کشاورزی گرفتار اقتصاد نفتی

کد خبر: ۹۴۲۹۸

تاریخ: ۰۱ بهمن ۱۳۹۸ - ۱۶:۱۶

کورش شرفشاهی

روزنامه نگار

هنگامی که آمارهای اقتصادی را بررسی می کنیم، با وضعیت اسفباری رو به رو می شویم. بخش خدمات بیشترین سهم را از اقتصاد کشور دارد و صنعت و کشاورزی در رتبه های بعدی قرار دارند. این ارقام بیانگر آن است که تولید قربانی خدمات شده و اگر منصفانه به این روند نگاه کنیم...هرچقدر که صنعتی تر شدیم، کشاورزی بیشتر از بین رفت و ادامه این شرایط باعث مهاجرت روستاییان، خالی شدن روستاها، رشد بی رویه شهرها و شهر نشینی و پدیده مزمومی تحت عنوان حاشیه نشینی رقم خورد. البته خشکسالی های فراوان و کمبود بارش ها را نمی توان نادیده گرفت اما هنگامی که نفت را از زیر زمین استخراج کردیم و روزانه میلیونها بشکه نفت صادر کنیم و یک باره با درآمد بی دردسر نفتی رو به رو شدیم، سیاست کشور از تولید محور به مصرف محور تغییر کرد و صادرات همه چیز زیر سایه سنگین نفت قرار گرفت. این روند ادامه داشت تا آنکه باب تحریم ها باز شد تا از یک سو در صادرات نفت با محدودیت و ممنوعیت رو به رو شویم و از سوی دیگر در بازگشت ارز حاصل از صادرات با چالش جدی رو به رو شدیم. همزمان شاهد افزایش قیمت دلار و کاهش ارزش پول ملی بودیم. تمامی این شرایط باعث شد دلار ارزش ویژه ای پیدا کند و صادرات هر کالایی به عنوان امتیاز ویژه مطرح شد. اما متاسفانه محصولات کشاورزی با چالش رو به رو بود. هیچ برنامه مدون و منطقی برای صادارت محصولات کشاورزی نداشتیم و همین امر باعث شد تولید که می بایست دنباله رو مصرف حرکت کند و در اصل بخش بازرگانی به تولید فرمان بدهد که چه محصولی تولید شود، بدون حامی بماند. نتیجه آن شد که یک سال محصول کشاورزی خاصی به صورت انبوه تولید شد و چون بازار فروش نداشت، حتی ارزش برداشت هم نداشت و چون کشاورز سرخورده شده بود، سال بعد تولید دیگری صورت گرفت و محصول سال قبل کمیاب شد. تاسف آورتر اینکه به محض کمبود محصول، صادرات اتفاق می افتد و بر بازار سیاه دامن می زند. اتفاقی که سالهاست در مورد سیب زمینی، پیاز، گوجه فرنگی، سیب درختی، پرتقال و بسیاری محصولات کشاورزی دیگر شاهد هستیم. هنوز از جشن گندم یک سال نگذشته که زمزمه واردات گندم مطرح می شود زیرا خرید تضمینی گندم منطقی نیست و این بلایی است که بر سر دیگر محصولات از قبیل برنج و چای آمده است. هنوز معلوم نیست چه دستهایی در کار است که مانع فراوری و افزودن اسانس به چای ایرانی می شود اما واردات چای خارجی بی کیفیت با اسانس وحشتناک وارد کشور می شود؟ هنوز معلوم نیست برنج هندی آلوده به آرسنیک یا برنج های مسمومی که بوی تعفن می داد و در سالهای گذشته به وفور وارد کشور شد، با چه ابزاری توانسته مجوز واردات بگیرد. هنوز واردات 500 هزار تن ذرت آلوده ای که باعث مسمومیت گسترده شد و هیچ کس هم تبعات آن را گردن نگرفت، باعث تاسف و البته تعجب است. همه این موارد و بسیاری موارد دیگر نشان می دهد که مافیای واردات نه به جان مردم که به جان تولید کننده افتاده تا به بهای پر شدن جیب عده ای خاص که معلوم نیست به کجا وصل هستند، تولید و تولیدکننده از میان بروند.