نقد فیلم/ اکبر صفرزاده

ماجرای نیم روز؛ «رد خون» در یک قدمی صادرات

سینمای جنگ یکی ازبهترین ژانرهای موجود در ایران است که می‌توان به راحتی بسترهای لازم برای صادرات آن را فراهم کرد. اگر از ابتدا با این نگاه به سینمای دفاع مقدس ایران پرداخته می‌شد امروز ایران یکی از مهمترین و بزرگترین تولیدکننده‌های و صادرکننده‌های فیلم های جنگی در دنیا بود.

کد خبر: ۸۳۸۲۶

تاریخ: ۰۸ مهر ۱۳۹۸ - ۰۹:۵۶

گروه فرهنگ و هنر دفاع‌پرس‌ - اکبر صفرزاده؛ «ماجرای نیمروز؛ رد خون» به کارگردانی محمد حسین مهدویان و تهیه کنندگی سید محمود رضوی اثری استاندارد و جذاب است با قابلیتی ویژه برای نگه داشتن مخاطب روی صندلی سینما تا پایان فیلم.

مهمترین ایرادی که می‌توان برفیلم وارد دانست کمبود وجود نگاه صادراتی در تهیه کننده، کارگردان و نویسنده است. به طور حتم اگر نگاه صادراتی حاکم بر فیلم چند برابر می‌شد امروز با فیلمی مواجه بودیم که می‌توانست به راحتی نمره صد را دریافت کند و راهی بازارهای جهانی شود.

یکی از ایرادات «رد خون» دیر شروع شدن قصه است. تقریبا ۴۰ دقیقه از زمان فیلم می‌گذرد تا می‌فهمیم کشمکش اصلی چیست. برخی اطلاعاتی که فیلم می‌دهد چندان ضروری نیست و از خط اصلی قصه و موضوع فیلم به دور می‌باشد.

یکی از مهمترین خصوصیات فیلم‌های درجه یک و صادراتی داشتن ژانر است. «رد خون» می‌توانست ملودرام اشک انگیز بسیار خوبی باشد و با تمرکز روی «زن منافق» و «شوهر مامور» تماشاگر را بسیار بیشتر از حال درگیر کند و اشک بسیار بیشتری از تماشاگر بگیرد اما اینطور نمی‌شود و درگیری حسی ما با فیلم بسیار کمتر از حد استاندارد و مطلوب است.

«رد خون» اطلاعات بسیار خوب و دقیقی در مورد عملیات مرصاد می‌دهد، بافت دراماتیک خوبی دارد، شوهر، زن و بچه و برادرزن درگیر ماجرایی بسیار تلخ و آزار دهنده و ملودرام هستند؛ به طور حتم اگر فیلم بر بستر ملودرام حرکت می‌کرد با همین شخصیت‌ها و همین داستان بسیار بیشتر از زمان فعلی دلمان می‌سوخت و فحش بیشتری به منافقین و عقاید پوچ و کثیف آنها می‌دادیم.

«رد خون» در وضعیت آرمانی و صادراتی می‌توانست دو راوی داشته باشد؛ زن و شوهر؛ و داستان خود را با این دو نفر در بستر عملیات مرصاد پیش برد و روایت کند بدیهی است بقیه صحنه‌های اضافی خود به خود به کنار می‌رفت.

«رد خون» و پرداختن به عملیات مرصاد در یک فیلم سینمایی زمانی ارزش صد چندان پیدا می‌کند که بتواند از مرزهای ایران خارج شود و علاوه بر ایجاد تاثیرات فرهنگی بر مردان جهان و نشان دادن مظلومیت مردم این سرزمین، درآمدهای ارزی کسب و جایگاه این ژانر را به عنوان یک صنعت پر درآمد تثبیت کند. تقریبا هر فیلمی که توسط هالیوود اکران می‌شود حدودا نیمی از فروش آن مربوط به گیشه‌های جهانی است اما متاسفانه سهم ایران از گیشه‌های جهانی تقریبا صفر است.

ماجرای نیم روز: رد خون یا فیلم‌هایی از این دست که در حوزه دفاع مقدس تولید می‌شوند نیازمند این مساله بسیار مهم و اساسی هستند که قبل از تولید و در حوزه فیلم‌نامه حتما از مشاورهای بین‌المللی در زمینه «فیلم‌نامه» و «پخش» استفاده کنند.

یک نویسنده و یک پخش کننده بین‌المللی که چندین و چند اثر سینمایی با متر و معیاری‌های جهانی داشته‌اند به خوبی با چهارچوب‌های فروش جهانی آشنا هستند و می‌توانند بسترهای لازم برای تولید یک فیلم صادراتی را فراهم کنند. سینمای ایران در حوزه کارگردانی، فیلمبرداری، تدوین و بازیگری تقریبا به استانداردهای جهانی نزدیک شده است اما در حوزه تهیه‌کنندگی و نویسندگی صادراتی مشکلات سینمای ایران بسیار زیاد است.

انتهای پیام/ 121