عطف رسیدن به تدبیر اقتصادی

مريم بهنام راد

کد خبر: ۷۷۱۴

تاریخ: ۱۸ دی ۱۳۹۳ - ۰۹:۴۲

درمان اقتصاد کشور موضوعی است که دولتمردان ، کارشناسان و صاحبان نظران مدت‌هاست بر روی آن تاکید دارند .وضعیت  وخیم ، پیکره بیمار گونه اقتصاد ایران، گواه این موضوع است که درمان طولانی ولی لاعلاج نیست .دولت یازدهم با تدابیر ویژه برای دستیابی به ایده آل های اقتصادی با همراه داشتن کلید‌هایی برای حل معضل‌های متعدد در کشور سکان اقتدار قوه مجریه را دردست گرفت.ر‌وحانی به عنوان رئیس جمهور، کاملا مشخص بود با دشواری هایی روبرو خواهد بود.موضع گیری های سیاسی از یک سو،ناکارآمدی های اقتصادی و باقی ماندن جسد بی رمق اقتصاد از سوی دیگر‌،شاکله  حاصل اقتصاد رسیده به این دولت محسوب می شد. خواسته های عقلانی مردم از دولت خود ،هیچ گاه فراموش نمی شود.ارتقای سطح صادرات و تولید ، کاهش حجم بیکاری و افزایش اشتغالزایی ، اعتدال، عقلانیت و تدبیر،تبدیل تهدید به فرصت و ده ها نکات کلیدی مهم از سوی رئیس جمهور منتخب مردم ارائه شد.ولی رییس‌جمهور منتخب باارائه راهکارهایی برای به فرجام رساندن اهداف کوتاه و بلند مدت خود عزم جدی داشت که تا کنون به برخی از این موارد اعلام شده رسیده است و درادامه  این مسیر بازهم توقع بر این است که به  سایر اهداف نیز دستیابی پیدا کند، چراکه مردم مطالبات‌شان را از یاد نخواهند برد.به هر حال وضعیت اقتصاد کشور مستلزم یکپارچگی و انسجام در ارائه تئوری و راه حل‌های جدید است‌.رفتارهای ناهنجار سیاسی در اقتصاد مقوله‌ای است که دولت به عنوان مرجع اصلی برای رسیدگی به موضوعات اصلی و مهم  کشور را از اصل به فرع می کشاند.موضوعی که تنها می‌تواند به موارد ناشی از‌طولانی شدن مسیر ها برای رسیدن به آرمان ها باشد .سیاست زدگی در اقتصاد دستخوش رویکردهایی است که نشان از بی توجه ای به قانون ارتقای توسعه و بزرگ شدن اقتصاد در کشور است .تغییرات در عرصه سیاست همواره می طلبد که نگاه عالمانه تر و دقیق تری به مسائل اقتصادی باشد ولی این موضوع در زیر پوشش مسایل سیاسی مدفون می شود.انسجام برای رسیدن به موضوعات مهم اقتصادی و رفع موانع و تهدید ها لازمه‌ای است که نمی توان آن را نادید ه گرفت .روحانی در اولین کنفرانس اقتصاد ایران از دانشگاهیان و صاحب نظران درخواست داشت تا راهکارهای مختلفی را به دولت ارائه کنند.این نتیجه اغماض دولت برای حل مشکلات موجودنیست،بلکه این فراخوان با توجه به افزایش تعداد فرهیختگان و صاحبان نظران کاری با تدبیر و بجا می باشد‌.گذر از فرازو نشیب های اقتصادی عزم جدی و جهش تفکر لازم را می طلبد و این در گرو همبستگی و درک به موقع موقعیت های به وجود آمده است .