نظری بر اطلاع رسانی در بحران

کد خبر: ۹۸۸۴۱

تاریخ: ۱۱ اسفند ۱۳۹۸ - ۱۴:۱۵

مسعود یوسفی

روزنامه نگار

عبارت « اطلاع رسانی در بحران» ایهام دارد؛ از یک طرف به امر خطیر اطلاع رسانی در بحران و چگونگی این اطلاع رسانی اشاره دارد و از طرف دیگر می خواهد بگوید که وضعیت اطلاع رسانی بحرانی است، که منظور این یادداشت همین شق اخیر است. کشور در سال های اخیر بحران های زیادی را از سر گذرانده و هنوز هم می گذراند و...در این بین اطلاع رسانی دقیق و درستی در باره این بحران ها صورت نمی گیرد و اصلا خبررسانی و اطلاع رسانی در این زمینه روزگار خوشی ندارد و این حوزه خودش در بحران است. خشکسالی، هجوم ریزگردها، زلزله، سیلاب، آفت ملخ، آنفلوانزا، گرانی، تورم و کمبود بعضی کالاها از جمله بحران هایی بود که به دلیل نبود یک سیستم و شیوه اطلاع رسانی درست سوء تفاهم ها، نگرانی ها و بی اعتمادی های زیادی در اطراف آن ها بروز کرد. شیوع کرونا آخرین بحرانی است که طی یکی، دو هفته اخیر گریبان جامعه شده است اما مردم تا چند روز اول نمی دانستند که اخبار درست را از کجا باید به دست بیاورند و رصد کنند تا اینکه رییس جمهور اعلام کرد مرجع اصلی اطلاع رسانی در مورد کرونا رسانه ملی است.مشکل از همینجا شروع می شود. بسیاری از مردم طی سال ها و ماه های اخیر، درست یا غلط روی خوشی به رسانه ملی نشان نمی دهند و برای دریافت اخبار به کانال ها و شبکه ها و رسانه های دیگری مراجعه می کنند که متاسفانه تعدادی از این مراجع خبری هیچ گونه مسئولیتی در قبال خبرهایی که منتشر می کنند ندارند.مردم پیش خودشان فکر می کنند وقتی که رسانه ملی درست در وسط برنامه اختتامیه جشنواره فیلم فجر به دلیل انتقاد ساده یک بازیگر از این رسانه برنامه مورد نظر راقطع می کند چه ضمانتی وجود دارد که در باره سایر موارد و از جمله در بحبوحه بحرانی همچون شیوع ویروس کرونا اطلاع رسانی درستی صورت بگیرد. البته که مجموعه صدا و سیما در بحران های مختلف سعی و تلاش لازم به کار می گیرند و خبرها و حوادث را تا آنجا که می توانند پوشش می دهند اما باید بپذیریم که این رسانه مهم در اعتماد سازی و جلب توجه مخاطب و رفع تردیدهای شهروندان چندان که باید خوب عمل نکرده است. این مورد البته متوجه سایر خبرگزاری ها و سایت های خبری هم هست که در حوزه های گوناگون خبری به طور کل و در حوزه بحران به طور خاص، کمتر توانسته اند به عنوان یک مرجع تراز خبری اعتمادسازی کنند. حالا اگر چنانچه متولیان بحث خبررسانی و در راس آن ها معاونت مطبوعاتی بتوانند نسبت به تشکیل کلاس آموزش خبرنگاری بحران و تربیت خبرنگاران این حوزه همت بگمارند و شیوه رصد و پایش اخبار این حوزه را به خوبی به آن ها بیاموزند بدون تردید این خبرنگاران در مواقع بحران با استفاده از آموخته ها و تجربیات شان می توانند در کمترین زمان و با بهترین روش و با ملاحظاتی که خاص خبرنگاری بحران است نسبت به تولید خبرها و گزارش های اختصاصی مربوط به بحران ها و رویدادهای غیرمترقبه همت بگمارند و با انتشار اخبار دقیق و درست اولا مانع از توجه و گرایش مردم به شایعات و اخبار نادرست و خام شوند و از ایجاد نگرانی بی مورد در جامعه جلوگیری کنند، در ثانی به امر مهم مرجع سازی و جلب اعتماد مخاطب کمک کنند تا مردم و مخاطبان از مراجعه به رسانه های مغرض، فرصت طلب و بی مسئولیت بی نیاز شوند