پروژه های نیمه تمام و وظیفه دولت و مردم

اصغر نعمتي

کد خبر: ۷۱۴۶

تاریخ: ۱۱ دی ۱۳۹۳ - ۰۹:۲۰

معاون اجرایی رئیس جمهور چندی قبل آمار تکان دهنده ای را از حجم پروژه های نیمه تمام باقی مانده از دولت قبل ارائه داد . بر اساس سخنان این مقام دولت تدبیر و امید 75 هزار پروژه نیمه‌تمام در کشور وجود داد که اتمام آنها نیازمند 417 هزار میلیارد تومان اعتبار است و با توجه به حجم منابع محدود مالی کشور، حدود 24 سال طول می‌کشد که این طرح‌ها و پروژه‌ها به اتمام برسد. به این ترتیب می توان ادعا کرد که اگر چه معضلات بسیاری از دولت قبل برای دولت فعلی و دولتهای آینده ایران باقی مانده است ولی بدترین و مشکل آفرین ترین میراث برجای مانده از آن دولت ناکارآمد همین پروژه های نیمه تمام است . واقعیت این است که وقتی دولتی در هر سفر استانی برای تبلیغات عوامفریبانه ، شروع به تصویب طرحهای مطالعه نشده و کلنگ زنی آن پروژه ها کرد، عموم صاحب نظران و فعالان اقتصادی می دانستند که این گونه نمایشها پایان مفیدی ندارد و نه تنها برای دولتهای بعدی مشکل آفرین است بلکه اعتماد مردم به مدیران نظام را هم کاهش می دهد؛ اما این چیزی نبود که در دولت قبل مورد توجه قرار بگیرد . دولت قبل به خاطر اینکه توان تحلیل اقتصادی نداشت و حاضر نبود از مشاوره اهالی اقتصاد بهره بگیرد ، چنان در پیله بی خبری خویش غرق شده بود که هیچ تصوری از آینده رفتار عجیب و غریب و سوء مدیریت نداشت ؛ از سوی دیگر بعضی کارگزاران دولت هم با ارائه آمارهای خیالی درباره موفقیت های دولتی و استناد به پروژه های کلنگ زده شده ، می خواستند چنین القا کنند که حجم پروژه های عمرانی دولت در طول تاریخ بی سابقه است اما آنچه نهایتا به جا ماند 75 هزار پروژه نیمه کاره بود که واقعا این آمار نه تنها در ایران بلکه در دنیا بی سابقه است!
با این وصف ، مساله ای که امروز مطرح است و باید بدان توجه کرد ، این است که با این حجم پروژه های نیمه تمام ، دولت چه باید بکند؟

1- بدیهی است که مهمترین انتظار از دولت فعلی به سرانجام رساندن این پروژه ها است اما همچنان که بیان شد با توجه به اینکه اعتبار مورد نیاز برای اتمام این پروژه ها به اندازه ای است که انتظار پایان آنها در دولت فعلی انتظاری نامعقول است ، دولت باید با اولویت بندی پروژه های مهمتر را به اتمام برساند و این اقدام قطعا کمک و مساعدت مردم و نمایندگان مجلس را می طلبد تا با نگاهی ملی، دولت را در این زمینه یاری کنند.

واضح است که اهالی هر منطقه توقع دارند که دولت پروژه های نیمه تمام مربوط به منطقه آنها را به اتمام برساند ولی اگر دولت بتواند با فهرستی از پروژه های نیمه تمام را به نمایندگان مجلس بدهد که در آن این پروژه ها اولویت بندی شده باشد ، می توان از مردم هر منطقه خواست که صبر داشته باشند و بپذیرند که باید مسائل کشور را به طور کلان دید و پذیرفت که پیشرفت هر منطقه از کشور به تنهایی امکان پذیر نیست و در وهله اول در گرو پیشرفت همه مناطق کشور است . 2- دولت با توجه به این حجم پروژه نیمه تمام ، قطعا احتیاج به آغاز پروژه های جدید ندارد (مگر پروژه هایی که برای کشور فوریت و اهمیت استراتژیک دارد) و بنابر این هیچکس انتظار آغاز پرسرو صدای پروژه جدیدی از دولت را ندارد . این موضوع البته می تواند از طرف مخالفان
غیر منصف دولت یک ضعف محسوب شود و مثلا برای عوام فریبی حجم پروژه های آغاز شده در دوره احمدی نژاد را با پروژه های آغاز شده در دوره روحانی مقایسه کنند و نتایج دلخواه را بگیرند ؛ اما قطعا اگر از طرف دولت و مطبوعات در این زمینه اطلاع رسانی دقیق صورت بگیرد مردم فریب این تبلیغات سوء را نخواهند خورد و دولت می تواند با قدرت به خدمت رسانی خود ادامه دهد ، ضمن اینکه با پیشرفت پروژه های نیمه تمام مردم ، خود متوجه تفاوتهای دولت فعلی و دولت قبلی می شود و تبلیغات دروغین هم کار چندانی از پیش نمی برد.