جنگ اقتصادی را جدی بگیریم

کد خبر: ۶۳۵۶۶

تاریخ: ۲۶ تير ۱۳۹۷ - ۱۹:۴۵

کورش شرفشاهی

مدتهاست جنگ فیزیکی به فراموشی سپرده شده است. دیگر نه تنها سخنی از شمشیر و سپر نیست،‌ بلکه استفاده از مسلسل،‌ موشک و بمب اتم نیز حقارت آمیز است. حتی ساخت فیلمهای سینمایی جنگی نیز جذابیتی ندارد. مدتها بود جنگ سرد جایگزین جنگ نظامی شده بود و پس از آن جنگ های دیگری از جمله جنگ بیولوژیک، جنگ میکروبی، جنگ رسانه ای و جنگ اقتصادی مطرح شد. اما امروزه جهان فرصتی برای از دست دادن ظرفیتها ندارد. اگر جنگ نظامی رخ می دهد برای آن است که کشورهای سازنده اسلحه بتوانند زرادخانه های خود را سرپا نگه دارند زیرا بخشی از اقتصادشان بر پایه کارخانه های اسلحه سازی استوار است. کشور ما نیز با جنگ اقتصادی رو به رو است. امروزه آمریکا حتی در فکر حمله نظامی به کشورمان نیست اما به سادگی بر امضای خود پای برجام خط بطلان می کشد تا بتواند با اعمال تحریم ها، به حساب خودش وارد جنگ اقتصادی با ایران شود. اما این حمله نیازمند پاتکی در خور است. هنگامی که اقتصاد مقاومتی را تعریف کردیم، برای آن دبیرخانه اداری تعریف نشد بلکه از همان زمان معتقد بودیم که وارد جنگ اقتصادی شده ایم و به همین دلیل ستاد فرماندهی برای اقتصاد مقاومتی تعریف کردیم تا باور کنیم که در جنگ تمام عیار اقتصادی قرار داریم. اما همانگونه که برای جنگ نظامی به آرایش و موضع گیری مقابل دشمن نیازداریم، در جنگ اقتصادی نیز باید آرایش جنگی بگیریم. باید بتوانیم حمله دشمن را پیش بینی کنیم و برای آن پاسخ مناسب داشته باشیم. باید بدانیم در برابر تحریمها چه ابزارهایی داریم و چگونه، چه زمان و در چه سطحی باید این ابزارهای اقتصادی را به کار بگیریم. باید بدانیم که اقتصاد تک محصولی وابسته به نفت، سمی مهلک برای اقتصاد کشور است که با آغاز تحریمها زمین گیرمان می کند. باید بدانیم که اقتصاد مصرف گرا تا چه اندازه خطرناک است. باید بدانیم بی توجهی به تولید که منجر به تعطیلی کارخانه ها می شود، تا چه اندازه می تواند کشورمان را وابسته کند. باید به سمت بومی سازی در تمامی عرصه ها برویم. باید به کشاورزی بیش از اینها بها بدهیم تا حداقل برای تامین کالاهای اساسی، وابسته به دیگران نباشیم. خلاصه آنکه باید امکانات وتوانمندی هایمان را مقابل موضع گیری های دشمن به صف کنیم تا آرایش جنگ اقتصادی را درک کنیم و اگر جایی کمبودی وجود دارد، به فکر جبران باشیم.