فرصت سوزی تاسف بار در حوزه گردشگری مذهبی

کد خبر: ۷۸۴۰۳

تاریخ: ۲۶ تير ۱۳۹۸ - ۱۳:۲۶

مسعود یوسفی

روزنامه نگار

تعداد زائران حرم امام رضا علیه السلام را سالانه 30 میلیون نفر برآورد کرده اند. فارغ از بهره معنوی و ثواب روحانی زیارت هشتمین پیشوای شیعیان جهان که در جای خود مغتنم و ارزشمند است، به نظر می رسد اگر فقط بر اساس همین تعداد زائر برنامه ریزی لازم صورت بگیرد و قول ها و وعده های مسئولان جامه عمل به خود بپوشاند حوزه گردشگری کشور به خوبی رونق پیدا می کند و ضمن گردش پول و سرمایه و حتی ارزآوری توسط جهانگردان و گردشگران خارجی، اشتغالزایی چشمگیری ایجاد می شود و بیکاری تا حدود زیادی کاهش پیدا می کند. این در حالی است که برابر آمارهای اعلامی بیش از 8000 پیامبر و امام زاده در نقاط دور و نزدیک کشور مدفون هستند و مردم بسیاری از داخل و خارج کشور هرساله به زیارت آن ها می روند و همچنین صدها بنا و اثر مذهبی از قبیل مسجد، حسینیه، تکیه، کلیسا، کنیسه، معبد و قدمگاه در جای جای کشور وجود دارد که در طول سال و به مناسبت های مذهبی، برنامه ها و مراسم خاص دینی و آیینی برگزار می کنند و اجتماعات زیادی برای حضور در این مراسم برپا می شود که اگر در مورد این بقاع متبرکه و مکان های مذهبی هم زیرساخت ها و امکانات لازم فراهم شود و روش های سنتی زیارت های مردمی در قالب شیوه های نوین گردشگری سامان داده شود، انقلاب و تحول چشمگیری در صنعت گردشگری ایجاد خواهد شد و وضعیت اقتصادی کشور بهبود حتمی پیدا خواهد کرد. از طرف دیگر توسعه گردشگری،چه مذهبی و چه غیر مذهبی باعث می شود که توریست های خارجی از نزدیک به مشاهده اوضاع و احوال اجتماعی، فرهنگی و سیاسی ایران بپردازند و به سیاه نمایی های مخرب رسانه های خارجی که چهره سیاه و رقت انگیز و هولناکی را طی سال های اخیر از کشورمان به نمایش گذاشته اند پی ببرند و در بازگشت به کشورهای خودشان به مبلغان و پیام رسانان صلح و دوستی از سوی ایرانی ها تبدیل شوند و با این اقدام زمینه جذب توریست بیشتر و ای بسا جلب نظر سرمایه گذاران خارجی را نیز فراهم بیاورند. گردشگری مذهبی یک مزیت دیگر هم دارد و آن این که اگر انواع گردشگریِ دیگر معذوریت هایی همچون بی حجابی و استعمال مسکرات و سایر اقدامات خلاف شان جامعه ایرانی در بر دارد، در گردشگری مذهبی این نوع بی مبالاتی ها و بی ملاحظگی ها وجود ندارد و مسئولان و برنامه ریزان نباید از این بابت معذوریتی داشته باشند. اما چه می شود کرد که ما ایرانی ها معمولا فرصت سوزی می کنیم و قدر داشته های خودمان را نمی دانیم.