ايران، ناچار از توسعه صنعت گردشگري

کد خبر: ۶۰۵۴۴

تاریخ: ۱۵ ارديبهشت ۱۳۹۷ - ۱۳:۱۷

مسعود يوسفي
روزنامه نگار
[email-masked]
دکتر محسن رناني استاد دانشگاه، به تازگي در ميانه بحثي در باره پيکر موميايي منسوب به رضاخان که اخيرا کشف شد گريزي منطقي و قاعده مند به بحث گردشگري زد و از اهميت اين حوزه در آينده اقتصاد کشور گفت:«ايران کشوري است که ديگر نميتواند به نفت تکيه کند. منابع طبيعي ديگرِ ما نيز رو به انتهاست. نزديک به ۱۰ ميليون بيکار آشکار و پنهان داريم و ساليانه نيز يک ميليون نفر به تعداد متقاضيان کار ما افزوده ميشود...ما چارهاي نداريم که براي توسعه آينده خودمان بر صنعت توريسم تکيه کنيم. ما جزء ۱۰ کشور اول در زمينه دارا بودن آثار باستاني و تاريخي و جاذبههاي گردشگري هستيم. .. به گمان من نه تنها آينده جامعه ايران حتي آينده نظام سياسي به توانايي ما براي گسترش صنعت توريسم گره ميخورد... بايد براي تبديل تمام امامزادههاي کشور به جاذبههاي گردشگري فکر کنيم...ميتوانيم امکان بازديد توريستهاي خارجي از حرم امام رضا (ع) و مقبره امام خميني و ساير بقاع مذهبي را فراهم کنيم. بايد در کويرهايمان کمپهاي توريستي ايجاد کنيم و هزاران علاقهمند به شبهاي کوير را از دور دنيا جذب کنيم؛ بايد سقاخانههاي محلات را احيا کنيم؛ بايد برجهاي کبوتري را به عنوان يکي از منحصربهفردترين صنايع تاريخي ايران به شهرت جهاني برسانيم. بايد لباسهاي محلي و مراسم سنتي فرهنگهاي مختلف ايراني بهويژه موسيقي آنان را احيا کنيم و خيلي کارهاي ديگر».
گذشته از دستاورد اقتصادي که بحث گردشگري ميتواند براي کشورمان در بر داشته باشد، مزيت ديگري که در اين امر نهفته، آن است که ايرانيها در تعامل با مردم ساير نقاط دنيا از شرايطي که به واسطه تحريمهاي ظالمانه قدرتهاي غربي از يک سو و انحصار زيانبار داخلي از سوي ديگر آنها را احاطه کرده است به در ميآيند و ضمن آشنايي با آخرين دستاوردهاي تجربي و آموزشي در جهت تطبيق هرچه بيشتر با جهان خارج پيش ميروند و زيست طبيعي خود را در پيش ميگيرند. واقعيت آن است که در شرايط انحصار و تحريم هيچ جامعهاي به بالندگي و رشد دست ÷يدا نخواهد کرد و زندگي و حيات طبيعي نخواهد داشت. از اين رو رونق گردشگري و ايجاد تعامل منطقي و هدفگذاري شده ميتواند به بستري براي تعالي و رشد جامعه ايراني فراهم بياورد. از آن سو جامعه جهاني نيز ميتواند از پيشينه غني و پربار فرهنگي و تمدن گرانسنگ ايران بزرگ بهرهها ببرد و توشهها بيندوزد؛ از تعامل با ديگران نهراسيم.