به گزارش ایلنا به نقل از شفقنا، کاهش جمعیت ناشی از شباهت پذیری، فرایندی است که همراه با تحرک اجتماعی در یک جامعه اتفاق می افتد. این اصطلاح از سوی جامعه شناسان به عنوان فرایند ترک هویت قومی یک شخص به کار می رود. در حالی که یهودیان همواره اعضای خود را از طریق سایش اجتماعی از دست داده اند، اکنون مساله «شباهت پذیری» به یک تهدید مهم برای آنها تبدیل شده است. در طی قرن نوزدهم، هنگامی که یهودیان تلاش می کردند تا مشارکت بیشتری در جامعه ی اروپایی داشته باشند با مقاومت اجتماعی روبرو می شدند، به طوریکه بعدها این مقاومت در جنبش ضدیهودی موسوم به «ضد سامی گرایی» تکامل یافت.
امروزه در آمریکا، تمایل یهودیان برای مشارکت در دنیای تجارت، سیاست، آموزش، فرهنگ و هنر پذیرفته شده است. به طورکلی، یهودیان از زمان معرفی جورج واشنگتن تا به امروز بخش قابل توجهی از زندگی آمریکا بوده اند. با این وجود، چالش شباهت پذیری یکی از عوامل مهم و موثر بر موجودیت یهود شده است.
براساس آمار انجمن بررسی ملی جمعیت یهودیان در سال ۱۹۹۰، جمعیت یهودیان آمریکا در اواسط قرن بیستم تقریباً به شش میلیون نفر رسیده و از آن زمان رو به کاهش گذاشته است. این آمار امروزه به حدود ۵.۵ میلیون نفر رسیده که از این تعداد فقط حدود یک میلیون نفر خود را یهودی معرفی می کنند. بنابراین در حالی که در سال ۱۹۳۷ یهودیان ۳.۷ درصد از جمعیت آمریکا را تشکیل می دادند، امروزه این سهم نسبت به کل جمعیت حدود ۲ درصد است.
علاوه بر شباهت پذیری و تحرک جغرافیایی، علل دیگری مانند پایین بودن نرخ تولد، تأخیر در فرزندآوری و کنترل زاد و ولد در جامعه یهودیان آمریکا وجود دارد. با این حال، رایج ترین توضیحی که اغلب برای همگون شدگی یهودیان داده می شود، ازدواج بین مذاهب است.
طی بیست سال گذشته، نرخ ملی ازدواج بین مذاهب به پنجاه و دو درصد رسیده است. یعنی نیمی از یهودیان آمریکایی با شخصی غیریهودی ازدواج می کنند. گرچه این گواه روشنی برای پذیرش اجتماعی یهودیان در آمریکاست اما برای بسیاری از یهودیان این مساله یک چالش جدی برای بقای آنهاست. برخی دیگر معتقدند که این روند می تواند به افزایش تعداد یهودیان منجر شود، اما نمی توان انکار کرد که ازدواج بین مذاهب همزمان با شباهت پذیری است. با افزایش شباهت پذیری، ازدواج بین مذاهب نیز بیشتر می شود.