رفع بحران با منابع سازمان تامین اجتماعی

کد خبر: ۴۹۵۸۶

تاریخ: ۲۵ مرداد ۱۳۹۶ - ۱۵:۰۷

حسن صادقی
رئیس اتحادیه پیشکسوتان جامعه کارگری

سازمان تأمین اجتماعی سرابی که از دور هوس رفع تشنگی را تشدید و از نزدیک منتج به بیهوش شدن از فرط تشنگی می¬ شود. متأسفانه طی سالهای گذشته جریانهای مختلف در حوزه های متعدد با ابزارهای قانونی اقدام به رفع مشکلات حوزه های اشتغال و صنعت خدمات با توسل به سازمان تأمین اجتماعی نموده اند بگونه ای که بحران آن مقطع را با دست اندازی به منابع تأمین اجتماعی به مقطع دیگری مدیریت کرده اند و از این رهگذر سرخوش از  تدبیر خود و مجلس نشینان و دولتمردان غافل از اینکه آنچه آن مقطع اتفاق افتاده است همانند این مثال معروف که « سرچشمه شاید گرفتن به بیل   چو پُـر شد نشاید گرفتن به پیل». امروز این مصداق حال فعلی سازمان تأمین اجتماعی شده است که آب روان قابل کنترل را بدلیل سوء مدیریت در همه حوزه ها تبدیل به سیل خروشان کرده ایم که اگر تأخیر کنیم قدرت تخریب این سیل ویرانگر نظام سیاسی کشور را هم با خطر مواجه خواهد کرد، لذا برای پرهیز از چنین وضعیتی می بایست اتفاقات ناگواری که در حوزه تأمین اجتماعی رخ نمایان کرده است را که حاصل نظام تصمیم سازمان و تصمیم سازان و تصمیم گیران کشور است که بجای آسیب شناسی و واکاوی عمیق برای صندوق تأمین اجتماعی و بازنشستگان و شاغلان تحت پوشش آن و یافتن راه چاره ای در این موارد متأسفانه بدون توجه به نقشی که قوانین و مقررات مصوب مجلس ها و دولتهای قبل در بوجود آوردن بحران برای سازمان تأمین اجتماعی داشته اند صرفاً پافشاری بر استمرار این نقش تخریبی خود در دولت فعلی و مجلس فعلی دارند این در حالیست که وضعیت سازمان تأمین اجتماعی امروز به صورت علمی و عملی بگونه ای ثابت میکند که اگر مداخلات دولت و مجلس در سازمان مذکور کاهش نیابد و یا اگر مداخله ای که بر مبنای هزینه بری صورت میگیرد بر اساس اصول و قاعده بیمه ای و محاسباتی بر مبنای بیمه پردازی و با تأمین بار مالی پایدار بصورت بین النسلی برای آن دیده نشود قطعاً نظام فعلی سازمان تأمین اجتماعی نخواهد توانست پاسخگوی بازنشستگان و خانواده تحت تکفل خود باشد.
لذا واضح است که راه جلوگیری از بروز بحران و خشک شدن سرچشمه سازمان تأمین اجتماعی و تبدیل شدن آن به سراب اصلاحات سیستماتیک و پاراماتیک یا مهندسی مجدد در قالبی نو و ایجاد یک نظام چند لایه در حوزه سازمان تأمین اجتماعی نیاز است تا حداقل بتواند برای بیمه شدگانی که وارد می شوند و برای ایجاد امنیت خاطر برای سایر بیمه شدگان و مستمری بگیران مؤثر واقع شود که البته مؤثر واقع شدن، مستلزم جلوگیری از دائمی شدن برخی قوانینی است که ذاتاً بایستی موقت باشند نظیر قانون بازسازی و نوسازی صنایع و سایر قوانینی که در حال حاضر مجال طرح آنان نیست که امیدوارم مجلس محترم در این خصوص طرحی نو در اندازد و دولت محترم نیز خود را ملزم به پرداخت مطالبات معوقه به سازمان تأمین اجتماعی بداند تا انشااله شاهد سراب شدن آن نباشیم.