تقویت اقتصاد روستا و عشایر نیازمند توجه به ظرفیت‌های بومی است
لیلا رضوانی ـ رئیس سازمان جهاد کشاورزی استان البرز با تأکید بر اهمیت شناخت ظرفیت‌ها و محدودیت‌های مناطق روستایی و عشایری گفت: برنامه‌ریزی برای جامعه عشایری باید بر پایه شرایط اکولوژیک، فرهنگی و اقتصادی هر منطقه انجام شود و نمی‌توان نسخه‌ای یکسان برای همه این جوامع در نظر گرفت.
عبدالرضا بازدار در نشست با رئیس سازمان امور عشایر ایران اظهار کرد: روستاها و جوامع عشایری از نظر سبک زندگی، فرهنگ و ساختار اقتصادی تفاوت‌های جدی با شهرها دارند و سیاست‌گذاری درباره آن‌ها باید با در نظر گرفتن همین ویژگی‌های متمایز صورت گیرد.
وی افزود: تقویت اقتصاد مقاومتی در کشور بدون توجه به روستاها و مناطق عشایری امکان‌پذیر نیست؛ زیرا حفظ فرهنگ، شیوه زندگی و ظرفیت‌های تولیدی این جوامع می‌تواند به توسعه اشتغال و رونق اقتصاد محلی کمک کند.
در ادامه این نشست، جهانبخش میرزاوند، رئیس سازمان امور عشایر ایران، با اشاره به ضرورت توسعه آموزش‌های مهارتی در جامعه عشایری اظهار کرد: آموزش مهارت در میان عشایر با روش‌های سنتی و پراکنده به نتیجه مطلوب نمی‌رسد و مدارس شبانه‌روزی می‌توانند بستر مناسبی برای ارائه منسجم این آموزش‌ها باشند.
وی افزود: حضور ۳۰ دانش‌آموز دختر یا پسر در یک مدرسه شبانه‌روزی این امکان را فراهم می‌کند که آموزش‌های مهارتی در کنار تحصیل به‌صورت هدفمند ارائه شود تا دانش‌آموزان پس از پایان دوره، مهارتی کاربردی برای ایجاد شغل و درآمد در اختیار داشته باشند.
رئیس سازمان امور عشایر ایران با تأکید بر ضرورت جایگزین کردن توانمندسازی اقتصادی با بخشی از حمایت‌های مقطعی گفت: جامعه عشایری ظرفیت‌های متنوعی برای فعالیت اقتصادی دارد و باید با طراحی سازوکارهای مناسب، این ظرفیت‌ها به درآمد پایدار تبدیل شود.
میرزاوند با اشاره به نقش تعاون در اقتصاد عشایری اظهار کرد: در گذشته، بسیاری از نیازهای زندگی عشایر از طریق همکاری و مشارکت تأمین می‌شد و همین پیوندهای اجتماعی، خانواده‌ها را در برابر هزینه‌ها و دشواری‌های اقتصادی پشتیبانی می‌کرد.
وی ادامه داد: امروز نیز تقویت تعاونی‌ها و مشارکت‌های اقتصادی ضروری است تا حمایت از عشایر به شکل‌گیری سرمایه و فعالیت‌های پایدار اقتصادی منجر شود و در حد کمک‌های کوتاه‌مدت باقی نماند.
رئیس سازمان امور عشایر ایران همچنین بر ضرورت توجه به ظرفیت‌های تولیدی جامعه عشایری تأکید کرد و گفت: پشم، صنایع‌دستی، دام و سایر محصولات عشایری باید در زنجیره ارزش قرار گیرند تا سهم تولیدکنندگان از ارزش افزوده افزایش یابد.
وی با اشاره به تجربه برخی طرح‌های اسکان عشایر، بر ضرورت انجام مطالعات دقیق پیش از اجرای این طرح‌ها تأکید کرد و افزود: اسکان عشایر زمانی موفق خواهد بود که اقتصاد، شیوه زندگی و نیازهای تولیدی آنان در طراحی و اجرای طرح‌ها لحاظ شود.
میرزاوند تصریح کرد: ایجاد مسکن برای یک خانوار عشایری، بدون پیش‌بینی زمین، آب، امکان دامداری و زیرساخت‌های تولید، پایه اقتصادی زندگی آن خانوار را تضعیف می‌کند. بنابراین، طرح‌های اسکان باید بر اساس مطالعات کارشناسی و متناسب با ظرفیت‌ها و زیست‌بوم هر منطقه اجرا شوند.
وی خاطرنشان کرد: نگاه به جامعه عشایری نباید تنها به ارائه خدمات محدود شود، بلکه ابعاد اقتصادی، اجتماعی، فرهنگی و زیست‌محیطی زندگی عشایر باید به‌صورت هم‌زمان در سیاست‌گذاری‌ها مورد توجه قرار گیرد.
