حذف یارانه پردرآمدها درماني كامل و دائمي

حسين راغفر

کد خبر: ۷۱۴۵

تاریخ: ۱۱ دی ۱۳۹۳ - ۰۹:۱۹

از نام یارانه مشخص است که باید به افراد نیازمند یاری برساند از این حذف یارانه پردرآمدها معنا ندارد. دولت باید افراد آسیب‌پذیر را شناسایی کند و به میزان بودجه‌ای که در اختیار دارد به این افراد یارانه اختصاص دهد. ضمن اینکه این یارانه می‌تواند رفته رفته از حالت نقدی خارج شود و به توانمند‌سازی این اقشار اختصاص یابد. به نظر می‌رسد شناسایی اقشار آسیب‌پذیر در دستور کار قرار گرفته است. در این طرح باید افراد بر اساس میزان آسیب‌پذیری نسبت به فقر رتبه‌بندی شود نه بر اساس شاخص درآمد چراکه در بخش درآمد اطلاعات کافی وجود ندارد و ارزیابی دقیق امکان‌پذیر نیست. برای شناسایی نیازمندان شاخص‌هایی وجود دارد که این کار را امکان‌پذیر می کند. باید با این کار مسئله هدفمندی یارانه‌ها برای یک بار برای همیشه حل شود و شناسایی این اقشار آسیب‌پذیر ملاک عملکرد قرارگیرد. در همه دنیا دولت ها تنها از اقشار آسیب‌پذیر حمایت می‌کنند و دلیل ندارد که یارانه نقدی به طور عمومی پرداخت و منابع کشور اینگونه توزیع شود. لذا بي‌شك روش ساماندهی یارانه‌بگیران اشتباه است. جداکردن افراد توانمد و پردرآمد از جامعه روشی غیرمنطقی برای این کار است. مانند این است که در یک جامعه افراد سالم را جدا کنند و بعد بگویند آنان که باقیمانده‌اند بیمار و نیازمند کمک هستند. باید افراد نیازمند با شاخصه‌هایی که وجود دارد مورد شناسایی قرار گیرند و با این کار به طور خود به خود ثروتمندان و غیرنیازمندان به یارانه نقدی مشخص خواهند شد. در حال حاضر سالانه 42 هزار میلیارد تومان منابع کشور با پرداخت یارانه نقدی اتلاف می‌شود در حالی که از کمبود منابع سخن گفته می‌شود. آنچه که همه آن را قبول دارند این است که 73 میلیون نفر نمی توانند مشمول کمک و یارانه باشند. پس باید نیازمندان از پایین‌ترین و محروم‌ترین اقشار جامعه، دسته‌بندی شوند. رتبه محرومیت افراد نیز متفاوت است که می توان با این رتبه‌بندی میزان نیاز خانوار را مشخص کرد. بر این اساس دولت با توجه به منابعی که می‌خواهد صرف یارانه نقدی کند، تعداد افرادی که می‌خواهد تحت پوشش قرار دهد را مشخص می‌کند تا نه به طور یکسان بلکه به نسبت میزان محرومیت، برای آن‌ها یارانه در نظر بگیرد. از ابتدا باید مبنا بر شناسایی نیازمندان گذاشته می‌شد. در این روش به طور سالانه اقشار نیازمند پرسشنامه های مشخصی را پاسخ می‌دهند و وضعیتشان مشخص می‌شود تا در آن سال میزان و نحوه پرداخت یارانه به آن‌ها طراحی شود. آمار و اطلاعات برای این کار وجود دارد اما شناسایی 30درصد از اقشار پردرآمد امکان‌پذیر نست چراکه دهک‌ها دامنه‌های متغیری هستند و افراد در حال جابجا شدن میان آن هستند.