یک اشاره تاریخی

کد خبر: ۵۱۰۱۱

تاریخ: ۳۰ شهريور ۱۳۹۶ - ۱۱:۱۲

مسعود یوسفی
روزنامه نگار
ژاژخایی ها و یاوه گویی های کهنسال ترین رئیس جمهور تاریخ آمریکا بر علیه کشورمان تمامی ندارد. دونالد ترامپ روز سه شنبه گذشته اولین سخنرانی دوران ریاست جمهوری خود را در نشست مجمع عمومی سازمان ملل متحد ایراد کرد و طی آن کشورهای ایران، سوریه، ونزوئلا، کوبا و کره شمالی را مثل گذشته مورد لفاظی و هدف اتهام قرار داد. سخنرانی ترامپ در سازمان ملل چنان خام و به دور از معیارهای غالب دیپلماتیک بود که واکنش منفی افراد و مجامع و رسانه های جهان را به سرعت و در سطح گسترده ای برانگیخت که این واکنش ها تا لحظه نگارش این یادداشت همچنان ادامه دارد. هرچند تهدیدات واتهامات ترامپ بر علیه ایران تا آنجا سخیف و بی مایه است که ارزش پاسخگویی ندارد با این حال ذکر یک نکته برای یادآوری به دستیاران و مشاوران رئیس جمهور سالخورده اما کم تجربه آمریکا خالی از فایده نخواهد بود، باشد که از آن درس عبرت بگیرند و این درس عبرت را هم به رئیس پرمدعای خود بیاموزانند. سال ها قبل یعنی در اوایل انقلاب اسلامی ایران جیمی کارتر رئیس جمهور آمریکا در پاسخ به اطرافیان خود که به او توصیه کرده بودند به ایران حمله کند گفته بود « اگر به ایران حمله کنم پاسخ تاریخ را نمی توانم بدهم». با این حال او هم در ماجرای طبس و هم در ماجرای جنگ تحمیلی به سخن خود وفادار نماند و به ایران حمله کرد و چنان که می دانیم کاری از پیش نبرد و همانطوریکه خود گفته بود نتوانست به تاریخ پاسخ بدهد و شرمنده شد. حکایت اعتبار و شان تاریخی ایران که جیمی کارتر از آن سخن گفته بود در میان فرهیختگان مغرب زمین حکایتی آشنا و تردید ناپذیر است. در بخشی ازیک سروده والت ویتمن شاعر بلندآوازه آمریکایی و در ستایش صلح و دوستی در میان همه مردم جهان می خوانیم: « تو ای ایرانی زیباپیکر که سواره می‌تازی و تیر بر هدف می نشانی ...»، که به این وسیله از تاریخ و مردم ایران به نیکی و سرافرازی یاد می کند. همین معنا در کتاب های تاریخی اروپاییان نیز به کرات آمده است، کما اینکه هرودت مورخ دوران باستان در کتاب خود بارها به جنگاوری و تبحر ایرانیان در استفاده از ابزار و ادوات جنگی اشاره می کند و سربلندی پارسیان را در طول نبردهای تاریخی به رشته تحریر در می آورد. این اشاره تاریخی از آن رو آورده شد که دونالد ترامپ بیش از پیش متوجه جایگاه و شان تاریخی ملت ایران باشد و پیش از آن که او هم همچون سلف ناکام خود شرمنده شود در یاوه بافی ها و اظهارات تحریک آمیزش تجدید نظر کند.