگ نفتی به خاطر بالا بودن تکنولوژی است که در اختیار دارد،

کد خبر: ۴۸۷۷۴

تاریخ: ۰۳ مرداد ۱۳۹۶ - ۱۵:۲۵

محمد خالدی سردشتی نماینده مردم لردگان در مجلس شورای اسلامی و عضو کمیسیون انرژی در گفتگو با خبرنگار حوزه انرژی روزنامه تجارت در خصوص نخستین قرارداد پسابرجامی بزرگ در حوزه نفت که نخستین سرمایه‌گذاری یک شرکت خارجی در زمینه انرژی در ایران پس از رفع تحریم‌ها بر اساس توافقنامه برجام محسوب می‌شود، اظهار داشت: در این میدان نفتی، شرکت پترو پارس ۱۹.۹ درصد، شرکت سی ان پی سی چین ۳۰ درصد و توتال ۵۰.۱ درصد سهم دارند.
وی در خصوص این طرح که با هدف تولید حداکثری و پایدار روزانه 2 میلیارد فوت مکعب (برابر با حدود 56 میلیون مترمکعب) گاز غنی ترش از منابع بخش فراساحل فاز 11 میدان گازی مشترک پارس جنوبی و انتقال آن به خشکی اجرا می‌شود؛ اظهار داشت: همه در سطح جامعه، در خصوص این قرار داد نظر خود را ارائه کرده اند که بسیاری نظر مثبت دارند و تعدادی هم مخالف دارد اما بنده جزو موافقان این طرح هستم، در قراردادی که بسته شده است، شرکت‌های دخیل در حوزه پیمانکاری با یکدیگر مشارکت خواهند کرد و پس از به بهره برداری رسیدن، و هزینه هایی که برای سرمایه گذاری خواهد شد، موضوع تقسیم سود هر کدام مشخص می شود. باید به این نکته توجه کرد که برآورد هزینه سرمایه‌گذاری مستقیم این طرح 4879 میلیون دلار است که توتال موظف به تامین تمام منابع مالی مورد نیاز اعم از مستقیم و غیرمستقیم برای اجرای پروژه است و شرکت نفت تا پیش از شروع تولید از میدان هیچ مبلغی به طرف دوم پرداخت نمی کند، شروع بازپرداخت به پیمانکار، صرفاً منوط به آغاز تولید از میدان و از محل بخشی از تولید آن است.
خالدی بیان کرد: برآوردها نشان می‌دهد که اگر میانگین قیمت جهانی نفت در طول 20 سال 50 دلار باقی بماند و قیمت گاز هم ثابت مانده باشد، در بازه 20 ساله درآمد ایران از این قرارداد بالای 100 میلیارد دلار است، توتال در این پروژه باید 5 میلیارد دلار سرمایه گذاری کند که با نحوه قرارداد موجود بعد از 20 سال که استفاده می‌شود، برداشت توتال بین 10 تا 12 میلیارد دلار خواهد بود. اما در متن قرارداد گفته شده است که باید شرکت‌های سرمایه‌گذار، هزینه سرمایه‌گذاری و سودش را از فروش محصولات این میدان داشته باشد.

*چرا توتال؟
عضو کمیسیون انرژی در خصوص اینکه چرا در بین همه شرکت‌های متعد و بزرگ نفتی سراغ توتال رفته ایم نیز اظهار داشت: سرمایه گذاری شرکت توتال و عقد قرارداد با این غول بزرگ نفتی به خاطر بالا بودن تکنولوژی است که در اختیار دارد، به قول معروف دارای هایتک است و ایم مزیت و برتری توتال نسبت به بقیه شرکت‌هاست، در واقع کاری که توتال می‌خواهد انجام دهد، این است که با فناوری برتر توتال، با گذشت زمان فشار گازی کم نخواهد شد یعنی میزان برداشت کم نمی‌شود و این به خاطر تکنولوژی بالای این شرکت است.

*نگاه استعماری به قرارداد با توتال درست نیست
خالدی همچنین در خصوص برخی اظهار نظرها در خصوص استعماری بودن این قرارداد نیز گفت: در گذشته سهم ایران از میادین 16 درصد بود، در زمان پهلوی اول سهم ایران 33 درصد بود و در زمان پهلوی دوم به 50 درصد رسید و بعد از انقلاب به طور کامل در اختیار خودمان قرار گرفت و در حقیقت سهامدار شماره یک خودمان بودیم، و انها فقط به خاطر خدماتی که ارائه می‌کردند، دستمزد می‌گرفتند، الان هم چون نفت و گاز یکی از حوزه های بسیار جذاب و شاید بتوان گفت تنها حوزه جذاب برای سرمایه‌گذاری است و پس از برجام هم تنها جایی که برای سرمایه‌گذار خارجی جذابیت دارد، حوزه انرژی است، و از طرفی با این قرارداد بزرگ می‌توانیم ایجاد اشتغال کنیم، سهم 40 درصدی توتال با این مزایایی که برای ما دارد، معقول به نظر می‌رسد، ضمن اینکه یادآوری این نکته خالی از لطف نیست که به ازای هر روز عقب افتادن از قطر، این کشور 125 میلیارد تومان بیشتر از ما دریافت می‌کند و بایدبتوانیم هرچه سریع‌تر این عقب‌ماندگی را جبران کنیم.
نماینده مردم لردگان در مجلس شورای اسلامی ادامه داد: در کل سهم توتال از این قرارداد بزرگ شناور است و بین 9 تا 16 درصد در نوسان است آن هم پس از 20 تا 25 سال و از فروش محصولات و تولیدات، بنابراین نگاه استعماری بودن این قرارداد درست نیست، در اصل سهم توتال با قطر 30 درصد است و چون میدان مشترک است، اگر هر روز برداشت ما عقب بیافتد، در نهایت موجب عقب افتادن مت خواهد شد، بنابراین این قرارداد بهترین راهی است که می‌توانیم عقب ماندگی خود از قطر در این میدان را جبران کنیم.