سفر روحانی به ژاپن چقدر به نفع ایران خواهد بود؟

مهدی ذاکریان؛ کارشناس مسائل سیاست خارجی در روزنامه ایران نوشت: پیشینه تاریخی روابط خارجی ایران تا زمان پیروزی انقلاب اسلامی، بیانگر سلطه‌جویی و تمایل بیگانگان به اعمال دیدگاه‎های یکجانبه خود نسبت به کشور ما بوده است. مثال‎ها و مصداق‎های زیادی وجود دارد که سبب شده جریان دیپلماسی هراسی در کشور تقویت شود تا همچنان با دیده تردید نسبت به روابط خود با بیگانگان بنگریم

کد خبر: ۹۰۴۶۱

تاریخ: ۲۵ آذر ۱۳۹۸ - ۱۶:۲۴

تحلیل کارشناس روزنامه ایران در مورد سفر روحانی به ژاپن

اگرچه به هر میزان که در موضوع روابط خارجی حساسیت به خرج دهیم و در ایجاد رابطه با سایر کشورها دقت به عمل بیاوریم، امر خوب و مفید برای ملت ایران و سرزمین ما است اما، اینکه به دلیل بیم روابط سلطه جوی بیگانگان بر ایران، هرگونه ارتباطی با آنان را متوقف کنیم، زیان‎هایی را متوجه کشور خواهد کرد. نگارنده با تأیید برخی مصادیق سلطه‌جویی در روابط ایران با بیگانگان که در طول تاریخ رخ داده، سیطره یافتن این بیم و هراس را بر مسائل دیپلماسی مضر و نامناسب می‎دانم.

چرا که اگر اعتماد و اطمینان به دستگاه دیپلماسی کشور و ایمان به نخبگان اجرایی و سیاسی کشور وجود داشته باشد که دارد، باید بدانیم که آنان در راستای منافع ملی روابط خارجی را دنبال خواهند کرد؛ ولو اینکه طبق آنچه در چند روز اخیر و در آستانه سفر رئیس جمهوری ایران به ژاپن رخ داده و برخی رسانه‎ها از خط دهی امریکایی‎ها برای این دیدار می‎گویند، گفت‌وگویی هم صورت بگیرد و در آن امریکایی‎ها به کشور طرف مقابل ایران مسائلی را پیشنهاد داده و یا حتی دیکته کرده باشند. این اتفاق لزوماً به معنای پذیرش شرایط آنها از طرف ایران نیست.

سفر حسن روحانی به ژاپن در حالی صورت می‎گیرد که اوضاع اقتصادی ناشی از اعمال تحریم‌‏ها خیلی‏‌ها را در انتظار گشایش اوضاع نگه داشته است. این در حالی است که حل مسائل و راه برون رفت از بحران اقتصادی در دستان هیچ کشوری ولو ایالات متحده امریکا نیست. کشور ما آن گونه هم که گمان می‎رود، در بحران و بن‌بست نیست. اگر مسائل و مشکلاتی هم پیش روی کشور قرار دارد، کلید حل آن در دست ملت ایران و مسئولان ایرانی است. این گونه نیست که نقش تحریم‎ها را بر اقتصاد ایران نادیده بگیرم ولی باید بر این باور باشیم که حل مسائل ما در اختیار خودمان است. قدرت‎هایی می‎توانند از بحران‎ها خارج شوند که به میان مردم بازگردند.

مشروعیت یافتن حاکمان از سوی مردم بالاترین و مهم‌ترین راهکار برای دولت‎هاست. اعتقاد به توان داخلی و کمک به تولیدکنندگان از دیگر مواردی است که می‎تواند به خروج کشور از وضعیت فعلی کمک کند. البته بخش عمده‎ای از این تعلل به شیوه مدیریتی کشور باز می‎گردد و چاره‌ای وجود ندارد جز اینکه مدیران ناکارآمد جای خود را به افراد دیگری بدهند.

مشکل اقتصادی کشور ما از دریچه دیگری نیز قابل رفع و رجوع است. بسیاری از نهادها، شرکت‌ها و مؤسسات بر بودجه عمومی کشور سایه انداخته اند که هیچ رویشی برای ملت ایران در پی نداشته است. این نهادها در حوزه‏‌های مختلفی از سیاسی گرفته تا فرهنگی حضور دارند که با عناوین پژوهشی و تبلیغاتی و استراتژیک از بیت‎المال تغذیه می‎شوند و براساس میزان نزدیکی آنان به کانون قدرت از آن بهره‌‏مند می‌شوند. چنانچه مبارزه با فساد با پاکسازی کامل در دستگاه‌های اقتصادی، سیاسی، فرهنگی صورت بگیرد می‎تواند یکی از روش‌های بهبود وضعیت اقتصادی کشور باشد.

زمانی که توانستیم این سری از مسائل را در کشور حل و فصل کنیم، آن وقت است که باید به سراغ موضوعات بین‎المللی برویم و اینجاست که پای روابط خارجی به میان می‎آید. ایران یک بازیگر عادی در صحنه جهانی است که رفتار غیرعادی نمی‎کند و هیچ عملی که موجب به خطر انداختن صلح و امنیت بین‎المللی شود هم انجام نداده است. اما در همین شرایط دو گروه در تلاش هستند که چهره مثبت به دست آمده ایران در عرصه جهانی را از بین برده و از این طریق ملت ما را زمینگیر کنند.

یکی از این دو گروه لابی ریاض و تل‌آویو است و گروه دیگر رقبای داخلی. رقبایی که برخی از روی ناآگاهی دست به اقداماتی می‎زنند و برخی هم ممکن است به عنوان کارگزاران دشمن در ایران فعالیت کنند که ما خبر نداشته باشیم. فعالیت‎های تخریبی این دو گروه بیرونی و درونی می‎تواند سبب مشکلاتی برای کشور شود که باید تدبیری برای مقابله با آن به کار برد.

به هر حال روابط حسنه با همه کشورها بخصوص کشوری مانند ژاپن می‌‏تواند برای ملت ایران ثمرات خوبی داشته باشد. اینکه ژاپن از امریکا دستور می‎گیرد، به ما ربطی ندارد. اما اینکه در ایران چه تصمیمی در ارتباط با میزان رابطه خود با ژاپن می‎گیریم، نشان دهنده این است که در دستگاه دیپلماسی چقدر به نفع ایران عمل خواهد کرد.

گردآوری: گروه خبر سیمرغ
Seemorgh.com/news
منبع: روزنامه ایران