ماجرای اسف‎بار تولیدکننده پوشاک ایرانی؛

از سود بانکی ۹۰۰میلیونی تا دلار ۵۵۰۰!

یک تولیدکننده پوشاک با بیان اینکه مسئولین فقط حرف فروش دلار ۴۲۰۰ تومانی به تولیدکنندگان را مطرح می‌کنند، گفت: مجبور شدم برای تأمین هزینه های کارخانه دو ملک را بفروشم و و الان زیر بار ۹۰۰ میلیون تومان سود بانکی هستم.

کد خبر: ۶۰۲۷۸

تاریخ: ۰۸ ارديبهشت ۱۳۹۷ - ۱۳:۴۵

فاطمه پازوکی با اشاره به اینکه عدم تولید مواد اولیه مورد نیاز صنعت نساجی در داخل کشور باعث شده تا تمام نیاز خود را از محل واردات تأمین کنیم، اظهار داشت: من به عنوان یک تولید کننده اعتقاد جدی به حمایت و خرید از کالای ایرانی دارم اما وقتی مواد مورد نیاز من در داخل تأمین نمی‌شود مجبورم آن را وارد کنم.
وی با اعلام اینکه پارچه های ژاکارد و فوتر عمده نیاز واحد تولیدی ما به شمار می‌آید، افزود: تا چند سال گذشته یک کارخانه بخشی از پارچه‌های ما را تأمین می‌کرد. اما به ما اعلام کردند دیگر نمی‌توانیم پارچه‌ای با کیفیت مورد نیاز شما را تولید کنیم.
این تولیدکننده پوشاک با تأکید براینکه متأسفانه تولیدکنندگان این حوزه با مشکلات متعددی دست و پنجه نرم می‌کنند، گفت: به نظر می‌رسد تولیدکننده ایرانی با وجود همه این مشکلات پوست کلفتی دارد که هنوز از بازار خارج نشده است ولی باید بگویم تشدید مشکلات نم نم تولیدکننده ایرانی را مجبور به ترک بازار می‌کند.
پازوکی با اعلام اینکه هر ساله هیچ حمایتی از تولیدکننده داخلی نشده و در کنار آن حجم قاچاق پوشاک افزایش پیدا می‌کند اظهار داشت: اگر بخواهم پارچه مورد نیاز خود را از بازار خودمان تأمین کنم باید از پارچه‌های بی کیفیت چینی استفاده کنم که آنها به هیچ عنوان جوابگوی تولید ما نیستند.
وی با بیان اینکه اگر بخواهیم با همین کیفیت اقدام به تولید محصول کنیم مجبوریم حجم تولید را کاهش داده و حتی تعدیل نیرو انجام دهیم، تصریح کرد: مسئولین فقط حرف ارائه دلار 4 هزار و 200 تومانی به تولیدکنندگان را مطرح می‌کنند. بنده سه روز پیش حواله‌ای را با نرخ دلار 5 هزار و 500 تومانی انجام دادم که همین نرخ هزینه زیادی را به واحد تولیدی ما تحمیل کرده است.
این تولید کننده پوشاک به حضور برندهای بی کیفیت ترک و چینی در سطح بازار اشاره کرد و افزود: مشتری وقتی این محصولات را می‌بیند به طور حتم حاضر به خرید محصول ایرانی آن هم با قیمت بالاتر نیست.
پازوکی گفت: تجربه 37 ساله‌ای در تولید پوشاک دارم اما در طول این سالها هر روز با مشکلات متعددی روبرو شده ام به نحوی که نیروی انسانی ما از سال 86 تاکنون به یک چهارم رسیده است.
وی با اعلام اینکه دیگر دخل و خرج واحد تولیدی با یکدیگر هماهنگ نیست، گفت: مجبور شدم برای تأمین هزینه های خود دو ملک را بفروشم اما تا کی می‌توانم برای گذران امور کارخانه از محلهای دیگر هزینه کنم.
این تولیدکننده پوشاک به جلسه خود با نصراللهی که قبلا مدیریت صنایع نساجی و پوشاک وزارت صنعت را برعهده داشت اشاره کرد و اظهار داشت: در آن جلسه از تجربه 37 ساله خود صحبت کردم و در نهایت گفتم برای تأمین نقدینگی کارخانه نیازمند وام هستم. خانم نصراللهی در آن جلسه قول داد مشکلات را بررسی کند. بعدها من به معاونت‌های دیگر وزارتخانه برای دریافت وام مراجعه کردم که در نهایت آنها گفتند، ارائه وام به واحدهای تولیدی نساجی بی فایده است و آن را پیگیری نکنید.
پازوکی اضافه کرد: دو سال پیش بهره وام بانکی من 900 میلیون تومان شده بود که امروز افزایش قابل توجهی پیدا کرده است. برای پرداخت این هزینه هیچ راهکاری ندارم جز اینکه حجم تولید خود را کاهش داده و شاید در نهایت از کار تولیدی خود پشیمان شوم.